Niepokoję się o rozwój dziecka. Gdzie szukać pomocy?

Pytanie nadesłane do redakcji

Jestem mamą 18-miesięcznego synka. Muszę podkreślić, że siedzę sama z dzieckiem w domu, dziecko nie ma rodzeństwa ani kontaktu z dziećmi. Niepokoi mnie to, że dziecko nie mówi, gada po swojemu, śpiewa, wypowiada sylaby. Ale nie konkretne słowa. Bawi się, skacze, biega, zajmuje się zabawkami. Jednak nie potrafi wykonać poleceń, nie wskazuje, np. gdzie jest oczko, gdzie buciki. Jak czegoś chce to bierze za rękę i zaprowadza w to miejsce albo do konkretnej rzeczy. Rzadko kiedy reaguje na imię. Dużo ogląda bajek. Prawie cały dzień. Jednak jak je wyłączę nie protestuje, zajmuje się czymś innym, bierze zabawki czy książeczki. Jednak nie umie wskazać nic w książeczce. Martwi mnie to, że czasami ma swój świat, ale na dzieci czy ulubioną osobę, jak dziadek reaguje śmiechem i się bawi. Czy coś jest nie tak? Do jakiego lekarza powinnam się może udać?

Odpowiedziała

mgr Dorota Ponikło
psycholog
Ośrodek Wczesnej Pomocy Psychologicznej w Krakowie

Pani synek wykazuje właściwą dla tego wieku aktywność: ruchową, skacze biega, poznawczą: interesuje się zabawkami, emocjonalną i społeczną: reaguje na bliskie osoby, jak np. dziadek, nie protestuje przy zmianie zajęcia, a nawet sam podejmuje zabawę. To, że nie wypowiada zrozumiałych dla Pani słów, ale mówi po swojemu, śpiewa, czyli naśladuje linię melodyczną, to nie jest bardzo niepokojące dla tak małego dziecka. Niewykonywanie poleceń i niewskazywanie różnych elementów na obrazkach związane jest ze znajomością otoczenia i rozumienia słów, tego co się do niego mówi. Jeśli syn ma z tym kłopot, to nie wykona żadnego polecenia i nic nie wskaże. Powinien reagować na swoje imię, wiedzieć, że jest ono związane z jego osobą. Ważna jest także forma zabawy, czy adekwatnie używa zabawek, czy zmienia swoją zabawę, czy też zawsze bawi się w ten sam sposób i nie chce tego zmienić.

1,5-roczne dziecko nie powinno dużo oglądać bajek. Wręcz przeciwnie, tylko proste w przekazie bajki dwie lub trzy i najlepiej w towarzystwie opiekuna, który komentuje to co dzieje się na ekranie i jest blisko dziecka wtedy, gdy ono zaczyna objawiać niepokój lub strach związany z treścią oglądanej bajki. Zbyt długie pozostawianie dziecka samego przed ekranem telewizora lub komputera wpływa negatywnie na jego rozwój. Ogranicza własną kreatywność, wielozmysłowe zdobywanie doświadczeń z otoczenia, nawiązywanie i utrzymywanie relacji z innymi osobami, przeciąża zbyt wieloma bodźcami system nerwowy.

Pani, będąc dla syna przewodnikiem po świecie daje mu poczucie bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego, uczy radości z wzajemnego kontaktu. Niepokój Pani o zachowanie synka może Pani skonfrontować z psychologiem. Pomoc psychologiczna jest bezpłatna i dostępna bez skierowania we właściwej dla miejsca zamieszkania dziecka z rodzicami poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Warto także poszukać w swojej okolicy zajęć dla małych dzieci, najlepiej, gdy rodzice mogą uczestniczyć we wspólnych zabawach z dziećmi, a rodzice dzielić się doświadczeniami.