Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Postępowanie w moczeniu nocnym u chłopców w wieku przedszkolnym

Pytanie nadesłane do redakcji

Mam syna, 5-latka, moczy się w nocy. Potrafi nawet 3 razy się moczyć, co robić?

Odpowiedziała

dr med. Iwona Ogarek
specjalista nefrolog, specjalista pediatra
Oddział Nefrologii
Uniwersytecki Szpital Dziecięcy w Krakowie

O moczeniu nocnym mówimy wówczas, gdy dziecko ukończy pięć lat. Niemniej jednak warto wdrożyć postępowanie wstępne, które pozwoli na wcześniejsze rozwiązanie problemu. Jeżeli syn nie miał wcześniej zakażeń układu moczowego i obecnie ma prawidłowe wyniki badania ogólnego oraz posiewów moczu, a także prawidłowe wyniki USG jamy brzusznej, a moczy się nieprzerwanie od urodzenia i nie popuszcza moczu w ciągu dnia, to mamy podstawy do rozpoznania tzw. monosymptomatycznego moczenia nocnego (MMN). Leczenie MMN prowadzi się na dwóch etapach.

I etap obejmuje postępowanie wspomagające i motywujące. Rozpoczyna się zastosowaniem zeszytu obserwacji (prowadzonego przez dziecko w postaci wesołego rysunku np. słoneczka w przypadku nocy suchych i np. chmurki w przypadku nocy mokrych), a także prowadzonego przez rodziców przez kilka dni dzienniczka mikcji zawierającego informacje o częstości i objętości oddawanego moczu oraz ilości i czasie przyjmowanych przez dziecko płynów. Równocześnie należy wdrożyć reżim płynowy polegający na ograniczeniu spożywania płynów wieczorem i wprowadzeniu zakazu spożywania płynów w nocy. Szczególną uwagę należy zwrócić na rodzaj przyjmowanych płynów. Zaleca się picie płynów obojętnych (woda, soki, słaba herbata), natomiast unikanie napojów gazowanych zawierających kofeinę oraz bogatych w wapń (mleko, kakao, płynna czekolada). Na podstawie zapisów dzienniczka mikcji oceniana jest częstość oraz maksymalna objętości mikcji (największa objętość moczu wydalona przez dziecko podczas jednej mikcji). U większości dzieci odpowiada ona czynnościowej pojemności pęcherza moczowego. Czynnościową pojemność pęcherza moczowego porównuje się z wartością oczekiwanej pojemności pęcherza (OPP) dla danego wieku dziecka, czyli: (wiek w latach x 30) + 30 w ml. Jest to równocześnie odpowiedź na pytanie o prawidłowej objętości pęcherza moczowego.

Czas, od którego należy stosować ograniczenia płynowe oraz ilość płynu ustala się po przeanalizowaniu dzienniczka mikcji.

Odpowiedź na pytanie czy przyczyną moczenia nocnego jest tzw. poliuria nocna (zwiększona objętość moczu w nocy) możemy uzyskać poprzez bardzo proste działanie polegające na zsumowaniu ilości moczu oddanego do pieluchy (różnica wagi pomiędzy mokrą a suchą pieluchą) lub objętości moczu oddanego w nocy przy wysadzeniu na nocnik oraz ilości moczu z pierwszej porannej mikcji. W przypadku, gdy wyliczona objętość diurezy nocnej przekracza 130% OPP dla danego wieku dziecka, rozpoznaje się poliurię nocną. Inną z możliwości jest tzw. nadreaktywność pęcherza moczowego.

Oba warianty możemy leczyć farmakologicznie na tzw. drugim etapie leczenia. Następuje on co najmniej po 3-miesięcznym okresie działań motywacyjno-reżimowych, w przypadku ich niedostatecznej skuteczności. Polega na wprowadzeniu odpowiednich leków lub stosowaniu alarmu wybudzeniowego.

Piśmiennictwo:

Neveus T., Eggert P., Evans J. i wsp.: Evaluation of and Treatment for Monosymptomatic Enuresis: A Standardization Document From the International Children’s Continence Society, The Journal of Urology. 2010: 183.
Wytyczne postępowania diagnostyczno-terapeutycznego z dzieckiem moczącym się w nocy. Zalecenia opracowane przez grupę ekspertów Polskiego Towarzystwa Urologii Dziecięcej oraz Polskiego Towarzystwa Nefrologii Dziecięcej, Warszawa 2012.

21.02.2014

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?