Toksoid błoniczy + szczepionka przeciw H. influenzae typ b + szczepionka przeciw WZW B (rekombinowana) + szczepionka przeciw krztuścowi (bezkomórkowa) + szczepionka przeciw poliomyelitis (inaktywowana) + toksoid tężcowy (opis profesjonalny)

Działanie

Mechanizm działania
Skojarzona szczepionka do czynnego uodporniania przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi, WZW B, poliomyelitis oraz H. influenzae typu b. W skład szczepionki wchodzą oczyszczone i pozbawione toksyczności formaldehydem toksoidy błoniczy i tężcowy, oczyszczone bezkomórkowe składniki pałeczek Bordetella pertussis, wysoce oczyszczony antygen powierzchniowy HBV uzyskany metodami inżynierii genetycznej, inaktywowany formaldehydem wirus poliomyelitis typ 1, 2 i 3 oraz polisacharyd otoczkowy H. influenzae typu b sprzężony z toksoidem tężcowym. Infanrix hexa. Po 3-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego u co najmniej 95,7% niemowląt stwierdzono ochronne poziomy przeciwciał lub seropozytywność wobec każdego z antygenów szczepionkowych. Po szczepieniu uzupełniającym (po 4. dawce szczepionki) ochronny poziom przeciwciał lub seropozytywność wobec każdego z antygenów szczepionkowych uzyskano u co najmniej 98,4% dzieci. Ochronne miano przeciwciał przeciw tężcowi i błonicy występuje u 99,2–100% dzieci po 3-dawkowym szczepieniu pierwotnym i 99,9% po 4. dawce (uzupełniającej). Ochronne miano przeciwciał przeciw poszczególnym antygenom krztuścowym występuje u 98,9–100% dzieci po 3. dawce szczepionki i 99,5–99,9% po 4. dawce; przyjmuje się, że skuteczność ochronna składników krztuścowych wynosi w zależności od zastosowanej metody badania 67–89% (w przypadku napadowego kaszlu trwającego przynajmniej 21 dni – ≥84%). Ochronne miano przeciwciał przeciw WZW B występuje u 98–99,5% dzieci po 3. dawce szczepionki i 98,4% po 4. dawce. Ochronne miano przeciwciał przeciw poszczególnym serotypom wirusa polio występuje u 95,7–100% dzieci po 3. dawce szczepionki i 99,9% po 4. dawce. Ochronne miano przeciwciał przeciw Hib występuje u 96,4–97,4% dzieci po 3. dawce szczepionki i 99,7% po 4. dawce. Po 2-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego, u co najmniej 84,3% niemowląt stwierdzono ochronny poziom przeciwciał lub seropozytywność wobec każdego z antygenów szczepionkowych. Po pełnym szczepieniu zgodnie ze schematem 2-dawkowym wraz z dawką uzupełniającą (podaniu w sumie 3 dawek szczepionki), u co najmniej 97,9% badanych uzyskano ochronny poziom przeciwciał lub seropozytywność wobec każdego z antygenów szczepionkowych. Ochronne miano przeciwciał przeciw błonicy występuje u 98–99,6% dzieci po 2. dawce szczepionki (po szczepieniu pierwotnym) i u 100% dzieci po 3. dawce (uzupełniającej). Ochronne miano przeciwciał przeciwko tężcowi występuje u 100% dzieci po 2. dawce, jak również po 3. dawce. Ochronne miano przeciwciał przeciw WZW B występuje u 96,8–99,5% dzieci po 2. dawce szczepionki i 98,9–99,8%% po 3. dawce. Ochronne miano przeciwciał przeciw poszczególnym serotypom wirusa polio występuje u 85,6%–99,4% dzieci po 2. dawce szczepionki i 99,4–99,8% po 3. dawce. Ochronne miano przeciwciał przeciw Hib występuje u 99,5–100% dzieci po 2. dawce szczepionki i 99,2–100% po 3. dawce. Długotrwałość odpowiedzi immunologicznej po 3-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego (w wieku 2–3–4, 3–4–5 lub 2–4–6 miesięcy) oraz dawce uzupełniającej (w drugim roku życia) szczepionki Infanrix hexa, oceniano u dzieci w wieku 4–8 lat. Ochronną odpowiedź immunologiczną przeciw trzem typom wirusa polio i PRP zaobserwowano u co najmniej 91% dzieci, a przeciw błonicy i tężcowi – u co najmniej 64,7% dzieci. Co najmniej 25,4% (przeciwciała przeciw PT), 97,5% (przeciwciała przeciw FHA) i 87,0% (przeciwciała przeciw PRN) dzieci było seropozytywnych wobec antygenów krztuśca. W odniesieniu do WZW B, ochronna odpowiedź immunologiczna (≥10 mIU/ml) po 3-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego i dawce uzupełniającej, utrzymywała się u ≥85% badanych w wieku 4–5 lat oraz u ≥72% badanych w wieku 7–8 lat, natomiast po 2-dawkowym schemacie szczepienia pierwotnego i dawce uzupełniającej, ochronna odpowiedź immunologiczna utrzymywała się u ≥48% badanych w wieku 11–12 lat. Potwierdzono istnienie pamięci immunologicznej wobec WZW B u dzieci w wieku 4–13 lat, które otrzymały szczepionkę Infanrix hexa jako szczepienie pierwotne i dawkę uzupełniającą w okresie niemowlęcym.; po podaniu dodatkowej dawki monowalentnej szczepionki przeciw WZW B, co najmniej 96,8% badanych wytworzyło ochronną odpowiedź immunologiczną. U co najmniej 98,7% wcześniaków urodzonych po 24 tyg. ciąży po miesiącu po zastosowaniu 3-dawkowego schematu szczepienia pierwotnego stwierdzono ochronne stężenie przeciwciał przeciw błonicy, tężcowi oraz poliowirusowi typu 1 i 2, u co najmniej 90,9% tych wcześniaków stwierdzono ochronne stężenie przeciwciał przeciw WZW typu B, PRP oraz poliowirusowi typu 3; wszystkie zaszczepione wcześniaki były seropozytywne wobec FHA i PRN, a 94,9% miało przeciwciała anty-PT. Miesiąc po szczepieniu uzupełniającym co najmniej 98,4% zaszczepionych wcześniaków miało ochronne poziomy przeciwciał lub było seropozytywnych wobec wszystkich antygenów oprócz PT (co najmniej 96,8%) oraz WZW typu B (co najmniej 88,7%). Po 2,5–3 latach po podaniu dawki uzupełniającej, 85,3% dzieci nadal wykazywało ochronny poziom przeciwciał przeciw WZW B i co najmniej 95,7% miało ochronny poziom przeciwciał przeciw trzem typom poliowirusa oraz PRP. Hexacima. Ochronne miano przeciwciał przeciw błonicy występuje u 99,6% dzieci po 2-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 100% dzieci po 3. dawce (uzupełniającej), jak również u 97,1–99,7% dzieci po 3-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 97,2–100% dzieci po 4. dawce uzupełniającej. Ochronne miano przeciwciał przeciw tężcowi występuje u 100% dzieci po 2-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 100% dzieci po 3. dawce uzupełniającej, jak również u 100% dzieci po 3-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 100% dzieci po 4. dawce uzupełniającej. Odpowiedź na szczepienie przeciw krztuścowi występuje u 98,4–99,6% dzieci po 2-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 98–100% dzieci po 3. dawce uzupełniającej, jak również u 99,4–99,9% dzieci po 3-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 98,8–100% dzieci po 4. dawce uzupełniającej. Ochronne miano przeciwciał przeciw WZW typu B występuje u 97,2% dzieci po 2-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 96,4% dzieci po 3. dawce uzupełniającej, jak również u 95,7–99,7% dzieci po 3-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 98,5–100% dzieci po 4. dawce uzupełniającej. Ochronne miano przeciwciał przeciw wirusowi polio typu 1, 2, 3 występuje u 95–96,7% dzieci po 2-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 99,6–100% dzieci po 3. dawce uzupełniającej, jak również u 98,5–100% dzieci po 3-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 98,9–100% dzieci po 4. dawce uzupełniającej. Ochronne miano przeciwciał przeciw Hib występuje u 71,5% dzieci po 2-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 93,5% dzieci po 3. dawce uzupełniającej, jak również u 95,4–98% dzieci po 3-dawkowym szczepieniu pierwotnym oraz u 98,3–98,9% dzieci po 4. dawce uzupełniającej.

Wskazania

Szczepienie przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, WZW typu B, poliomyelitis i zakażeniom wywoływanym przez H. influenzae typu b.
Szczepienie pierwotne i uzupełniające dzieci przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, WZW typu B, poliomyelitis i zakażeniom wywoływanym przez H. influenzae typu b.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub substancje używane w procesie wytwarzania, a mogące znajdować się w preparacie w ilościach śladowych (w przypadku szczepinki Infanrix hexa: formaldehyd, neomycyna i polimyksyna; w przypadku szczepionki Hexacima: glutaraldehyd, formaldehyd, neomycyna, streptomycyna i polimyksyna B). Nie stosować u osób, u których wystąpiły objawy nadwrażliwości po wcześniejszym podaniu szczepionki przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, WZW B, poliomyelitis lub Hib.

Encefalopatia
Encefalopatia, która wystąpiła w ciągu 7 dni po podaniu szczepionki zawierającej antygeny krztuśca; u tych dzieci należy przerwać szczepienie przeciwko krztuścowi i kontynuować szczepienie szczepionkami przeciwko błonicy, tężcowi, WZW typu B, poliomyelitis i Hib.

Gorączka
Ostre i ciężkie choroby przebiegające z gorączką – w takim przypadku należy przełożyć termin szczepienia.

Zaburzenia neurologiczne, padaczka
Szczepionki przeciw krztuścowi nie powinno się podawać osobom z niekontrolowanymi zaburzeniami neurologicznymi lub niekontrolowaną padaczką do czasu ustalenia sposobu leczenia, ustabilizowania się stanu zdrowia oraz gdy ryzyko przeważa nad korzyściami z leczenia.

Inne patogeny
Szczepionka nie chroni przed chorobami wywołanymi przez patogeny inne niż Corynebacterium diphtheriae, Clostridium tetani, Bordetella pertussis, wirus zapalenia wątroby typu B, poliowirus lub Haemophilus influenzae typ b.
Można się spodziewać, że szczepienie może chronić przed WZW typu D, gdyż WZW typu D nie występuje bez współistniejącego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B. Szczepionka nie chroni przed zakażeniem innymi serotypami otoczkowymi niż H. influenzae typu B, przed zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych wywołanych przez inne drobnoustroje ani przed WZW typu A, C, E lub innymi rodzajami zapalenia wątroby.

Komponent krztuścowy
Należy rozważyć podanie następnej dawki szczepionki, zawierającej składnik krztuścowy, jeśli którykolwiek z niżej wymienionych objawów pojawił się w zależności czasowej ze szczepieniem zawierającym komponent krztuścowy: gorączka ≥40°C w ciągu 48 h po podaniu szczepionki bez dających się określić przyczyn; zapaść lub epizod hipotoniczno-hiporeaktywny w ciągu 48 h po szczepieniu; przewlekły, nieustanny płacz trwający ≥ 3 h, pojawiający się w ciągu 48 h po szczepieniu; drgawki przebiegające z gorączką lub bez niej, występujące w ciągu 3 dni po szczepieniu; w niektórych okolicznościach, takich jak duże narażenie na zachorowanie na krztusiec, potencjalne korzyści ze szczepienia mogą przewyższać ryzyko z nim związane.

Nierozpoznane zakażenie wirusem WZW typu B
Ze względu na długi okres inkubacji WZW typu B, w chwili podania szczepionki istnieje możliwość wystąpienia nierozpoznanego zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B; w takiej sytuacji szczepionka może nie zapobiec zakażeniu wirusem zapalenia wątroby typu B.

Małopłytkowość, zaburzenia krzepnięcia
Należy zachować ostrożność u osób z małopłytkowością lub zaburzeniami krzepnięcia, ponieważ po podaniu szczepionki i.m. może u nich wystąpić krwawienie.

Drgawki
Drgawki gorączkowe w wywiadzie, drgawki w wywiadzie rodzinnym lub zespół nagłej śmierci niemowląt nie stanowią przeciwwskazania do szczepienia. Dzieci zaszczepione, z drgawkami gorączkowymi w wywiadzie, powinno się uważnie monitorować, gdyż takie działania niepożądane mogą wystąpić w ciągu 2–3 dni po szczepieniu.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Ze względu na wydalanie otoczkowego antygenu polisacharydowego Hib z moczem wykrywanie antygenu u chorych podejrzanych o zakażenie H. influenzae typu b przez 1–2 tyg. po szczepieniu może nie mieć wartości diagnostycznej; w celu potwierdzenia zakażenia Hib w tym okresie należy zastosować inne metody diagnostyczne.

Leczenie immunosupresyjne, niedobory odporności
Leczenie immunosupresyjne lub niedobory odporności mogą zmniejszać immunogenność szczepionki. Zaleca się przełożenie szczepienia do zakończenia takiego leczenia lub choroby. Jednakże szczepienie osób z przewlekłym niedoborem odporności takim jak zakażenie wirusem HIV jest zalecane nawet jeśli odpowiedź immunologiczna może być ograniczona. Nie badano zależności pomiędzy odpowiedzią immunologiczną na szczepionkę a polimorfizmem genetycznym.

Wcześniaki
Dane wskazują, że Infanrix hexa można podać wcześniakom, jednak w tej populacji, jak można się spodziewać, obserwowano słabszą odpowiedź immunologiczną na niektóre antygeny. Należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia bezdechu oraz konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48–72 h w przypadku podawania dawek szczepienia pierwotnego bardzo niedojrzałym wcześniakom (urodzonym ≤28. tyg. ciąży), szczególnie dotyczy to niemowląt, u których występowały objawy niedojrzałości układu oddechowego. Z uwagi na znaczne korzyści wynikające ze szczepienia tych niemowląt, nie należy rezygnować ze szczepienia ani go odraczać. Brak danych dotyczących stosowania szczepionki Hexacima u wcześniaków.

Podawanie jednoczesne z innymi szczepionkami
W przypadku równoczesnego podawania szczepionek Infanrix hexa i skoniugowanej szczepionki przeciw pneumokokom (PCV7, PCV10, PCV13) lub szczepionki przeciw odrze, śwince, różyczceospie wietrznej, zgłaszano częstsze występowanie reakcji gorączkowych. Reakcje te były w większości umiarkowane (temperatura ≤39°C) i przemijające. Po równoczesnym podaniu szczepionek Infanrix hexa i Prevenar 13 zgłaszano częstsze występowanie drgawek (z gorączką lub bez niej) i epizodu hipotoniczno-hiporeaktywnego (HHE).

Zespół Guillaina i Barrégo, zapalenie nerwu barkowego
Jeśli po poprzednim podaniu szczepionki zawierającej toksoid tężcowy wystąpił zespół Guillaina i Barrégo lub zapalenie nerwu barkowego, decyzja o podaniu jakiejkolwiek szczepionki zawierającej toksoid tężcowy powinna być oparta na uważnym rozważeniu potencjalnych korzyści i możliwego ryzyka, np. czy szczepienie pierwotne zostało ukończone.

Osoby, u których szczepienie pierwotne jest niepełne
Szczepienie jest zwykle uzasadnione u osób, u których szczepienie pierwotne jest niepełne (tj. podano mniej niż trzy dawki).

Zaburzenia czynności nerek
U osób z przewlekłą niewydolnością nerek obserwowano osłabienie odpowiedzi na szczepionkę przeciw WZW typu B i dlatego należy rozważyć podanie dodatkowych dawek szczepionki przeciw WZW typu B w zależności od stężenia przeciwciał przeciw antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B (anty-HBsAg).

Interakcje

Leki immunosupresyjne
Leki immunosupresyjne mogą zmniejszać skuteczność szczepienia; zaleca się przełożenie szczepienia do zakończenia takiego leczenia.

Inne szczepionki
Szczepionki nie należy mieszać w tej samej strzykawce z innymi szczepionkami. W przypadku równoczesnego podawania szczepionek Infanrix hexa i skoniugowanej szczepionki przeciw pneumokokom (PCV7, PCV10, PCV13) lub szczepionki przeciw odrze, śwince, różyczce i ospie wietrznej, zgłaszano częstsze występowanie reakcji gorączkowych. Reakcje te były w większości umiarkowane (temperatura ≤39°C) i przemijające. Szczepionkę Infanrix hexa można podawać równocześnie ze skoniugowaną szczepionką przeciw pneumokokom (PCV7, PCV10, PCV13), skoniugowaną szczepionką przeciw meningokokom typu C 6 (koniugaty CRM197 i TT), skoniugowaną szczepionką przeciw meningokokom typu A, C, W-135 i Y (koniugat TT), doustną szczepionką przeciw rotawirusom i szczepionką przeciw odrze, śwince, różyczce i ospie wietrznej. Dane z badań nie wykazały klinicznie istotnej interferencji odpowiedzi immunologicznej na każdy z poszczególnych antygenów, chociaż zaobserwowano zmienną odpowiedź immunologiczną na poliowirusa typu 2 w przypadku równoczesnego podawania szczepionki Infanrix hexa ze szczepionką Synflorix (seroprotekcja w zakresie od 78–100%) a wskaźniki odpowiedzi immunologicznej na antygen PRP (Hib) zawarty w szczepionce Infanrix hexa, po dwóch dawkach podanych w wieku 2 i 4 miesięcy, były wyższe w przypadku równoczesnego podawania ze szczepionką przeciw pneumokokom lub meningokokom skoniugowaną z toksoidem tężcowym. Kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieznane. Po równoczesnym podaniu szczepionek Infanrix hexa i Prevenar 13 zgłaszano częstsze występowanie drgawek (z gorączką lub bez niej) i epizodu hipotoniczno-hiporeaktywnego (HHE). Podczas jednoczesnego podawania szczepionki Hexacima ze skoniugowaną szczepionką polisacharydową przeciw pneumokokom lub ze skoniugowaną szczepionką przeciw meningokokom grupy C nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu na odpowiedź immunologiczną na którykolwiek antygen. Podczas jednoczesnego podawania dawki uzupełniającej szczepionki Hexacima ze szczepionką przeciw odrze, śwince i różyczce nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu na odpowiedź immunologiczną na którykolwiek antygen. Może istnieć klinicznie istotny wpływ na odpowiedź immunologiczną przy jednoczesnym podaniu szczepionki Hexacima i szczepionki przeciw ospie wietrznej i dlatego te szczepionki nie powinny być podawane w tym samym czasie. Podczas jednoczesnego podawania szczepionki Hexacima w szczepieniu pierwotnym ze szczepionką przeciw rotawirusom nie stwierdzono klinicznie istotnego wpływu na odpowiedź immunologiczną na którykolwiek antygen.

Działania niepożądane

Infanrix hexa: bardzo często: nietypowy płacz, niepokój, ból, zaczerwienienie i zlokalizowany obrzęk w miejscu wstrzyknięcia (≤50 mm), utrata apetytu, gorączka ≥38°C, drażliwość;
często: nerwowość, biegunka, wymioty, reakcja w miejscu podania, zlokalizowany obrzęk w miejscu podania (>50 mm), gorączka >39,5°C;
niezbyt często: senność, kaszel, rozlany obrzęk kończyny, w którą podano szczepionkę, czasem z zajęciem sąsiedniego stawu;
rzadko: uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, reakcje anafilaktoidalne (w tym pokrzywka), reakcje alergiczne (w tym świąd), zapaść lub stan podobny do wstrząsu (stan hipotensyjno-hiporeaktywny), zapalenie oskrzeli, bezdech, wysypka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk całej kończyny, w którą podano szczepionkę, rozległy obrzęk, naciek w miejscu podania, pęcherzyki w miejscu podania;
bardzo rzadko: drgawki z gorączką lub bez niej, zapalenie skóry.

Po równoczesnym podaniu szczepionek Infanrix hexa i Prevenar 13 zgłaszano częstsze występowanie drgawek (z gorączką lub bez niej) i epizodu hipotoniczno-hiporeaktywnego (HHE).W przypadku równoczesnego podawania szczepionek Infanrix hexa i skoniugowanej szczepionki przeciw pneumokokom (PCV7, PCV10, PCV13) lub szczepionki przeciw odrze, śwince, różyczce i ospie wietrznej, zgłaszano częstsze występowanie reakcji gorączkowych. Reakcje te były w większości umiarkowane (temperatura ≤39°C) i przemijające. Należy wziąć pod uwagę ryzyko wystąpienia bezdechu oraz konieczność monitorowania czynności oddechowych przez 48–72 h w przypadku podawania dawek szczepienia pierwotnego bardzo niedojrzałym wcześniakom (urodzonym ≤28. tyg. ciąży), szczególnie dotyczy to niemowląt, u których występowały objawy niedojrzałości układu oddechowego. Z uwagi na znaczne korzyści wynikające ze szczepienia tych niemowląt, nie należy rezygnować ze szczepienia ani go odraczać.

Hexacima: bardzo często: utrata apetytu, płacz, senność, wymioty, ból w miejscu wstrzyknięcia, rumień lub obrzęk w miejscu wstrzyknięcia, drażliwość, gorączka ≥38°C;
często: nietypowy płacz (długotrwały płacz), biegunka, stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia;
niezbyt często: reakcje nadwrażliwości, guzek w miejscu wstrzyknięcia, gorączka ≥39,6°C;
rzadko: wysypka, rozległy obrzęk kończyny.

Możliwe działania niepożądane (działania niepożądane które zgłaszano po podaniu szczepionek zawierających składnik/ki szczepionki Hexacima): reakcja anafilaktyczna, drgawki z gorączką lub bez niej, zapalenie nerwu barkowego i zespół Guillaina i Barrégo (po szczepionce zawierającej toksoid tężcowy), neuropatia obwodowa oraz zapalenie nerwu wzrokowego, demielinizacja OUN (po szczepionce zawierającej antygen wirusa zapalenia wątroby typu B), encefalopatia/zapalenie mózgu, bezdech u wcześniaków urodzonych ≤28. tyg. ciąży; obrzęki jednej lub obu kończyn dolnych mogą wystąpić po podaniu szczepionek zawierających Haemophilus influenzae typ b; ta reakcja występuje głównie po szczepieniu pierwotnym w ciągu pierwszych kilku godzin po szczepieniu; objawy towarzyszące tej reakcji mogą obejmować: sinicę, zaczerwienienie, przejściową plamicę i silny płacz; wszystkie działania niepożądane powinny ustąpić samoistnie i bez następstw w ciągu 24 h

Ciąża i laktacja

Szczepionka nie jest przeznaczona dla kobiet w wieku rozrodczym.

Dawkowanie

Głęboko i.m., każdą dawkę należy podawać w inne miejsce. Należy stosować się do lokalnie obowiązujących zaleceń. Patrz też: „Program szczepień ochronnych”.

Schemat szczepienia pierwotnego składa się z 2 lub 3 dawek, po których powinno się przeprowadzić szczepienie uzupełniające.

Infanrix hexa
Niemowlęta urodzone o czasie. Schemat 3-dawkowy: 3 dawki po 0,5 ml podane w odstępach co najmniej 1 mies. (szczepienie pierwotne); po co najmniej 6 mies. od ostatniej dawki szczepienia pierwotnego, ale najlepiej przed ukończeniem przed dziecko 18. mż., należy podać dawkę uzupełniającą. Schemat 2-dawkowy: 2 dawki po 0,5 ml podane w odstępach co najmniej 2 mies. (szczepienie pierwotne); po co najmniej 6 mies. od ostatniej dawki leczenia pierwotnego, najlepiej pomiędzy w wieku pomiędzy 11 a 13 miesięcy, należy podać dawkę uzupełniającą. U noworodków urodzonych przedwcześnie, po co najmniej 24 mies. ciąży, stosuje się 3-dawkowy schemat dawkowania dla niemowląt urodzonych o czasie. Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania szczepionki Infanrix hexa u dzieci w wieku powyżej 36 mies.

Hexacima
Schemat 3-dawkowy: 3 dawki po 0,5 ml podane w odstępach co najmniej 4 tyg. (szczepienie pierwotne); po co najmniej 6 mies. od ostatniej dawki szczepienia pierwotnego należy podać dawkę uzupełniającą. Schemat 2-dawkowy: 2 dawki po 0,5 ml podane w odstępach co najmniej 8 tyg. (szczepienie pierwotne); po co najmniej 6 mies. od ostatniej dawki leczenia pierwotnego należy podać dawkę uzupełniającą. Nie oceniano bezpieczeństwa i skuteczności stosowania szczepionki Hexacima u dzieci w wieku powyżej 24 mies. W przypadku podania dziecku jednej dawki szczepionki przeciwko WZW B tuż po urodzeniu, szczepionkę sześciowalentną można podać po ukończeniu 6. tż. zamiast kolejnych dawek szczepionki przeciwko WZW B. Jeśli podanie 2. dawki przeciwko WZW B wymagane jest przed osiągnięciem tego wieku, należy zastosować szczepionkę monowalentną przeciwko WZW B.

Uwagi

Warunki przechowywania
Szczepionkę należy przechowywać w temp. 2–8°C, nie zamrażać. Dane dotyczące stabilności wskazują, że składniki szczepionki są stabilne w temperaturze do 25°C przez 72 h.

Przeczytaj też artykuły

Preparaty na rynku polskim zawierające toksoid błoniczy + szczepionka przeciw H. influenzae typ b + szczepionka przeciw WZW B (rekombinowana) + szczepionka przeciw krztuścowi (bezkomórkowa) + szczepionka przeciw poliomyelitis (inaktywowana) + toksoid tężcowy

Hexacima (zawiesina do wstrzykiwań) Infanrix hexa (proszek i zawiesina do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań)

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Covid - aktualne dane
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 12 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Wyjątkowe sytuacje. Towarzyszenie osobie chorej na COVID-19
    Czy szpital może odmówić zgody na towarzyszenie hospitalizowanemu dziecku? Jak uzyskać zgodę na towarzyszenie osobie, która umiera w szpitalu z powodu COVID-19?
    Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.
  • Wyjątkowe sytuacje. Kiedy chorujesz na COVID-19
    Czy chory na COVID-19 może wyjść ze szpitala na własne żądanie? Jak zapewnić sobie prawo do niezastosowania intubacji. Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.