Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Czy leki przeciwdepresyjne uzależniają?

Czy można się uzależnić od leków przeciwdepresyjnych? - pytam ponieważ moja przyjaciółka jest leczona na depresję od kilku lat i mam wrażenie że jest uzależniona od tych leków. Aktualnie zażywa preparat o nazwie Venlectine w dawce 150 mg. Kiedy zdarza się jej nie wziąć leku przez jeden lub kilka dni pojawiają sie u niej objawy wyglądające tak, jakby była "na głodzie" - trzęsą się jej ręce, razi ją światło, boli ją głowa, twierdzi, że ma zawroty głowy i bardzo chce się jej płakać. Jest bardzo nerwowa i rozdrażniona, nie może na niczym się skupić.

Odpowiedziała

Dr n. med. Joanna Borowiecka-Kluza
Specjalista psychiatra
Centrum Dobrej Terapii MindArt, Kraków

Leki przeciwdepresyjne nie uzależniają. Jednak niektórych z nich nie można odstawić nagle, bez stopniowego zmniejszania dawki według planu odstawienia leku przygotowanego i zaleconego przez lekarza. Dotyczy to między innymi leku przedstawionego w pytaniu – wenlafaksyny, szczególnie, gdy jest ona stosowana w dawce 150 mg lub większej.

Nagłe odstawienie leku (jak w tym przypadku – zaprzestanie przyjmowania go przez jeden lub kilka dni) już w pierwszym dniu może spowodować wystąpienie tzw. zespołu odstawienia po lekach przeciwdepresyjnych. Nie ma on nic wspólnego z uzależnieniem, ale wynika z innych czynników, m.in. związany jest z nagłym zaburzeniem równowagi poziomu neurotransmiterów w mózgu. Objawy odstawienne mogą trwać do 3 tygodni i zazwyczaj ustępują po ponownym włączeniu leczenia (w zależności od dawki leku i czasu przerwy w leczeniu – może nie być wskazane ponowne włączenie leku od razu w tej samej dawce, ale stopniowo wzrastającej według zaleceń lekarskich).

Objawy, które Pani opisała w pytaniu (chwiejność emocjonalna, płaczliwość, rozdrażnienie, poczucie napięcia wewnętrznego, bóle i zawroty głowy, nadwrażliwość na światło, drżenie rąk) z bardzo wysokim prawdopodobieństwem wskazują na wystąpienie w tym wypadku zespołu odstawienia po nagłym, nieplanowanym przez lekarza, przerwaniu leczenia przeciwdepresyjnego. W zależności od długości okresu bez zażywania leku, przy takich objawach konieczna jest również diagnostyka pod kątem ewentualnego nawrotu depresji. Wskazana jest wówczas kontrola u lekarza prowadzącego leczenie oraz omówienie z nim powyższych objawów i ustalenie dalszego postępowania.

W przypadku przewlekłej terapii depresji lek należy przyjmować systematycznie (przy obecnie dostępnych lekach przeciwdepresyjnych – codziennie, inny rytm zażywania leków może być stosowany w planowym odstawianiu), w dawce/dawkach według zaleceń lekarskich). Także sama wenlafaksyna nie jest lekiem do „doraźnego stosowania”, częste przerywanie leczenia (nawet „na jeden lub kilka dni” jak w pytaniu), może powodować nie tylko wystąpienie objawów odstawiennych, ale także zwiększać ryzyko kolejnego nawrotu depresji lub wystąpienia niepełnego efektu terapeutycznego.

Dlatego w przypadku długotrwałego leczenia szczególnie ważna jest współpraca pacjenta z lekarzem, w której pacjent mający trudności w stosowaniu się do planu terapii ustalonego przez lekarza (a najlepiej wspólnie z lekarzem), może zgłosić mu swoje trudności w przyjmowaniu danego leku, czy też swoje wątpliwości dotyczące leczenia.


Zobacz także

Depresja »
09.08.2012
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?