Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy dziecko nosiciel bakterii Salmonella może uczęszczać do przedszkola? - aktualne wytyczne

Proszę o aktualizację tematu Czy dziecko nosiciel bakterii Salmonella może uczęszczać do przedszkola?. Od 1.09. br. obowiązuje nowelizacja ustawy z 2008 r. Wg Sanepidu nie ma przepisu, który zabraniałby dziecku nosicielowi Salmonelli uczęszczać do przedszkola. Dziękuję – tata laryngolog.

Odpowiedziała

dr med. Grażyna Durska
Zakład Medycyny Rodzinnej
Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
Poradnia alergologiczna „Podgórna” w Szczecinie

Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 (Dz.U. z dnia 30 grudnia 2008)
O zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
NOWELIZACJE
05-06-2009 Dz. U. 2009. 76.641 art. 11
18-09-2010 Dz. U. 2010. 107.679 art. 130
01-01-2011 Dz. U. 2010. 257.1723 art. 2
14-01-2011 Dz. U. 2010. 257.1723 art. 2
03-09-2012 Dz. U. 2012. 892 art. 1 

Zgodnie z zapisem ustaw:

Art. 2. pkt 17.
Nosiciel osoba bez objawów choroby zakaźnej, w której organizmie bytują biologiczne czynniki chorobotwórcze, stanowiące potencjalne źródło zakażenia innych osób.

Art. 2. pkt 11.
Izolacja – odosobnienie osoby lub grupy osób chorych na chorobę zakaźną albo osoby lub grupy osób podejrzanych o chorobę zakaźną w celu uniemożliwienia przeniesienia biologicznego czynnika chorobotwórczego na inne osoby.

Art. 30. pkt 1.
Państwowi powiatowi inspektorzy sanitarni, państwowi wojewódzcy inspektorzy sanitarni lub wskazane przez nich specjalistyczne jednostki właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub choroby zakaźnej oraz Główny Inspektor Sanitarny lub wskazane przez niego krajowe specjalistyczne jednostki, właściwe ze względu na rodzaj zakażenia lub rodzaj choroby zakaźnej, prowadzą rejestr zakażeń i zachorowań na chorobę zakaźną, zgonów z powodu zakażenia lub choroby zakaźnej ich podejrzeń oraz przypadków stwierdzenia dodatniego wyniku badania laboratoryjnego.

Decyzja o izolacji dzieci, nosicieli bakterii Salmonella pomimo nowelizacji ustawy podejmowana jest przez właściwego Inspektora Sanitarnego. Jest to decyzja suwerenna zależna od sytuacji epidemiologicznej na danym terenie.

Przyjmuje się, że nosicielstwo ustało, jeżeli w 3 kolejnych badaniach, wykonywanych w odstępach 14-to dniowych nie wykrywa się bakterii. W związku z dużym ryzykiem rozprzestrzeniania się choroby wśród dzieci uczęszczających do żłobków i przedszkoli, spowodowanym brakiem nawyków higienicznych i niedostateczną liczbą personelu najczęściej podejmowana jest decyzja o konieczności izolacji nosiciela.

Art. 33.1
Państwowy powiatowy inspektor sanitarny lub państwowy graniczny inspektor sanitarny może, w drodze decyzji, nałożyć na osobę zakażoną lub chorą na chorobę zakaźną albo osobę podejrzaną o zakażenie lub chorobę zakaźną lub osobę, która miała styczność ze źródłem biologicznego czynnika chorobotwórczego obowiązki określone w art. 5 ust.1.

Art. 5. ust. 1.
Osoby przebywające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są zobowiązane na zasadach określonych w ustawie do:
1. Poddania się:
a) zabiegom sanitarnym
b) szczepieniom ochronnym
c) poekspozycyjnemu profilaktycznemu stosowaniu leków
d) badaniom sanitarno-epidemiologicznym, w tym również postępowaniu mającemu na celu pobranie lub dostarczenie materiału do tych badań
e) nadzorowi epidemiologicznemu
f) kwarantannie
g) leczeniu
h) hospitalizacji
i) izolacji

Art. 5. ust. 2.
W przypadku osoby nieposiadającej pełnej zdolności do czynności prawnych odpowiedzialność za wypełnienie obowiązków, o których mowa w ust 1, ponosi osoba, która sprawuje prawną pieczę nad osoba małoletnią lub bezradną albo opiekun faktyczny w rozumieniu art. 3 ust.1 pkt. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2009 r.Nr 52, poz. 417).

W przeszłości, nie tak odległej, zdarzało się, że dochodziło do masowych zachorowań przedszkolaków spowodowanych kontaktem z dzieckiem – nosicielem bakterii Salmonella.

W niektórych sytuacjach Inspektor Sanitarny może odstąpić od nakazu izolacji nosiciela, często dotyczy to dzieci uczęszczających do szkoły.

W przypadku dzieci podlegających obowiązkowi szkolnemu „wyjściem awaryjnym” może być zamiana przedszkola na szkołę do momentu ustania nosicielstwa.

Piśmiennictwo:

Cianciara J., Juszczyk J.: Choroby zakaźne i pasożytnicze. Wydawnictwo Czelej Lublin 2007: 465–469, 683–685.
Ustawa z dn. 5 grudnia 2008 o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (nowelizacje wymienione powyżej).

07.11.2012

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Akcja „Polska to chory kraj”
    Jeśli każdego roku nowotwory są przyczyną śmierci ok. 100 tys. Polaków, a dostęp do leczenia raka jest na jednym z najniższych poziomów w Unii Europejskiej, jeśli średni czas oczekiwania na wizytę u endokrynologa wynosi 24 miesiące, a u kardiologa dziecięcego 12 miesięcy, jeśli na 1000 mieszkańców Polski przypada 2,4 lekarza, jeśli polskie szpitale są zadłużone na 14 mld złotych, to diagnoza musi brzmieć – Polska to chory kraj. Ale lekarze opracowali terapię. I apelują, aby rozpocząć ją jak najszybciej.
  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.