Wprawdzie w astmie stwierdzono komponent dziedziczny, jednak zmiany genetyczne zachodzą zbyt wolno, by mogły mieć znaczenie. Zwykle potrzeba kilku pokoleń, by zmienić częstość rozkładu genów. Dlatego poszukuje się czynników zewnętrznych – środowiskowych – które są odpowiedzialne za ten proces.
Badania epidemiologiczne wykazały najwyższe wskaźniki zachorowań w państwach o wysokim poziomie rozwoju, silnej gospodarce przemysłowej, z dużymi aglomeracjami miejskimi i wysokim poziomem higieny. Wśród nich są: Wielka Brytania, kraje skandynawskie, Nowa Zelandia i Stany Zjednoczone. Niskie wskaźniki zapadalności na astmę i alergię odnotowuje się w państwach rozwijających się, o niskim poziomie dochodu narodowego, jak kraje Afryki, Azji, republiki byłego Związku Radzieckiego.
Na wzrost zachorowań wpływają: poziom uprzemysłowienia, urbanizacji, motoryzacji i związane z nimi zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego. Wykazano, że narażenie na ozon i tlenki azotu zwiększa częstość zachorowań na choroby alergiczne, podczas gdy pyły i dwutlenek siarki działają drażniąco na drogi oddechowe i są przyczyną przewlekłych zapaleń oskrzeli.
Do innych czynników odpowiedzialnych za wzrost zachorowań na astmę należą: zmiana warunków życia (wentylacja pomieszczeń, klimatyzatory, wyposażenie mieszkania – wykładziny dywanowe, meble tapicerskie, kuchenki gazowe), styl życia, w tym nałogi, dieta, częste przebywanie w zamkniętych pomieszczeniach i poziom higieny, a także szczepienia i stosowanie antybiotyków. Czynniki te określa się mianem „zachodni styl życia”.
