Poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego u noworodków

Pytanie nadesłane do redakcji

Moja córka tuż po urodzeniu w czasie pobytu w szpitalu miała m.in. USG jamy brzusznej, które było całkowicie prawidłowe (UKM nieposzerzone). W 6. tygodniu życia miała ponowne USG jamy brzusznej, które wykazało, że UKM lewy o widocznej miedniczce nerkowej 7x10x4 mm (poza tym wszystko prawidłowe). Zalecono mi powtórzenie USG za 3 miesiące, podobno zdarza się to u niemowlaków i miedniczka koryguje się do ukończenia przez dziecko roku życia. Ja jednak bardzo się martwię o córkę, zastanawiam się, czy czasem w szpitalu nie zauważono, że UKM jest powiększony, czy może zaczął się później powiększać i jeśli tak, to co może być przyczyną? Jeśli miedniczka zaczęła poszerzać się później, to czy może jeszcze się skorygować? Czy to jest poważne? Będę bardzo wdzięczna za wiadomość.

Odpowiedziała

dr med. Iwona Ogarek
specjalista nefrolog, specjalista pediatra
Oddział Nefrologii
Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie

Według planowanej diagnostyki u noworodka w dobrym stanie ogólnym, bez nieprawidłowości układu moczowego w badaniu prenatalnym, USG jamy brzusznej należy wykonać w 3.–7. dobie po urodzeniu. Zaleca się, aby dziecko badać po nakarmieniu, zapewniając w ten sposób jego odpowiednie nawodnienie. Wykonując badanie w tym okresie, można uniknąć wyników fałszywie ujemnych spowodowanych przemijającym fizjologicznym gorszym nawodnieniem dziecka w 1.–2. dobie życia.

Za istotne poszerzenie układu kielichowo-miedniczkowego (UKM) wymagające monitorowania, uznaje się poszerzenie miedniczki nerkowej w wymiarze przednio-tylnym przekraczające 5 mm w 3.–7. dobie życia i powyżej 10 mm w 4.–6. tygodniu życia lub później. Poszerzenia UKM mniejsze od wymienionych powyżej należy monitorować okresowo za pomocą USG.

Jeżeli badanie ogólne i posiew moczu oraz parametry rozwojowe córki Państwa są prawidłowe, a wywiad rodzinny w kierunku chorób nerek ujemny, badanie USG córki należy traktować jako niespełniające kryteriów istotnego poszerzenia UKM, a zatem wymagające tylko okresowego monitorowana w USG jamy brzusznej.

Piśmiennictwo:

Avner E.D., Harmon W.E., Niaudet P., Yoshikawa N.: Pediatric Nephrology, 2009.
Zalecenia dotyczące postępowania z noworodkiem i niemowlęciem z prenatalnym podejrzeniem wady wrodzonej układu moczowego. Polskie Towarzystwo Nefrologii Dziecięcej 2009.

09.01.2013
Zobacz także
Inne pytania
  • Choroba Scheuermanna
  • Jak znaleźć przyczynę kaszlu u dziecka?
  • Guzki nad karkiem
  • Prawidłowy wzrost 12-latka
  • Znaczenie kliniczne oznaczenia aktywności amylazy w moczu
Serwis tematyczny zawiera
publikacje wyspecjalizowane
w tematyce opieki nad dziećmi
kierowane do osób zainteresowanych
tymi zagadnieniami
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.