1995–2001 Collegium Medicum Uniwesytetu Jagiellońskiego
Przebieg pracy zawodowej
2009– Szpital Św. Łukasza w Bielsku-Białej
2002–2009 Szpital Wojewódzki w Bielsku-Białej (specjalizacja jednostopniowa)
Dorobek naukowy
19.11.2014 - obrona przewodu doktorskiego na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Medycznego w Łodzi i tytuł doktora nauk medycznych
Zainteresowania zawodowe
Specjalizuję się w leczeniu schorzeń i urazów narządu ruchu, związanych ze sportem oraz chorób zwyrodnieniowych narządu ruchu, a w szczególności tych, dotyczących barku i stawu kolanowego, ale także stawu łokciowego, skokowego czy nadgarstka. Wykonuję operacje rekonstrukcyjne stożka rotatorów stawu ramiennego, rekonstrukcję więzadła krzyżowego przedniego oraz więzadeł stawu skokowego. Od wielu lat prowadzę aktywną działalność naukową obejmującą wystąpienia naukowe w kraju i zagranicy oraz publikacje w czasopismach naukowych. Uczestniczę w wielu badaniach klinicznych dotyczących regeneracji uszkodzonej chrząstki stawowej, aby zwiększyć szansę pacjentów na powrót pełnej sprawności. Szczególnym zainteresowaniem darzę staw ramienny i problem jego niestabilności. Tematem moje pracy doktorskiej było właśnie operacyjne leczenie niestabilności tego stawu z zastosowaniem dwóch technik. Jedną z nich jest mało rozpowszechniona technika remplissage, natomiast drugą jest opracowana w Szpitalu Św. Łukasza w Bielsku-Białej nowatorska technika BLS, która jako jedyna może chronić delikatną chrząstkę stawową. Poza tym zajmuję się leczeniem operacyjnym często występujących schorzeń barku, jakimi są uszkodzenia lub zwapnienia stożka rotatorów, zmiany zwyrodnieniowe czy uszkodzenia stawu barkowo-obojczykowego. Współpracując z najwyższej klasy specjalistami w dziedzinie ortopedii, staram się stosować najbardziej nowoczesne, dostępne metody, aby przywrócić sprawność pacjenta. W swojej pracy kieruję się zawsze starożytną maksymą Salus aegroti suprema lex tzn. iż wartością najwyższą dla mnie jest zdrowie pacjenta oraz indywidualne podejście do każdego z nich.
Złamania obojczyka
Do złamań obojczyka dochodzi w czasie upadków na okolicę barku, klatki piersiowej. Są to upadki z wysokości, nawet niewielkiej, często w czasie aktywności sportowej.
Złamanie palca u stopy
Złamanie palca u stopy objawia się miejscowym bólem, obrzękiem, zasinieniem i ograniczeniem ruchomości. Mogą pojawić się trudności w chodzeniu, stawaniu na nodze. Szczególnie niepokojąca jest deformacja palca – jego odgięcie od prawidłowej osi, gdyż może to świadczyć o tym, że złamanie jest przemieszczone.
Złamanie szyjki kości udowej
Złamanie szyjki kości udowej dotyczy okolicy leżącej w bezpośredniej bliskości stawu biodrowego. Do tego typu złamań dochodzi w następstwie upadku na okolicę biodra.
Złamania patologiczne
Zazwyczaj patologiczne złamania powstają podczas wykonywania zwykłych czynności, z użyciem niewielkiej siły. Przyczyną jest osłabienie kości w przebiegającym procesie chorobowym.
Kolano skoczka
Kolano skoczka to potoczna nazwa obejmująca zmiany zwyrodnieniowe więzadła rzepki, a w szczególności tej jego części, która przyczepia się bezpośrednio do szczytu rzepki. Choroba polega na tym, że dochodzi do degeneracji włókien więzadła w przeciążonym miejscu wskutek nakładania się na siebie mikrouszkodzeń tej struktury.
Choroba de Quervaina
Choroba de Quervaina objawia się ograniczeniem ruchomości i bolesnością przy ruchach kciukiem na skutek zapalenia pochewki odpowiednich ścięgien. Przewlekłe, powtarzalne ruchy kciukiem, jak również niektóre stany, takie jak ciąża i okres karmienia piersią zwiększają ryzyko wystąpienia choroby. Rokowanie co do ustąpienia dolegliwości jest dobre, podstawą jest zmiana nawyków oraz zabiegi fizjoterapeutyczne, ulgę mogą przynieść ponadto doustnie leki przeciwzapalne.
Uszkodzenia mięśnia czworogłowego uda
Najczęstszym typem uszkodzenia mięśnia czworogłowego jest jego oderwanie od przyczepu do rzepki. Do urazu dochodzi w czasie nagłego napięcia mięśnia, gdy noga jest obciążona. Oprócz bólu może pojawić się obrzęk w miejscu uszkodzenia, a po kilku godzinach także zasinienie.
Wrodzona stopa przywiedziona
Określenie wrodzona stopa przywiedziona obejmuje taki rodzaj wady, w której oś przodostopia „zagina się” w kierunku przyśrodkowym. Jest to stosunkowo łagodna wada wrodzona stopy.
Złamanie trójkostkowe
Oprócz uszkodzenia tkanki kostnej, stanowią także duży uraz dla otaczających tkanek miękkich. Decyzję co do tego, kiedy powinna odbyć się operacja po złamaniu trójkostkowym, ortopeda podejmuje na podstawie oceny skóry.
Złamanie trzonu kości udowej
Do złamania tej kości potrzebna jest bardzo duża siła. Dzieje się to zwykle w czasie wypadków samochodowych, motocyklowych, potrąceń przez samochód, upadków z wysokości.
Złamanie trzonów kości przedramienia
Złamanie trzonów kości przedramienia dotyczy środkowej części tych kości – między łokciem a nadgarstkiem. Złamana może być wyłącznie kość promieniowa lub łokciowa, ale w większości przypadków łamią się obie kości równocześnie.
Płaskostopie u dorosłych
Do takiego stanu może doprowadzić nadwaga i otyłość, nadmierna aktywność fizyczna lub zawodowa w przypadku pracy fizycznej, szczególnie gdy towarzyszą jej liczne urazy stóp, przebyte kontuzje lub źle dobrane obuwie.
Ogólne zasady leczenia złamań kości
Metody postępowania w zaopatrywaniu złamań w obrębie trzonów kości długich wciąż się rozwijają i ewoluują. Wskutek coraz lepszego zrozumienia mechanizmów biologicznych gojenia złamań i roli tkanek miękkich w tym procesie powstają nowe techniki nastawiania i zespalania tych złamań.
Badanie płynu stawowego
Badanie płynu stawowego przeprowadza się, poszukując przyczyn dolegliwości stawowych: bólu, obrzęku i zaczerwienienia, w przypadku niedawnego urazu, a także w diagnostyce i monitorowaniu leczenia chorób.
Choroba Perthesa
Jałowa martwica głowy kości udowej to choroba polegająca na obumieraniu tkanki kostnej i zaniku kości udowej. Gdy występuje u dzieci – określana jest wówczas jako choroba Perthesa. Leczenie obejmuje zarówno postępowanie zachowawcze, jak i interwencję chirurgiczną. Rokowanie jest niepewne i zależy od wielu czynników
Złamania przeciążeniowe
Złamania przeciążeniowe mogą wystąpić praktycznie w każdej kości, ale najczęściej u dzieci dotyczą kości piszczelowej, strzałkowej i udowej.
Złamania zmęczeniowe stopy
Do złamań zmęczeniowych w obrębie stóp dochodzi przede wszystkim u osób przeciążonych treningiem – zarówno zawodowych sportowców, jak i amatorów. Źle dobrane jednostki treningowe i niewystarczający czas na regenerację powoduje występowanie takich złamań.
Zwichnięcia rzepki
W większości przypadków u pacjentów, u których dochodzi do zwichnięcia rzepki, obserwuje się różnego typu anatomiczne anomalie, które sprzyjają przemieszczeniu rzepki poza bruzdę. Bruzda międzykłyciowa może być zbyt płytka, nieprawidłowo wykształcona.
Złamania miednicy
Złamania miednicy to złamania uszkadzające pierścień obręczy biodrowej, który tworzą w sumie dwie kości miedniczne (powstałe z połączenia kości biodrowej, kulszowej i łonowej) oraz kość krzyżowa.
Złamania kostki bocznej
Do tego typu złamań dochodzi w rezultacie urazu – najczęściej w mechanizmie pośrednim. Najczęściej jest to wykręcenie stawu skokowego, źle postawiona stopa lub skręcenie kończyny przy zablokowanej stopie.
