Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Epirubicin-Ebewe (epirubicyna) - koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Epirubicin-Ebewe koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 2 mg/ml (10 mg/5 ml); 1 fiol. 5 ml Ebewe Pharma b/d
Epirubicin-Ebewe koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 2 mg/ml (100 mg/50 ml); 1 fiol. 50 ml Ebewe Pharma b/d
Epirubicin-Ebewe koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 2 mg/ml (200 mg/100 ml); 1 fiol. 100 ml Ebewe Pharma b/d
Epirubicin-Ebewe koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 2 mg/ml (50 mg/25 ml); 1 fiol. 25 ml Ebewe Pharma b/d

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2019 r.

Preparat zawiera substancję: epirubicyna

Co to jest Epirubicin-Ebewe?

Jest to antybiotyk przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii nowotworów.

Co zawiera i jak działa Epirubicin-Ebewe?

Substancją czynną preparatu jest epirubicyna, antybiotyk z grupy antracyklin o działaniu cytotoksycznym (toksycznym dla komórek). Działanie epirubicyny polega na tworzeniu trwałych kompleksów z cząsteczkami kwasu nukleinowego DNA co prowadzi do fragmentacji kwasu nukleinowego, uniemożliwia jego replikację oraz syntezę RNA i białek a w konsekwencji doprowadza do śmierci komórki. Działanie dotyczy szczególnie komórek szybko dzielących się, w tym komórek nowotworowych. Dodatkowy mechanizm działania epirubicyny może być związany z produkcją wolnych rodników uszkadzających struktury wewnątrzkomórkowe. Epirubicyna jest stosowana w chemioterapii nowotworów; wykazuje podobną jak doksorubicyna aktywność przeciwnowotworową i mniejszą toksyczność.

Kiedy stosować Epirubicin-Ebewe?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących typów nowotworów:
• rak piersi
• rak jajnika
• rak żołądka
• chłoniaki nieziarnicze
• rak płuca (drobno– i niedrobnokomórkowy)
• rak okrężnicy i odbytnicy
• rak głowy i szyi
• nowotwory tkanek miękkich
• białaczki
• rak pęcherza moczowego (w tym profilaktyka nawrotów powierzchniowego raka pęcherza moczowego).

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne preparaty o podobnej budowie chemicznej (inne antracykliny, antracenodiony). Preparat nie powinien być stosowany w okresie ciąży. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane w okresie karmienia piersią.
Dożylne podanie preparatu jest przeciwwskazane jeżeli rozpoznano u Ciebie:
• nasilone zahamowanie czynności szpiku kostnego
• ciężkie zaburzenia czynności wątroby
• zaburzenia czynności serca (ciężką niewydolność serca, niedawno przebyty lub aktualny zawał serca, ostre choroby zapalne serca, ciężkie zaburzenia rytmu serca)
a także,
• jeżeli otrzymałeś uprzednio maksymalną dawkę skumulowaną epirubicyny i/lub innych antracyklin (np. doksorubicyna, daunorubicyna) lub antracenodionów.
Preparatu nie należy stosować dopęcherzowo w leczeniu raka pęcherza moczowego u osób ze zwężeniem cewki moczowej, u których wprowadzenie cewnika jest niemożliwe, a także u osób z inwazyjnymi guzami, które naciekają ścianę pęcherza moczowego, z zakażeniem dróg moczowych albo ze stanami zapalnymi pęcherza moczowego.
Preparatu nie należy stosować domięśniowo ani dokanałowo.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Epirubicin-Ebewe?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzenie określonych badań kontrolnych. Leczenie może być prowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Zaleca się leczenie w szpitalu, przynajmniej w początkowym okresie, ponieważ konieczna jest ścisła obserwacja i kontrolne badania laboratoryjne. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zaleci przeprowadzenie testów czynnościowych serca i wątroby oraz badania hematologiczne. Leczenie może być rozpoczęte dopiero po ustąpieniu ostrych objawów działania toksycznego wcześniej zastosowanego leczenia cytotoksycznego takich jak: zapalenie jamy ustnej, małopłytkowość, neutropenia (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi) i uogólnione zakażenia.
Stosowanie preparatu związane jest z ryzykiem wystąpienia zależnego od dawki skumulowanej działania kardiotoksycznego. Nie należy przekraczać skumulowanej w ciągu całego życia dawki antracyklin 900–1000 mg/m2 powierzchni ciała ponieważ zwiększa się ryzyko działań niepożądanych na mięsień sercowy. Objawy zaburzeń czynności serca mogą wystąpić na początku leczenia (działania wczesne) a także po wielu miesiącach lub nawet latach od zakończenia stosowania preparatu (działania późne). Wczesne działania kardiotoksyczne (zmiany w zapisie EKG, tachyarytmie, częstoskurcz komorowy, zmniejszenie czynności serca, blok przedsionkowo-komorowy) rzadko mają znaczenie kliniczne. Wśród późnych działań kardiotoksycznych najbardziej niebezpieczna jest zagrażająca życiu zastoinowa niewydolność serca (objawy obejmują: duszność, obrzęk płuc, obrzęki nóg, powiększenie serca i wątroby, skąpomocz, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, rytm cwałowy). Ryzyko kardiotoksyczności jest większe u osób poddawanych napromienianiu śródpiersia, przyjmujących inne antybiotyki antracyklinowe i/lub antracenodiony, u osób z chorobą serca w wywiadzie, w podeszłym wieku (powyżej 70 roku życia) oraz u dzieci do 15 roku życia. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami układu sercowo naczyniowego (niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, kardiomiopatia, zapalenie osierdzia, zaburzenia rytmu serca oraz u osób, które otrzymały leki o działaniu kardiotoksycznym (np. cyklofosfamid). Przed w trakcie i po zakończeniu leczenia lekarz zaleci regularne wykonywanie EKG (lub echokardiografii czy scyntygrafii) w celu monitorowania czynności serca. Niektóre ze zmian w zapisie EKG lub w wynikach echokardiografii mogą wymagać zaprzestania stosowania epirubicyny.
Podczas leczenia lekarz zaleci regularne badania hematologiczne ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia zahamowania czynności szpiku kostnego. Istnieje duże ryzyko leukopenii i neutropenii (odpowiednio, zmniejszenie liczby krwinek białych [leukocytów] i granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi) oraz mniejsze ryzyko małopłytkowości (zmniejszenie liczby płytek krwi) i niedokrwistości. Zwykle wartości wyników badań morfologii krwi osiągają minimum (nadir) po 10–14 dniach od podania leku i powracają do wartości prawidłowych w ciągu 3 tygodni od podania leku. Wyniki badań hematologicznych niekiedy mogą wymagać opóźnienia rozpoczęcia (lub kontynuowania) leczenia preparatem i mogą być wskazaniem do zmniejszenia dawki lub do zaprzestania stosowania preparatu. Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego może prowadzić do krwotoku, zakażeń, sepsy, wstrząsu septycznego, niedotlenienia tkanek i zgonu. Leczenie epirubicyną można rozpocząć dopiero po wyleczeniu ciężkiego zapalenia błon śluzowych, w tym błony śluzowej jamy ustnej.
Stosowanie chemioterapii wiąże się z ryzykiem wystąpienia zespołu rozpadu guza obejmującego zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia), zwiększone stężenie fosforanów we krwi (hiperfosfatemia), nieprawidłowe stężenie wapnia we krwi, krwiomocz, wydalanie kryształów w moczu (krystaluria), niewydolność nerek. Lekarz zaleci monitorowanie stężenia kwasu moczowego we krwi oraz ewentualne leczenie profilaktyczne (allopurynol). Należy spożywać odpowiednie ilości płynów, co najmniej 3 litry/m2 powierzchni ciała na dobę.
Zaburzenia czynności wątroby lub nerek mogą nasilać ogólne toksyczne działanie leku. Lekarz zaleci monitorowanie czynności wątroby i nerek przed i w okresie leczenia preparatem (aktywność enzymów AST, ALT, fosfatazy zasadowej, stężenie bilirubiny, stężenie kreatyniny we krwi). W razie potrzeby lekarz zaleci zmniejszenie dawek preparatu.
Podanie preparatu może powodować wystąpienie nudności, wymiotów i zapalenia błon śluzowych o bardzo ciężkim przebiegu wymagające odpowiedniego leczenia. Aby zapobiegać nudnościom i wymiotom oraz łagodzić je lekarz może zalecić profilaktyczne przyjęcie preparatów przeciwwymiotnych.
Jeżeli w trakcie podawania (wlew dożylny) leku nastąpi wynaczynienie, objawiające się bólem i uczuciem palenia w miejscu podania, personel medyczny natychmiastowo zakończy wlew i usunie z tanki wynaczyniony roztwór leku. Po podaniu leku należy zwrócić uwagę czy nie nastąpiło wynaczynienie wokół żyły, które może spowodować miejscową martwicę i zakrzepowe zapalenie żyły. Powtarzające się wstrzyknięcia mogą doprowadzić do stwardnienia ścian żyły.
Preparat może powodować czerwone zabarwienie moczu przez 1–2 dni po podaniu. Nie wymaga to specjalnego postępowania.
Nie zaleca się równoległego stosowania szczepionek zawierających żywe drobnoustroje z powodu ryzyka wystąpienia uogólnionej choroby poszczepiennej.
Leczenie epirubicyną może spowodować nieodwracalną bezpłodność. Dlatego mężczyźni, którzy w przyszłości zamierzają zostać ojcami powinni skonsultować się z lekarzem w sprawach dotyczących możliwości zebrania i przechowywania nasienia pobranego przed rozpoczęciem leczenia.
Osoby leczone preparatem (zarówno mężczyźni jak i kobiety) powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji aby zapobiec ciąży w okresie leczenia i co najmniej przez 6 miesięcy po jego zakończeniu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
W przypadku występowania działań niepożądanych preparatu (senność, nudności, wymioty), które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn należy powstrzymać się od wykonywania tych czynności.

Dawkowanie preparatu Epirubicin-Ebewe

Preparat ma postać koncentratu do przygotowywania roztworu do infuzji. Roztwór podawany jest dożylnie lub dopęcherzowo. Preparat może być podawany tylko przez kwalifikowany personel medyczny. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, oczekiwanego rezultatu, sytuacji klinicznej, oraz od tego czy preparat stosowany będzie w monoterapii czy jako składnik chemioterapii wielolekowej:
Dorośli:
W monoterapii w przypadku schematów leczenia ze standardową dawką początkową: zwykle 60–90 mg/m2 powierzchni ciała na 1 cykl leczenia, dożylnie przez 3–5 min., co 3 tygodnie (w przypadku utrzymujących się objawów toksyczności lekarz może zmniejszyć kolejną dawkę lub opóźnić jej podanie).
W chemioterapii wielolekowej ze względu na działanie addycyjne leków może wystąpić silniejsze zahamowanie czynności szpiku kostnego; dlatego dawka preparatu zostanie odpowiednio zmniejszona.
W leczeniu raka płuca mogą być stosowane schematy leczenia z dużą dawką początkową.
W przypadku osób z zahamowaniem czynności szpiku (poddawanych wcześniejszej radioterapii, innej terapii przeciwnowotworowej lub osób z naciekami nowotworowymi w szpiku kostnym) oraz u osób w podeszłym wieku lekarz rozważy zastosowanie mniejszych dawek lub wydłużenie przerwy czasowej pomiędzy kolejnymi cyklami leczenia.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby lekarz zmniejszy odpowiednio dawkę leku w zależności od stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych (zwykle 2–4 razy). W przypadku ciężkiej niewydolności wątroby stosowanie preparatu jest przeciwwskazane.
Umiarkowane zaburzenia czynności nerek nie wymagają zmniejszenia dawki. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lekarz może zalecić stosowanie odpowiednio mniejszych dawek.
Powierzchniowy rak pęcherza moczowego–podanie dopęcherzowe:
–50 mg (w 50 ml roztworu soli fizjologicznej) do wnętrza pęcherza moczowego za pośrednictwem jałowego cewnika, początkowo raz w tygodniu, w późniejszym okresie raz w miesiącu. Nie obowiązują ograniczenia dotyczące maksymalnej dawki skumulowanej. W przypadku toksycznego działania leku dawkę należy zmniejszyć do 30 mg.
Pacjent nie powinien przyjmować żadnych płynów przez 12 godzin przed podaniem dopęcherzowym (aby uniknąć rozcieńczenia roztworu leku). Podczas zabiegu pacjent powinien leżeć i zmieniać pozycje ciała o 1 obrotu co 15 minut (aby zapewnić kontakt całej powierzchni błony śluzowej pęcherza moczowego z preparatem). Lek powinien pozostawać w pęcherzu przez około 1 godzinę.

Czy można stosować Epirubicin-Ebewe w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Zobacz też ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?".
Preparat nie powinien być stosowany w okresie ciąży.
Preparat jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Równoległe i wcześniejsze stosowanie leków wpływających na czynność szpiku kostnego (cytostatyki, chloramfenikol, sulfonamidy, difenylohydantoina, pochodne amidopirydyny, leki przeciwretrowirusowe) może nasilać działania niepożądane preparatu, szczególnie te dotyczące szpiku kostnego/układu krwiotwórczego i układu pokarmowego.
Stosowanie leków potencjalnie kardiotoksycznych (fluorouracyl, cyklofosfamid, cisplatyna, taksoidy) lub leków działających na serce (np. antagonistów wapnia, beta blokerów) a także równoległa lub wcześniejsza radioterapia śródpiersia wymaga monitorowania czynności serca przez cały okres leczenia epirubicyną, ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności serca.
Cymetydyna i ranitydyna mogą nasilać toksyczne działania preparatu (szczególnie dotyczące zahamowania czynności szpiku kostnego).
Ryfampicyna i barbiturany mogą pobudzać metabolizm epirubicyny i zmniejszać jej skuteczność.
Trastuzumab może zwiększać kardiotoksyczne działanie preparatu.
Epirubicyna może spowodować zaostrzenie krwotocznego zapalenia pęcherza moczowego, spowodowanego cyklofosfamidem.
Równoległe stosowanie preparatu z cyklosporyną może powodować zwiększenie stężenia obu leków we krwi i mieć niekorzystny wpływ na układ immunologiczny oraz nasilać toksyczne działanie leku na szpik kostny.
Zaburzenia czynności wątroby wywołane przez równolegle stosowanie innych leków potencjalnie hepatotoksycznych (np. metotreksat) mogą wpływać na skuteczność działania preparatu i nasilać jego działania niepożądane.
Epirubicyna nasila działanie radioterapii i może spowodować wystąpienie ciężkich działań niepożądanych dotyczących napromienianego obszaru, nawet gdy jest stosowana po dłuższym okresie od zakończenia radioterapii.
Nie zaleca się stosowania preparatu równolegle ze szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Epirubicin-Ebewe może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Działania niepożądane zależą od dawki i mogą nasilać się wraz z dawką skumulowaną.
W przypadku leczenia nowotworów epirubicyną w skojarzeniu z innymi lekami, które uszkadzają DNA zwiększa się ryzyko wystąpienia białaczki wtórnej. Możliwe zahamowanie czynności szpiku kostnego obejmujące (w większości przemijające) zaburzenia hematologiczne: niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenię (zmniejszenie liczby krwinek białych [leukocytów] w morfologii krwi), neutropenię (zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi) oraz zakażenia (może wystąpić: gorączka, zapalenie płuc, sepsa, wstrząs septyczny). Działanie kardiotoksyczne preparatu obejmuje: zaburzenia rytmu serca, zmiany w zapisie EKG, kardiomiopatię, częstoskurcz komorowy, zmniejszenie częstotliwości rytmu serca, blok przedsionkowo–komorowy, blok odnogi pęczka Hisa, nieodwracalną zastoinową niewydolność serca (objawy: duszność, obrzęk płuc, obrzęki nóg, powiększenie serca i wątroby, skąpomocz, wodobrzusze, wysięk opłucnowy, rytm cwałowy). Mogą wystąpić: nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych, uczucie palenia i pieczenia w jamie ustnej i w gardle, ból i owrzodzenia, krwawienia z przewodu pokarmowego, biegunka, złe samopoczucie, osłabienie, dreszcze, gorączka. Możliwe: odwracalne zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych AST, ALT), odwracalne łysienie, choroby paznokci, zapalenie spojówek, łzawienie, nagłe zaczerwienienie twarzy, zakrzepowe zapalenie żył (sporadycznie zatorowość płucna), zapalenie żył, zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi, brak miesiączki, zaburzenia spermatogenezy, skórne reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka, odczyn w miejscu podania), a także, sporadycznie możliwe niebezpieczne reakcje anafilaktyczne (obrzęk naczynioruchowy mogący utrudniać oddychanie, wstrząs anafilaktyczny). Epirubicyna nasila reakcję tkanek na napromienianie; po podaniu leku może wystąpić odczyn zapalny skóry w miejscu wcześniej napromienianym. Epirubicyna może powodować czerwone zabarwienie moczu przez 1–2 dni. Po podaniu dopęcherzowym może wystąpić chemiczne zapalenie pęcherza moczowego.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające epirubicyna

Epimedac (roztwór do wstrzykiwań)
Epirubicin Accord (roztwór do wstrzykiwań i infuzji)
Farmorubicin PFS (roztwór do wstrzykiwań i infuzji)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.