Xarelto 1 mg/ml - granulat do sporządzania zawiesiny doustnej

Substancją czynną preparatu jest rywaroksaban, lek o działaniu przeciwzakrzepowym. Poprzez zahamowanie aktywności jednego z czynników krzepnięcia, czynnika Xa, uniemożliwia przebieg procesu krzepnięcia krwi. Proces krzepnięcia krwi nazywany jest niekiedy kaskadą krzepnięcia, gdyż jest złożony i przebiega wieloma etapami, następującymi jeden po drugim. Kaskada zostaje uruchomiona poprzez uszkodzenie naczynia. W początkowym etapie płytki krwi zaczynają przylegać do ściany naczynia w miejscu uszkodzenia, gromadząc się tworzą pierwotny czop hemostatyczny, który wstępnie hamuje wypływ krwi. Jest on jednak nietrwały i musi ulec wzmocnieniu. W tym celu płytki krwi stymulują lokalną produkcję fibryny (włóknika), która tworzy rozbudowane sieci wzmacniające czop płytkowy. W wyniku tych procesów powstaje skrzep płytkowo-włóknikowy.

Ciekawym zjawiskiem jest mechanizm tworzenia fibryny. Włókna fibryny mają dużą zdolność tworzenia sieci, nie mogą więc znajdować się w naczyniach krwionośnych w gotowej postaci, gdyż zatkałyby te naczynia. Dlatego we krwi znajduje się prekursor fibryny – rozpuszczalne białko zwane fibrynogenem, które w razie potrzeby zostaje przekształcone do fibryny. Przemiana rozpuszczalnego fibrynogenu w nierozpuszczalną fibrynę jest jednym z etapów kaskady krzepnięcia krwi. W procesie tym bierze udział kilkanaście białek, tzw. czynników krzepnięcia. Mogą to być białka znajdujące się w osoczu krwi lub związane z błonami komórkowymi (tzw. czynnik tkankowy). Czynniki krzepnięcia oznaczane są cyframi rzymskimi i tak, na przykład czynnik I to fibrynogen. Niektóre czynniki krzepnięcia (tzw. zespół protrombiny, czyli czynniki II, VII, IX i X) wytwarzane są w wątrobie, a w procesie tym niezbędny jest udział witaminy K.

Czynniki krzepnięcia podlegają procesom hamowania. Rywaroksaban jest bezpośrednim i wysoce wybiórczym inhibitorem aktywnego czynnika X, czyli czynnika Xa, a co za tym idzie, hamuje wytwarzanie trombiny, przemianę fibrynogenu w fibrynę i powstawanie zakrzepu. Nie wykazuje wpływu na płytki krwi ani nie hamuje aktywowanego czynnika II (trombiny).

Po podaniu doustnym rywaroksaban wchłania się szybko, maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 2–4 godzinach. Około 2/3 dawki jest metabolizowane i wydalane z kałem i z moczem; pozostała część wydalana jest w postaci niezmienionej przez nerki. Biologiczny okres półtrwania wynosi 7–11 godzin.

Preparat jest wskazany w leczeniu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej i profilaktyce jej nawrotów u donoszonych noworodków, niemowląt, dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat po co najmniej 5 dniach początkowego pozajelitowego leczenia przeciwzakrzepowego.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.

Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób:

• z istotnym klinicznie czynnym krwawieniem

• z występującymi nieprawidłowościami i stanami, które stanowią znaczące ryzyko wystąpienia poważnych krwawień:
- czynne lub ostatnio przebyte owrzodzenia przewodu pokarmowego
- nowotwór złośliwy z wysokim ryzykiem krwawienia
- przebyty ostatnio uraz mózgu lub kręgosłupa
- przebyty ostatnio zabieg chirurgiczny mózgu, kręgosłupa lub okulistyczny
- ostatnio przebyty krwotok wewnątrzczaszkowy
- stwierdzona lub podejrzewana obecność żylaków przełyku
- żylno-tętnicze wady rozwojowe
- tętniak naczyniowy lub poważne nieprawidłowości w obrębie naczyń wewnątrzrdzeniowych lub śródmózgowych

• z chorobą wątroby występującą z koagulopatią i istotnym klinicznie ryzykiem krwawienia, w tym u pacjentów z niewydolnością wątroby klasy B i C wg klasyfikacji Childa i Pugha.

Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie preparatu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi np. heparyną niefrakcjonowaną, heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna itp.), pochodnymi heparyny (fondaparynuks itp.), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, eteksylan dabigatranu, apiksaban, itp.) z wyjątkiem zmiany leczenia z lub na rywaroksaban, lub jeżeli heparyna niefrakcjonowana podawana jest w dawkach koniecznych do utrzymania drożności cewnika żył głównych lub tętnic.

Przeciwwskazane jest stosowanie preparatu w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

W okresie leczenia zalecany jest nadzór kliniczny zgodnie z praktyką leczenia przeciwzakrzepowego.

Z powodu niemożliwości precyzyjnego ustalenia dawkowania, nie należy stosować preparatu u dzieci w wieku do 6 miesięcy, które:
- podczas urodzenia nie osiągnęły 37. tygodnia ciąży
- mają masę ciała mniejszą niż 2,6 kg
- były karmione doustnie przez mniej niż 10 dni.

Należy zachować ostrożność, ponieważ w okresie stosowania preparatu mogą wystąpić krwawienia (utajone i jawne, możliwe w każdym miejscu) oraz zaburzenia hematologiczne. Chorzy powinni być monitorowani pod kątem objawów krwawienia. Jeżeli wystąpią objawy mogące świadczyć o wystąpieniu krwawienia (np. niewyjaśnione zmniejszenie stężenia hemoglobiny, obniżenie ciśnienia tętniczego, osłabienie, bladość, zawroty głowy, niewyjaśniony obrzęk, duszność), należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, który zaleci niezbędne badania i zidentyfikuje źródło krwawienia.

U chorych ze zwiększonym ryzykiem krwotoków wymagane jest zachowanie szczególnej ostrożności, a wystąpienie poważnego krwotoku jest wskazaniem do przerwania leczenia.

Podczas długotrwałego stosowania preparatu mogą wystąpić: krwawienia z błon śluzowych (np. krwawienie z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego, moczowo-płciowego, w tym nieprawidłowe krwawienie z pochwy lub nadmierne krwawienie miesiączkowe) i niedokrwistość. W razie wskazań, lekarz zaleci oznaczanie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu jako badań pomocniczych. W każdym przypadku zmniejszenia stężenia hemoglobiny lub obniżenia ciśnienia tętniczego o niewyjaśnionej przyczynie należy szukać źródła krwawienia. Zawsze informuj lekarza o każdym nietypowym krwawieniu.

Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące dzieci z zakrzepicą żył mózgowych i zatok z zakażeniem ośrodkowego układu nerwowego. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz oceni indywidualne ryzyko krwawienia.

Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci w wieku 1 roku lub starszych z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego mniejszy niż 50 ml/min/1,73 m2), a także u dzieci w wieku do 1. roku życia z wynikami stężenia kreatyniny w surowicy powyżej 97,5 percentyla.

Nie zaleca się stosowania leku u osób leczonych równolegle działającymi ogólnoustrojowo lekami przeciwgrzybiczymi pochodnymi azolu (np. ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol) lub inhibitorami proteazy HIV (np. rytonawir). Wymienione leki mogą powodować zwiększenie stężenia rywaroksabanu we krwi, co może zwiększać ryzyko krwawienia.

Należy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania preparatu z lekami hamującymi agregację płytek krwi (kwas acetylosalicylowy, klopidogrel), niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi NLPZ, lekami hamującymi wychwyt zwrotny serotoniny lub serotoniny i noradrenaliny z grupy SSRI lub SNRI, innych leków wpływających na hemostazę.

Stosowanie preparatu jest niezalecane u osób ze zwiększonym ryzykiem krwawienia, w tym:

• osoby z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami krzepnięcia krwi

• osoby z niekontrolowalnym nadciśnieniem tętniczym

• osoby bez czynnego owrzodzenia, z chorobami przewodu pokarmowego, które mogą być przyczyną krwawienia (np. choroba zapalna jelit, zapalenie przełyku, zapalenie błony śluzowej żołądka i choroba refluksowa przełyku)

• osoby z retinopatią naczyniową

• osoby z rozstrzeniami oskrzeli lub krwawieniem płucnym w przeszłości.

W każdym z powyższych przypadków lekarz indywidualnie oceni, czy oczekiwane korzyści są większe niż ryzyko krwawienia i podejmie decyzję, czy właściwe jest stosowanie preparatu.

Osoby z chorobą nowotworową mogą być jednocześnie narażone na większe ryzyko krwawienia i zakrzepicy. Lekarz indywidualnie oceni czy oczekiwane korzyści są większe niż ryzyko związane z leczeniem w tej grupie chorych. Nowotwory związane z przewodem pokarmowym lub z układem moczowo-płciowym mogą zwiększać ryzyko krwawienia podczas stosowania rywaroksabanu. U pacjentów z nowotworami złośliwymi, u których występuje duże ryzyko krwawienia, stosowanie rywaroksabanu jest przeciwwskazane.

Preparatu nie należy stosować w zapobieganiu zakrzepom u osób, u których niedawno wykonano przezcewnikową wymianę zastawki aorty (TAVR). Ze względu na brak badań, nie zaleca się stosowania preparatu u chorych z protezami zastawek serca.

Nie zaleca się stosowania preparatu u chorych z zakrzepicą ze zdiagnozowanym zespołem antyfosfolipidowym, ze względu na możliwe zwiększenie liczby nawrotów zdarzeń zakrzepowych.

Ponieważ bezpieczeństwo stosowania i skuteczność nie zostały ustalone, nie zaleca się stosowania preparatu zamiast heparyny niefrakcjonowanej u pacjentów z zatorowością płucną, którzy są hemodynamicznie niestabilni lub mogą być leczeni trombolitycznie bądź poddani embolektomii.

Zabiegi takie jak znieczulenie lub nakłucie podpajęczynówkowe/zewnatrzoponowe wymagają pełnej sprawności hemostazy. U osób leczonym rywaroksabanem ryzyko krwiaków zewnątrzoponowych lub podpajęczynówkowych może się zwiększać w przypadku urazowego lub wielokrotnego nakłucia, a także przez długotrwałe stosowanie cewnika zewnątrzoponowego. Chory powinien być ściśle obserwowany pod kątem neurologicznych objawów występowania krwiaków (np. drętwienie lub osłabienie nóg, zaburzenia czynnościowe jelit lub pęcherza moczowego). Nakłucie lędźwiowe oraz usunięcie lub założenie cewnika zewnątrzoponowego powinno być wykonywane wówczas, gdy przeciwzakrzepowe działanie rywaroksabanu jest znikome. Dane dotyczące czasu umieszczenia lub usunięcia cewnika do blokady centralnej w okresie stosowania leku u dzieci nie są dostępne.

Jeżeli konieczne jest wykonanie zabiegu chirurgicznego w trybie nagłym, lekarz zaleci doraźne przerwanie stosowania preparatu co najmniej 24 godziny wcześniej. Jeżeli nie jest możliwe opóźnienie zabiegu, lekarz rozważy stosunek ryzyka krwawienia do stopnia pilności zabiegu. U osób po zabiegach chirurgicznych leczenie rywaroksabanem powinno zostać wznowione jak najszybciej, o ile pozwoli na to sytuacja kliniczna i uzyskana hemostaza.

Podczas leczenia mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka i reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS). Ryzyko ich wystąpienia jest prawdopodobnie największe w ciągu pierwszych tygodni leczenia. W przypadku wystąpienia pierwszych poważnych reakcji skórnych (np. rozległych, ostrych i/lub z towarzyszącym powstawaniem pęcherzy) lub jakichkolwiek innych objawów nadwrażliwości w połączeniu ze zmianami na błonach śluzowych leczenie powinno zostać przerwane (po konsultacji z lekarzem).

Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:

• preparat zawiera benzoesan sodu (E 211), może zwiększać ryzyko żółtaczki (zażółcenie skóry i białkówek oczu) u noworodków (do 4. tygodnia życia); zwiększenie stężenia bilirubiny po jej wyparciu z albumin może nasilać żółtaczkę noworodkową, która może doprowadzić do żółtaczki jąder podkorowych (złogi bilirubiny w tkance mózgowej).

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Preparat nie wywiera istotnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń i maszyn.

Jeżeli jednak wystąpią działania niepożądane, takie jak np. omdlenia czy zawroty głowy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń/maszyn.

Preparat ma postać granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej. Stosuj preparat zgodnie z zaleceniami. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dawka jest obliczana w zależności od masy ciała:

2,6–<3 kg - 0,8 mg 3 razy na dobę
3–<4 kg - 0,9 mg 3 razy na dobę
4–<5 kg - 1,4 mg 3 razy na dobę
5–<7 kg - 1,6 mg 3 razy na dobę
7–<8 kg - 1,8 mg 3 razy na dobę
8–<9 kg - 2,4 mg 3 razy na dobę
9–<10 kg - 2,8 mg 3 razy na dobę
10–<12 kg - 3 mg 3 razy na dobę
12–<30 kg - 5 mg 2 razy na dobę
30–<50 kg - 15 mg 1 raz na dobę
50 kg i więcej - 20 mg 1 raz na dobę.

Należy monitorować masę ciała dziecka i odpowiednio dostosowywać dawkowanie (zwłaszcza u dzieci o masie ciała do 12 kg).

Jeżeli lek stosowany jest 1 raz na dobę, dawki powinny być przyjmowane w odstępnie 24 godzin; jeżeli lek stosowany jest 2 razy na dobę, dawki powinny być przyjmowane w odstępnie 12 godzin; jeżeli lek stosowany jest 3 razy na dobę, dawki powinny być przyjmowane w odstępnie 8 godzin.

U dzieci o masie ciała co najmniej 2,6 kg do 30 kg należy stosować wyłącznie zawiesinę doustną. U dzieci o masie ciała co najmniej 30 kg lub więcej można stosować zawiesinę doustną lub tabletki.

Do odmierzenia dawki należy stosować odpowiednią dla masy ciała dziecka strzykawkę miarową dołączoną do opakowania (zobacz instrukcja użycia znajdująca się w opakowaniu).

Leczenie jest kontynuowane przez co najmniej 3 miesiące, następnie lekarz oceni indywidualnie korzyści oraz ryzyko związane z kontynuowaniem leczenia (maksymalnie do 12 miesięcy).

U dzieci w wieku do 2 lat z zakrzepicą związaną z cewnikiem leczenie kontynuuje się co najmniej przez 1 miesiąc, w razie potrzeby klinicznej leczenie może zostać wydłużone maksymalnie do 3 miesięcy; po 1 miesiącu leczenia lekarz oceni indywidualny stosunek korzyści do ryzyka kontynuowania leczenia, biorąc pod uwagę ryzyko nawrotu zakrzepicy w porównaniu z potencjalnym ryzykiem krwawienia.

Jeżeli dawka leku zostanie pominięta:

• W schemacie dawkowania 1 raz na dobę: należy jak najszybciej ją przyjąć, ale tylko tego samego dnia. Od następnego dnia powrócić do zalecanego przyjmowania leku raz na dobę. Nie należy stosować podwójnej dawki tego samego dnia w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

• W przypadku przyjmowania leku 2 razy na dobę: pominiętą dawkę poranną należy przyjąć natychmiast po zauważeniu. Można ją przyjąć razem z dawką wieczorną. Pominiętą dawkę wieczorną można przyjąć tylko tego samego wieczoru. Nie należy przyjmować dwóch dawek następnego dnia rano.

• W przypadku przyjmowania leku 3 razy na dobę: należy po prostu wznowić schemat podawania 3 razy na dobę z odstępami około 8 godzin przy następnej zaplanowanej dawce, bez wyrównywania pominiętej dawki.

--

Zmiana sposobu leczenia:

Gdy konieczna jest zmiana sposobu leczenia przeciwzakrzepowego z rywaroksabanu na inny lek przeciwzakrzepowy, należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza prowadzącego i zachować ostrożność. Jeżeli lekarz zaleci zmianę dotychczasowego leczenia przeciwzakrzepowego na rywaroksaban, należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarza. Zobacz – zarejestrowane materiały producenta. Należy wziąć pod uwagę, że INR (międzynarodowy współczynnik znormalizowany) nie jest właściwy do pomiaru działania przeciwzakrzepowego rywaroksabanu.

Szczególne grupy chorych:

U dzieci w wieku 1 roku lub starszych z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek nie ma potrzeby dostosowania dawkowania. Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci w wieku 1 roku lub starszych z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik przesączania kłębuszkowego mniejszy niż 50 ml/min/1,73 m2).

Nie zaleca się stosowania preparatu u dzieci w wieku do 1. roku życia z wynikami stężenia kreatyniny w surowicy powyżej 97,5 percentyla (zobacz: zarejestrowane materiały producenta).

Nie ma danych dotyczących stosowania preparatu u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby.

Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u osób z chorobą wątroby, która wiąże się z zaburzeniami krzepnięcia krwi (koagulopatią) i ryzykiem istotnego klinicznie krwawienia, w tym u osób z marskością wątroby stopnia B i C wg klasyfikacji Childa i Pugha.

U dzieci dawka jest ustalana w zależności od masy ciała.

Preparat nie jest zalecany do stosowania u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat we wskazaniach innych niż leczenie i profilaktyka nawrotów żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.

Sposób stosowania:

Preparat należy stosować doustnie, podczas posiłku. Zawiesinę doustną można podawać przez zgłębnik nosowo-żołądkowy lub żołądkowy. Popić odpowiednią ilością płynu.

Jeżeli dawka zostanie zwymiotowana (lub wypluta) w ciągu 30 min od jej otrzymania, należy podać nową dawkę. Jeżeli jednak wymioty wystąpią po upływie więcej niż 30 min po przyjęciu dawki, nie należy podawać nowej dawki, a następną dawkę przyjąć w zaplanowanym czasie.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Stosowanie preparatu w okresie ciąży jest przeciwwskazane.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę w okresie stosowania preparatu.

Stosowanie preparatu w okresie karmienia piersią jest przeciwwskazane.

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Niżej przedstawione interakcje dotyczą stosowania leku u dorosłych. Interakcje u dzieci i młodzieży nie były badane.

Nie zaleca się stosowania preparatu równolegle z silnymi inhibitorami izoenzymu 3A4 cytochromu P450 i glikoproteiny P (azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi o działaniu ogólnoustrojowym, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol, oraz inhibitorami proteazy HIV), ponieważ może dojść do znacznego zwiększenia stężenia rywaroksabanu w osoczu i nasilenia jego działania farmakologicznego, co może zwiększać ryzyko krwawienia.

Oczekuje się, że leki silnie hamujące tylko CYP3A4 lub tylko glikoproteinę P będą w mniejszym stopniu wpływać na zwiększenie stężenia rywaroksabanu w osoczu. I tak interakcja z klarytromycyną (silny inhibitor CYP3A4) lub erytromycyną czy flukonazolem (umiarkowane inhibitory CYP3A4) nie są prawdopodobnie istotne klinicznie, o ile u chorego nie występują zaburzenia czynności nerek.

Z uwagi na ograniczone dane kliniczne należy unikać równoległego stosowania dronedaronu.

Ze względu na zwiększone ryzyko krwawienia należy zachować ostrożność podczas równoległego stosowania rywaroksabanu i leków hamujących agregację płytek krwi, takich jak:

• kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne NLPZ czy klopidogrel

• leki hamujące wychwyt zwrotny serotoniny lub serotoniny i noradrenaliny z grupy SSRI lub SNRI (zwiększone ryzyko ciężkich krwawień).

Przeciwwskazane jest równoległe stosowanie preparatu z innymi lekami przeciwzakrzepowymi np. heparyną niefrakcjonowaną, heparynami drobnocząsteczkowymi (enoksaparyna, dalteparyna itp.), pochodnymi heparyny (fondaparynuks itp.), antagonistami witaminy K (jak np. warfaryna), doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (eteksylan dabigatranu, apiksaban, itp.) z wyjątkiem zmiany leczenia z lub na rywaroksaban, lub jeżeli heparyna niefrakcjonowana podawana jest w dawkach koniecznych do utrzymania drożności cewnika żył głównych lub tętnic.

Równoległe stosowanie leków silnie zwiększających aktywność CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital, preparaty dziurawca zwyczajnego) może spowodować zmniejszenie stężenia rywaroksabanu w osoczu i zwiększać ryzyko zakrzepicy. Należy unikać równoległego stosowania rywaroksabanu i silnych induktorów CYP3A4, chyba że chory jest ściśle monitorowany w kierunku objawów zakrzepicy.

Nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji rywaroksabanu z midazolamem, digoksyną, atorwastatyną czy omeprazolem.

Jak każdy lek, również Xarelto 1 mg/ml może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Często mogą wystąpić: niedokrwistość, zawroty głowy, ból głowy, krwotok oczny (w tym podspojówkowy), niedociśnienie tętnicze, krwiak, krwawienie z nosa, krwioplucie, krwawienie z dziąseł, krwotok z przewodu pokarmowego (w tym krwotok z odbytnicy), bóle brzucha, żołądka, jelit, niestrawność, nudności, zaparcie, biegunka, wymioty, świąd (w tym niezbyt często świąd uogólniony), wysypka, siniaczenie, krwotok skórny i podskórny, ból kończyny, krwotok z układu moczowo-płciowego (w tym krwiomocz i nadmierne krwawienie miesiączkowe), zaburzenie czynności nerek, gorączka, obrzęk obwodowy, osłabienie, zmęczenie, astenia, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, krwotok po zabiegu medycznym (w tym niedokrwistość pooperacyjna, krwotok z rany), stłuczenie, wydzielina z rany.

Niezbyt często mogą wystąpić: nadpłytkowość, małopłytkowość, reakcja alergiczna, alergiczne zapalenie skóry, obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny, krwotok mózgowy i śródczaszkowy, omdlenie, zwiększenie częstotliwości rytmu serca (tachykardia), suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie stężenia bilirubiny, zwiększenie aktywności fosfatazy alkalicznej, zwiększenie aktywności transferazy GGT), pokrzywka, wylew krwi do stawu, złe samopoczucie, zwiększenie aktywności dehydrogenazy mleczanowej, zwiększenie aktywności lipazy i amylazy.

Rzadko: żółtaczka, zwiększenie stężenia sprzężonej bilirubiny (z lub bez towarzyszącego zwiększenia aktywności transferazy ALT), zatrzymanie żółci (cholestaza), zapalenie wątroby (w tym uszkodzenie komórek wątroby), krwawienie domięśniowe, obrzęk zlokalizowany, tętniak rzekomy.

Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), eozynofilowe zapalenie płuc, ciężkie reakcje skórne, w tym zespół Stevensa i Johnsona, martwica toksyczna rozpływna naskórka, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespół DRESS).
Z nieznaną częstością: zespół ciasnoty przedziałów powięziowych wtórny do krwawienia, niewydolność nerek i ostra niewydolność nerek, wtórna do krwawienia wystarczającego do spowodowania hipoperfuzji, nefropatia związana z lekami przeciwzakrzepowymi (antykoagulantami).

Profil bezpieczeństwa stosowania preparatu u dzieci i młodzieży jest podobny jak u dorosłych, jednakże u dzieci częściej niż u dorosłych występowały: bóle głowy, gorączka, krwawienie z nosa, wymioty, tachykardia, zwiększenie stężenia bilirubiny.