Na stronie Głównego Inspektoratu Sanitarnego opublikowano informację dla osób podróżujących na temat gorączki krwotocznej Marburg w Rwandzie.
Sytuacja epidemiologiczna
27 września 2024 r. w Rwandzie potwierdzono ognisko epidemiczne gorączki krwotocznej Marburg. Zachorowania występują na terenie kilku dystryktów, w tym w stolicy Rwandy – Kigali oraz w regionach graniczących z innymi państwami regionu: Demokratyczną Republiką Konga, Ugandą, Tanzanią.
W ciągu ostatnich tygodni stwierdzono kilka podejrzeń zachorowań w krajach UE (Belgia, Niemcy), u osób, które powróciły w ostatnim czasie z Rwandy, które zostały wykluczone po przeprowadzonych badaniach.
Czym jest gorączka Marburg?
Wirus Marburg został opisany po raz pierwszy w 1967 roku. Rezerwuarem wirusa są gatunki dzikich zwierząt żyjących w Afryce (np. nietoperze, małpy, gryzonie).
Choroba nie przenosi się pomiędzy ludźmi drogą kropelkową. Wirusem można zakazić się poprzez bezpośredni kontakt z krwią lub innymi płynami ustrojowymi osoby chorej oraz przez kontakt z powierzchniami i przedmiotami zanieczyszczonymi materiałem biologicznym pochodzącym od osoby chorej (np. ubrania, pościel).
Osoby bezobjawowe nie są źródłem zakażenia.
Okres wylęgania choroby wynosi od 2 do 21 dni, średnio 5-10. Początek jest zazwyczaj nagły, z niespecyficznymi objawami grypopodobnymi, takimi jak wysoka gorączka, silny ból głowy, dreszcze i złe samopoczucie. Szybkie pogorszenie następuje w ciągu 2–5 dni u ponad połowy zakażonych, charakteryzując się objawami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak dyskomfort w jamie brzusznej, silne nudności, wymioty i biegunka. W ciężkich przypadkach może rozwinąć się wysypka oraz krwawienia z różnych narządów.
Nie istnieje leczenie przyczynowe tej choroby ani nie jest dostępna szczepionka.
Zalecania dla osób podróżujących do krajów objętych epidemią gorączki Marburg
- unikaj kontaktu z osobami wykazującymi objawy (takie jak gorączka, wymioty, biegunka lub krwawienie) lub kontaktu z materiałami i powierzchniami zanieczyszczonymi płynami ustrojowymi osób zakażonych
- unikaj kontaktu ze zwłokami osób zakażonych i procesem pochówku
- unikaj odwiedzania placówek służby zdrowia na obszarach dotkniętych epidemią, w przypadku gdy twoja wizyta nie dotyczy pilnych kwestii
- unikaj siedlisk, w których mogą przebywać nietoperze, takich jak jaskinie lub kopalnie, a także wszelkich form bliskiego kontaktu z dzikimi zwierzętami, zarówno żywymi, jak i martwymi
- unikaj dotykania (obróbki) i spożywania jakiegokolwiek rodzaju surowego mięsa pochodzącego z dzikich zwierząt
- zachowaj ostrożność, stosuj się do ściśle do poleceń miejscowych służb
- w razie zachorowania w trakcie pobytu należy natychmiast poprosić o pomoc lekarską
- w razie wystąpienia niepokojących objawów po powrocie z podróży zgłoś się do lekarza i poinformuj o przebytej podróży
- osoby podróżujące w tereny epidemii, u których występują objawy gorączki krwotocznej, powinny być niezwłocznie izolowane do czasu wykluczenia zakażenia.
