Clindamycin-MIP 600 - tabletki powlekane

Substancją czynną preparatu jest klindamycyna, antybiotyk z grupy linkozamidów, półsyntetyczna pochodna naturalnego antybiotyku - linkomycyny. Mechanizm działania klindamycyny, wspólny dla całej grupy linkozamidów, polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Klindamycyna blokuje bakteryjne rybosomy, struktury komórkowe niezbędne do syntezy białek. Uniemożliwia to wzrost i namnażanie się komórek bakteryjnych. Klindamycyna jest zaliczana do antybiotyków o działaniu bakteriostatycznym (w pewnych warunkach działa także bakteriobójczo), o szerokim spektrum działania.

Po podaniu doustnym klindamycyna dobrze się wchłania i szybko przenika z surowicy do tkanek, w tym do kości. Słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego. Stosowana jako lek z wyboru w leczeniu zakażeń u osób uczulonych na penicylinę.

Preparat jest wskazany w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez szczepy wrażliwe na klindamycynę:

• zakażenia kości i stawów

• zakażenia ucha, nosa i gardła

• zakażenia zębów i odzębowe zapalenia kości szczęki i żuchwy

• zakażenia dolnych dróg oddechowych

• zakażenia w obrębie jamy brzusznej

• zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych

• zakażenia skóry i tkanek miękkich

• płonica.

W przypadku ciężkich zakażeń zalecane jest stosowanie preparatu w postaci dożylnej.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na linkomycynę.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

Należy zachować szczególną ostrożność u osób:

• z zaburzeniami czynności wątroby

• z zaburzeniami przewodnictwa nerwowo-mięśniowego (chorzy na miastenię, z chorobą Parkinsona)

• po przebytych chorobach przewodu pokarmowego (np. po zapaleniu jelita grubego).

W przypadku długotrwałego stosowania preparatu (dłużej niż 3 tygodnie) należy okresowo kontrolować morfologię krwi oraz czynność nerek i wątroby.

Stosowanie preparatu może być związane z wystąpieniem ostrego uszkodzenia nerek, w tym ostrej niewydolności nerek. U chorych z niewydolnością nerek oraz u chorych przyjmujących równolegle leki o działaniu nefrotoksycznym wskazana może być regularna kontroa czynności nerek.

Stosowanie antybiotyków, zwłaszcza długotrwałe, może powodować rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów. W okresie leczenia należy obserwować, czy nie występują objawy nowych zakażeń (zwłaszcza w obrębie skóry i błon śluzowych). Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze (np. zakażenia drożdżakami), należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Leczenie klindamycyną może być związane z wystąpieniem rzekomobłoniastego zapalenia jelit, o potencjalnie ciężkim przebiegu. Objawy mogą pojawić się w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu (nawet 2–3 tygodnie po zakończeniu leczenia). Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie, lecz skonsultować się z lekarzem. Biegunka może być pierwszym objawem rozwijającego się rzekomobłoniastego zapalenia jelit, niekiedy o ciężkim, zagrażającym życiu przebiegu. Objawy kliniczne (takie jak np. wodniste stolce z krwią i śluzem, tępe, rozlane lub kolkowe bóle brzucha, gorączka, okresowe parcie na stolec) spowodowane są przez pałeczkę Clostridium difficile, która może namnażać się w warunkach zaburzenia prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach. Stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit lub innych leków zapierających jest w takim przypadku przeciwwskazane. W razie konieczności lekarz zastosuje odpowiednie leczenie farmakologiczne.

Należy zachować ostrożność stosując preparat u osób uczulonych na penicylinę. Sporadycznie mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, w tym ciężkie, stanowiące zagrożenie życia. W razie ich wystąpienia niezbędna jest natychmiastowa pomoc medyczna.

Preparat słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i nie powinien być stosowany w leczeniu zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Antybiotyki nie są skuteczne w leczeniu wirusowych zakażeń dróg oddechowych.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie stwierdzono wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Preparat ma postać tabletek powlekanych do stosowania doustnego. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 14 lat: 600–1800 mg na dobę, w 3–4 dawkach podzielonych.

Dzieci w wieku powyżej 5 lat: 8–25 mg/kg masy ciała na dobę w 3–4 dawkach podzielonych.

Nie należy stosować preparatu w postaci tabletek powlekanych u małych dzieci w wieku 5–6 lat, które mogą mieć trudności z połknięciem leku.

Szczególne grupy chorych:

W przypadku umiarkowanych lub ciężkich zaburzeń czynności wątroby okres półtrwania klindamycyny we krwi jest wydłużony; jeżeli lek stosowany jest co 8 godzin, dostosowanie dawkowania zwykle nie jest konieczne. U chorych z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby konieczne jest monitorowanie stężenia klindamycyny we krwi; w razie konieczności lekarz zaleci zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów pomiędzy dawkami.

W przypadku niewydolności nerek okres półtrwania klindamycyny we krwi jest wydłużony. U chorych z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie ma konieczności dostosowania dawkowania U chorych z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub z bezmoczem konieczna jest kontrola stężenia klindamycyny we krwi; w razie konieczności lekarz zaleci zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów pomiędzy dawkami.

Klindamycyna nie jest usuwana z organizmu podczas hemodializy i dlatego nie ma konieczności przyjmowania dodatkowej dawki preparatu przez osoby poddawane hemodializie.

Sposób podawania leku:

Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając płynem (np. szklanką wody). Można przyjmować niezależnie od posiłków. Lekarz określi czas trwania leczenia.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Preparatu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne i w jego ocenie korzyści dla matki przeważają nad możliwym ryzykiem dla płodu. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku.

Klindamycyna przenika do mleka kobiet karmiących piersią. U noworodka istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych klindamycyny (nadwrażliwość, biegunka, zakażenia drożdżakami i inne).

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Nie stosować preparatu równolegle z antybiotykami z grupy makrolidów (np. erytromycyną). Erytromycyna i inne antybiotyki z grupy makrolidów stosowane równolegle z klindamycyną mogą wzajemnie osłabiać swoje działanie i zmniejszać skuteczność działania klindamycyny.

Drobnoustroje oporne na działanie klindamycyny są również oporne na działanie linkomycyny (tzw. oporność krzyżowa).

Klindamycyna może nasilać działanie leków blokujących połączenia nerwowo-mięśniowe, w tym leków zwiotczających, takich jak np.: tubokuraryna, halogenki pankuronium. Może to prowadzić do nieoczekiwanych i zagrażających życiu powikłań śródoperacyjnych.

U osób przyjmujących leki z grupy antagonistów witaminy K (np. warfaryna, acenokumarol, fluindion) i stosujących równolegle klindamycynę mogą wystąpić krwawienia. Należy często kontrolować parametry krzepnięcia krwi.

Jak każdy lek, również Clindamycin-MIP 300, -600 może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Niezbyt często: nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha, zapalenie błony śluzowej przełyku, owrzodzenie przełyku, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie języka.

Rzadko: przemijające neutropenia/leukopenia/granulocytopenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych/zmniejszenie liczby krwinek białych czyli leukocytów/zmniejszenie liczby granulocytów), eozynofilia, małopłytkowość, hamowanie przewodzenia nerwowo-mięśniowego, niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, wysypka, świąd, pokrzywka.

Bardzo rzadko: zaburzenia smaku i węchu, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, żółtaczka cholestatyczna, przemijające zapalenie wątroby, zapalenie wielostawowe, zapalenie pochwy, gorączka polekowa obrzęk naczynioruchowy (możliwy obrzęk ust, języka, gardła, krtani utrudniający oddychanie), reakcje anafilaktyczne, wstrząs anafilaktyczny, ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, złuszczające i pęcherzowe zapalenie skóry, martwica toksyczna rozpływna naskórka.

Z nieznaną częstością: ostre uszkodzenie nerek.