Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Gorączka trzydniowa (rumień nagły, tzw. szósta choroba)

dr hab. med. Leszek Szenborn, prof. nadzw.
Klinika Pediatrii i Chorób Infekcyjnych AM we Wrocławiu
Gorączka trzydniowa (rumień nagły, tzw. szósta choroba)
Fot. 123RF/ tan4ikk

Co to jest gorączka trzydniowa i jakie są jej przyczyny?

Częsta, łagodnie przebiegająca wysypkowa choroba zakaźna niemowląt i najmłodszych dzieci (ok. 90% w pierwszych 2 latach życia), bardzo rzadko po 4. roku życia. Przyczyną choroby są zakażenia wirusami HHV6 , HHV7 oraz rzadziej inne wirusy. Źródłem zakażenia jest wydalający wirusa człowiek, najczęściej zakażone pierwotnie dziecko (także z zakażeniem bezobjawowym), rzadziej dorosły w okresie bezobjawowej reaktywacji zakażenia HHV 6. Zakaźność jest duża.

Jak często występuje gorączka trzydniowa?

Zakażenie wirusami HHV6 i HHV7 jest powszechne, nierzadko przebiega bez gorączki oraz typowych objawów klinicznych. Zwykle nie występuje w pierwszych 2 miesiącach życia (odporność odmatczyna) oraz po 3. roku życia.

Jak się objawia gorączka trzydniowa?

Objawy kliniczne zakażenia występują częściej u dzieci powyżej 6. miesiąca życia. Głównym objawem klasycznej postaci choroby, określanej mianem „gorączki trzydniowej”, jest nagle występująca wysoka temperatura ciała (do 40°C) utrzymująca się od 2 do 4 dni, której towarzyszy jedynie nieznaczne pogorszenie ogólnego samopoczucia. W 3.–4. dniu gorączki następuje jej nagły spadek. W tym samym dniu typowo pojawia się drobnoplamkowa, bladoróżowa, krótkotrwała wysypka, przede wszystkim na tułowiu. Wysypka zanika po uciśnięciu i nie pozostawia śladów. Gorączce mogą towarzyszyć bardzo łagodnie wyrażone objawy ze strony dróg oddechowych i biegunka (wymioty nie występują).

Co robić w razie wystąpienia objawów?

Złe samopoczucie dziecka wynika przede wszystkim z podwyższonej temperatury ciała. Przy braku innych niepokojących objawów i dobrej reakcji na leki przeciwgorączkowe można odroczyć wizytę u lekarza. Pojawienie się wysypki towarzyszy ustąpieniu gorączki i kończy chorobę. Jeśli gorączka trwa nadal, należy koniecznie zgłosić się do lekarza, aby ustalić jej przyczynę i ostateczne rozpoznanie. Ze względu na wysoką gorączkę i wiek istnieje ryzyko wystąpienia u niektórych dzieci drgawek gorączkowych. W takim przypadku konieczne jest odpowiednie postępowanie.

Jak lekarz stawia diagnozę?

Najczęściej na podstawie wywiadu, kolejności pojawiania się objawów klinicznych i wyników podstawowych badań laboratoryjnych (morfologia z rozmazem, OB, CRP), rzadko na podstawie badania występowania specyficznych przeciwciał. Szczególną wartość diagnostyczną ma wykonanie badań w 3. dniu gorączki.

Jakie są sposoby leczenia?

Wystarczające jest leczenie objawowe (przeciwgorączkowe, odpowiednia podaż płynów i kalorii). Zakażenie wirusami HHV6 i HHV7 nie stwarza ryzyka nadkażeń bakteryjnych.

Czy możliwe jest całkowite wyleczenie?

Choroba ustępuje samoistnie i pozostawia długotrwałą odporność. Ponieważ jest powodowana przez różne wirusy, możliwe są powtórne zachorowania, zwykle do 4. roku życia. Powikłania wynikają z gorączki – są to najczęściej drgawki gorączkowe, inne występują wyjątkowo rzadko.

Co trzeba zrobić po zakończeniu leczenia?

Po rozpoznaniu choroby w postaci klasycznej lekarz powinien wpisać rozpoznanie do książeczki zdrowia.

Co robić, aby uniknąć zachorowania?

Nie ma szczepionki chroniącej przed zachorowaniem na gorączkę trzydniową. Należy unikać kontaktów z osobami chorymi (co nie daje jednak gwarancji uniknięcia zakażenia), i przestrzegać zasad higieny ogólnej.


10.11.2016

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta