Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Biegunka i wymioty u 3-letniego dziecka – jak postępować?

Pytanie nadesłane do redakcji

Moje 3-letnie dziecko od wczoraj ma biegunkę i wymioty. Co robić? Jak mogę mu pomóc w domu?

Odpowiedziała

dr med. Andrea Horvath
pediatra gastrolog
Klinika Pediatrii, WUM

Szanowna Pani,
ostra biegunka to w przeważającej większości infekcja przewodu pokarmowego wywołana zakażeniem wirusowym, rzadziej bakteryjnym czy pasożytniczym. Zwykle w przebiegu zakażenia pojawiają się kurczowe bóle brzucha, zwiększona liczba wypróżnień, nawet do kilkunastu płynnych lub półpłynnych stolców na dobę, z domieszką śluzu, ropy, a niekiedy nawet krwi. Biegunce mogą towarzyszyć wysoka gorączka, wymioty i szybkie pogorszenie stanu ogólnego – wówczas najlepiej zasięgnąć rady specjalisty, np. pediatry opiekującego się dzieckiem, co do rzetelnej oceny jego stanu i dalszego postępowania.

Najważniejszym etapem leczenia jest odpowiednie nawadnianie chorego dziecka, które ma na celu wyrównanie powstałych zaburzeń wodno-elektrolitowych i uchronienie go przed koniecznością hospitalizacji. Aby to osiągnąć niezbędne jest stosowanie doustnych płynów nawadniających, które dzięki swojemu szczególnemu składowi (odpowiednie proporcje elektrolitów, glukozy i wody) pozwalają na uzupełnianie strat płynowych z minimalnym ryzykiem pogłębienia powstałych już w przebiegu biegunki zaburzeń elektrolitowych. Towarzyszące wymioty nie są przeciwwskazaniem do podjęcia próby nawadniania doustnego, należy jednak pamiętać, aby nawadniać dziecko płynem o temperaturze pokojowej, małymi porcjami, z przerwami co kilka minut, przyjmowanie bowiem jednorazowo większych objętości, ciepłych płynów może nasilić wymioty u dziecka.

Dodatkowe środki, stosowane w ostrej biegunce infekcyjnej, tj. probiotyki czy środki osmotycznie czynne, np. smektyn, choć mogą wpływać nieznacznie na skrócenie czasu trwania objawów klinicznych (od kilku do kilkunastu godzin) stanowią jedynie leczenie uzupełniające! Zatem jeśli dziecko słabo współpracuje i niechętnie się nawadnia, szkoda tracić czasu na namawianie go do przyjmowania tych specyfików.

Po pierwszym etapie leczenia – zwykle 3–4 godzinach – poświęconych jedynie nawadnianiu chorego dziecka, należy powrócić do normalnej lekkostrawnej diety stosowanej przed wystąpieniem objawów biegunki, sprzyja to bowiem szybszej regeneracji uszkodzonych jelit, a zatem także szybszemu ustępowaniu objawów choroby. Obecnie nie zaleca się żadnych restrykcyjnych diet, tzw. „diet biegunkowych”. Do lamusa należy odłożyć przesądy o pokarmach, których nie wolno podawać dziecku z biegunką, np. mleka i posiłków opartych na mleku.

Jeśli biegunce towarzyszą gorączka i silne kurczowe bóle brzucha należy zastosować lek przeciwgorączkowy i przeciwbólowy, np. któryś z dostępnych na rynku preparatów paracetamolu (w dawce zalecanej przez producenta), co także poprawi funkcjonowanie i samopoczucie „małego pacjenta”.

Piśmiennictwo:

Guarino A., Albano F., Ashkenazi S., Gendrel D., Hoekstra J.H., Shamir R., Szajewska H.; European Society for Paediatric Gastroenterology, Hepatology, and Nutrition; European Society for Paediatric Infectious Diseases European Society for Paediatric Gastroenterology, Hepatology, and Nutrition/European Society for Paediatric Infectious Diseases evidence-based guidelines for the management of acute gastroenteritis in children in Europe. J. Pediatr. Gastroenterol. Nutr. 2008; 46: S81–122

13.12.2012

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta