Trudno odróżnić zmiany w płucach spowodowane przez COVID-19 od tych wywołanych przez grypę – informuje “American Journal of Roentgenology” (AJR).
Fot. pixabay.com
Zespół doktora Liaoyi Lina z uniwersyteckiego szpitala w Wenzhou (Chiny) sprawdził przydatność tomografii komputerowej (CT) w diagnostyce różnicowej zapalenia płuc spowodowanego COVID-19 oraz grypowego zapalenia płuc.
Do badania włączono ogółem 97 pacjentów (49 kobiet i 48 mężczyzn). Spośród nich 52 osoby (29 mężczyzn, 23 kobiety; przedział wiekowy 21-73 lata) miało zapalenie płuc COVID-19, zaś 45 pacjentów (26 kobiet, 19 mężczyzn; przedział wiekowy 15–76 lat) miało zapalenie płuc wywołane wirusem grypy (28 - grypa A; 17 - grypa B). Wszyscy pacjenci mieli pozytywne wyniki testów na obecność kwasów nukleinowych dla odpowiednich wirusów, a także pełne dane kliniczne i obrazy CT.
Jak wykazała analiza, większość zmian związanych z COVID-19 była zlokalizowana w obwodowych częściach płuc blisko opłucnej, podczas gdy wirus grypy częściej powodował zaczopowanie światła oskrzeli śluzem (mucoid impaction) oraz obecność płynu w opłucnej (pleural effusion).
Znaczących różnic nie udało się natomiast stwierdzić (nawet z pomocą sztucznej inteligencji) w przypadku zmian takich jak zacienienia typu matowej szyby (ground-glass opacities, GGO), nacieczenie tkanki płucnej (consolidation), obszary zmniejszonej przejrzystości układające się w mozaikę (mosaic attenuation), pogrubienie ściany oskrzeli (bronchial wall thickening), guzki środkowej części zrazika (centrilobular nodules), pogrubienie przegród międzyzrazikowych (interlobular septal thickening), bronchogram powietrzny (air bronchogram), wzór zagęszczeń przypominający obraz brukowanej ulicy (crazy paving pattern) jedno- lub dwustronne rozmieszczenie zmian, ich liczba, rozmiary, średnia gęstość, objętość oraz rozkład podłużny.
Zdaniem autorów główną rolą badania CT podczas obecnej pandemii jest nie tyle stawianie diagnozy, co wykrywanie zmian zapalnych oraz ocena efektów leczenia.
