Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Albuminy

dr hab. n. med. Piotr Kopiński
NZOZ „Atopia” Kraków
Krakowska Wyższa Szkoła Promocji Zdrowia
Albuminy
Fot. pixabay.com

Co to jest badanie stężenia albumin i na czym polega?

Albuminy stanowią podstawową część białek krwi. Ich stężenie w osoczu prawidłowo wynosi około 35–50 g/l.

Produkowane są przez wątrobę, więc ilość ich we krwi odzwierciedla czynność tego narządu. Odpowiadają za utrzymanie tzw. ciśnienia onkotycznego w naczyniach krwionośnych, czyli – w  uproszczeniu – ściągają, płyn z tkanek do naczyń, zabezpieczając w ten sposób organizm przed obrzękami, zwłaszcza w niżej położonych częściach ciała. Transportują także niektóre substancje słabo rozpuszczalne w osoczu krwi, np. kwasy tłuszczowe, pewne hormony i jony wapnia. Buforują krew, czyli zabezpieczają ją przed nadmiernie kwaśnym lub zasadowym odczynem, pełnią funkcję przeciwzapalną i przeciwdziałają uszkodzeniom powodowanym przez wolne rodniki.

Badanie polega na oznaczeniu stężenia albumin, w osoczu krwi – inaczej to badanie tzw. albuminemii. Wykonuje się je powszechnie, jako część rutynowego badania biochemicznego krwi osób chorych. Zwykle równocześnie oznacza się całkowite stężenie białka we krwi osoby badanej. Oznaczanie albumin we krwi wykonuje się często w połączeniu z oceną innych frakcji białek osocza. Oprócz albumin są to globuliny, podzielone na frakcje alfa-1, alfa-2, beta i gamma (w tej ostatniej grupie znajdują się białka odpornościowe, stąd ich częsta nazwa – właśnie gammaglobuliny) oraz fibrynogen. Takie całościowe zbadanie białek krwi chorego dostarcza więcej cennych informacji, niż oznaczanie samej albuminemii.

Jakie są wskazania do badania stężenia albumin we krwi?

Oznaczenia albuminemii wykonuje się dość często. Lekarz zwraca uwagę na ten wynik w szczególności, gdy podejrzewa u chorego niedożywienie i długotrwałe głodzenie – albuminy nie są produkowane w dostatecznej ilości przez wątrobę, w ciężkich chorobach wątroby, jak jej zaawansowana marskość oraz gdy chory traci białko: wraz z moczem (w chorobach nerek, zwłaszcza w zespole nerczycowym, przez przewód pokarmowy (zespół upośledzonego wchłaniania, obejmujący wiele chorób, w których błona śluzowa jelit nie wchłania prawidłowo trawionego pokarmu, w efekcie komórki wątroby nie otrzymują aminokwasów niezbędnych do produkcji albumin; w szczególności zachodzi to w przewlekłych chorobach zapalnych układu pokarmowego i przewlekłych biegunkach); z powierzchni uszkodzonej skóry (np. w rozległych poparzeniach); z drogami oddechowymi, gdy ciężko chory wydziela duże ilości śluzu i ropy (rozstrzenie oskrzeli, ropnie, ropniak opłucnej).

Generalnie w chorobach, gdy postępuje zakażenie lub inny przewlekły proces zapalny (np. spowodowany rozległym oparzeniem, chorobą nowotworową lub kolagenozą, czyli tzw. chorobą układową), długotrwała gorączka itp. pojawia się z reguły zmniejszone stężenie albumin, stanowiące pośredni dowód ciężkiego wyniszczenia chorego. Zmniejszenie stężenia albumin w osoczu świadczy o tzw. kacheksji (wyniszczeniu) w chorobie nowotworowej, jest też niekorzystnym czynnikiem prognostycznym w ostrym zapaleniu trzustki, po oparzeniach z sepsą i w urazach wielonarządowych.

I wreszcie wyjątkowo rzadko zdarza się, gdy chory cierpi od urodzenia na rzadką chorobę genetyczną, znaną jako analbuminemia, kiedy to wątroba nie produkuje albumin. Występują wówczas ciężkie uogólnione obrzęki całego ciała i niskie stężenie wapnia we krwi z krzywicą i zaburzeniami wzrostu dziecka. Wartość OB jest trójcyfrowa.

Jak przebiega badanie stężenia albumin we krwi?

Badanie wykonuje się z krwi żylnej. Pobrania dokonuje się, nakłuwając żyłę powierzchniową, najczęściej na lewym przedramieniu lub w okolicy lewego dołu łokciowego.

Jak przygotować się do stężenia badania albumin we krwi?

Badanie nie wymaga żadnego przygotowania.

Jakie są przeciwwskazania do badania stężenia albumin we krwi?

Nie ma przeciwwskazań.

Jakie powikłania mogą wystąpić po wykonaniu badania stężenia albumin we krwi? Jak postępować po badaniu?

W zasadzie nie ma powikłań. Jak po każdym pobraniu krwi żylnej, może wystąpić wydłużone krwawienie (należy odpowiednio ucisnąć miejsce wkłucia po pobraniu krwi) lub podskórne podbiegnięcia krwawe (krwiak) wskutek nieprawidłowego nakłucia żyły. U chorych ze znacznymi obrzękami, spowodowanymi hipoalbuminemią, pobranie krwi żylnej może być utrudnione.

Data utworzenia: 03.10.2017
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?