Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Choroba Ménétriera

Prof. dr hab. Krzysztof Marlicz1, prof. dr hab. Krzysztof Fyderek2 (uwagi pediatryczne)
1Katedra i Klinika Gastroenterologii, Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
2Klinika Pediatrii Gastroenterologii i Żywienia, Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie
Choroba Ménétriera

Co to jest choroba Ménétriera i jakie są przyczyny?

Choroba Ménétriera to nadmierny przerost fałdów błony śluzowej żołądka. Występuje wtedy, gdy grubość fałdów przekracza 1 cm. Przyczyny tej choroby nie są znane.

Jak często występuje choroba Ménétriera?

Jest to choroba niezwykle rzadka (<1 przypadek na 200 000 osób). Występuje głównie u dorosłych w wieku 30–60 lat, częściej u mężczyzn. U dzieci może współwystępować z ostrym zakażeniem wirusem cytomegalii (CMV).

Jak się objawia choroba Ménétriera?

Charakterystyczne dla choroby Ménétriera są bóle w nadbrzuszu, nudności, wymioty, biegunka, szybkie chudnięcie, może wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego. Po kilku tygodniach czy miesiącach mogą także wystąpić obrzęki na nogach oraz płyn w jamach opłucnych czy w jamie brzusznej.

Co robić w razie wystąpienia objawów choroby Ménétriera?

W przypadku wystąpienia wyżej opisanych objawów należy zgłosić się do lekarza rodzinnego. Próby samoleczenia czy „przeczekania” choroby nie przynoszą rezultatów, a mogą jedynie zaszkodzić choremu.

Jak lekarz stawia diagnozę choroby Ménétriera?

Sama rozmowa z pacjentem i przeprowadzenie badania fizykalnego nie wystarczają do postawienia jednoznacznej diagnozy, gdyż podobne objawy mogą świadczyć także o obecności wielu innych chorób. Lekarz przy podejrzeniu choroby Ménétriera zleca zatem wykonanie badania endoskopowego (gastroskopii) żołądka lub badania radiologicznego z użyciem środka kontrastowego.

Endoskopia pozwala na pobranie materiału do badań mikroskopowych (wycinki), a właśnie to ostatnie decyduje o rozpoznaniu choroby.

Jakie są sposoby leczenia choroby Ménétriera?

Niekiedy wystarcza samo wyeliminowanie obecnej w żołądku bakterii – Helicobacter pylori (tzw. eradykacja), aby uzyskać pełne wyleczenie.

Ponadto stosuje się leczenie farmakologiczne tzw. przeciwciałami skierowanymi przeciwko EGFR (cetuksymabem) oraz oktreotydem. Zmniejszenie objawów choroby można uzyskać, stosując leki z grupy IPP (inhibitory pompy protonowej) oraz tzw. blokery receptora H2.


Fot. Helicobacter pylori (ciemne, drobne pałeczki) w śluzie i na powierzchni komórek nabłonkowych żołądka

U dzieci, jeśli potwierdzi się aktywne zakażenie wirusem cytomegalii lekarz może zlecić stosowanie gancyklowiru.

Czasem jednak konieczne jest leczenie operacyjne (częściowe lub całkowite wycięcie – czyli resekcja żołądka).

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie choroba Ménétriera?

Tak, należy jednak pamiętać, że choroba Ménétriera może trwać wiele lat nierozpoznana, gdyż ze względu na sporadyczne przypadki jej występowania lekarze rzadko wysuwają podejrzenie tej choroby podczas stawiania diagnozy.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia choroby Ménétriera?

Zależy to głównie od zastosowanego leczenia. Jeżeli wystarczyło samo wyeliminowanie bakterii, zaleca się tylko okresowe kontrole, mające na celu sprawdzenie, czy nie doszło do nawrotu zakażenia. Jeżeli natomiast chory był poddany leczeniu operacyjnemu, stosuje się takie same zalecenia, jak po zabiegach usunięcia części lub całego żołądka, wykonanych z innych powodów (np. choroby wrzodowej).

Co robić, aby uniknąć zachorowania na chorobę Ménétriera?

Nieznajomość przyczyn choroby nie pozwala na formowanie jakichkolwiek zaleceń. Należy jednak pamiętać, że jest to choroba niezwykle rzadka o zdecydowanie łagodnym (nienowotworowym) charakterze.

24.11.2017

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Akcja „Polska to chory kraj”
    Jeśli każdego roku nowotwory są przyczyną śmierci ok. 100 tys. Polaków, a dostęp do leczenia raka jest na jednym z najniższych poziomów w Unii Europejskiej, jeśli średni czas oczekiwania na wizytę u endokrynologa wynosi 24 miesiące, a u kardiologa dziecięcego 12 miesięcy, jeśli na 1000 mieszkańców Polski przypada 2,4 lekarza, jeśli polskie szpitale są zadłużone na 14 mld złotych, to diagnoza musi brzmieć – Polska to chory kraj. Ale lekarze opracowali terapię. I apelują, aby rozpocząć ją jak najszybciej.
  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.