Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Kiedy i jak nauczyć dziecko korzystać z nocnika

Dr med. Piotr Dziechciarz, , ,
Klinika Pediatrii Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego

Obecnie uważa się, że większość dzieci jest gotowa do korzystania z nocnika około 18.—24. miesiąca życia. U niektórych naukę tej umiejętności można odłożyć na później.


Fot. iStock.com

Po czym poznam, że moje dziecko jest już gotowe do korzystania z nocnika?

Choć nie ma naukowych podstaw, pozwalających na określenie optymalnego czasu rozpoczęcia nauki korzystania z nocnika, zdrowy rozsądek i doświadczenie pokoleń rodziców wskazują, że prawdopodobieństwo sukcesu będzie większe, jeśli dziecko:

  • rozumie i wykonuje proste polecenia
  • jego pieluszka każdego dnia jest sucha przez minimum 2 godziny
  • wykazuje zainteresowanie tym, że rodzice albo starsze rodzeństwo udają się do toalety
  • daje znać, kiedy oddaje stolec lub mocz (np. kuca, wydaje określone dźwięki, chowa się)
  • pokazuje, że chce, by mu zmienić zabrudzoną pieluszkę
  • potrafi spokojnie siedzieć i się bawić przez kilka minut
  • umie pomóc przy ubieraniu oraz rozbieraniu się
  • naśladuje zaobserwowane u innych zachowania i czynności
  • chce ustawiać zabawki i inne przedmioty w miejscach do tego przeznaczonych (np. w szafkach)
  • jest dumne ze swoich umiejętności

Twój maluch wcale nie musi spełnić absolutnie wszystkich z wymienionych kryteriów „gotowości”, aby rozpocząć skuteczną naukę korzystania z nocnika.

Kiedy lepiej odroczyć naukę korzystania z nocnika?

Istnieją sytuacje szczególne (stresowe), w których małemu dziecku nie należy stawiać dodatkowych wymagań, np.:

  • zmiana miejsca zamieszkania czy opiekunki
  • odstawienie od piersi czy wyeliminowanie karmienia butelką
  • narodziny młodszego rodzeństwa
  • konflikty rodzinne
  • choroba któregoś z członków bliskiej rodziny

W takich przypadkach naukę korzystania z nocnika rozpocznij po upływie miesiąca od stresującego wydarzenia.

Jak mam nauczyć moje dziecko korzystać z nocnika?

Wykazuj optymistyczne nastawienie, przedstaw zmianę zwyczajów jako coś ekscytującego! Trening traktuj bardziej jako zabawę niż jako zadanie. Przestrzegaj kilku prostych zasad:

  • wybierz dzień, w którym przestaniesz używać pieluch poza porą nocną i ewentualnie spacerem – ważna jest konsekwencja
  • ubierz dziecko w ubranko, które łatwo się zdejmuje
  • sadzaj dziecko na nocnik, kiedy wydaje Ci się, że może chcieć oddać mocz lub stolec
  • jeśli nie możesz uchwycić tego momentu, wysadzaj dziecko na nocnik w regularnych odstępach czasu – mniej więcej co 2 godziny
  • chwal i nagradzaj malucha za każdą udaną próbę
  • jeśli nie osiągniecie sukcesu w ciągu kilku minut, nie przetrzymuj dziecka na nocniku
  • nigdy nie zmuszaj dziecka do siadania na nocniku
  • jeśli dziecko zabrudzi bieliznę, nie okazuj złości ani zniecierpliwienia
  • nastaw się na to, że nauka może trwać nawet do 3 miesięcy (choć zwykle wystarcza około 6 tygodni)

Nie porzucaj nadziei – mimo braku twardych dowodów naukowych – wszystkim dzieciom wcześniej lub później udaje się posiąść tę trudną umiejętność.



Artykuł pochodzi z przewodnika dla rodziców Pierwsze 2 lata życia dziecka wydanego przez Medycynę Praktyczną, Kraków 2012

03.10.2012
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?