Konsekwencje związanego z pandemią lockdownu dla zdrowia psychicznego są największe w grupie osób poniżej 30. roku życia oraz wśród cierpiących na problemy natury psychicznej - wynika z międzynarodowego badania, które publikuje pismo „The Lancet Regional Health – Europe”.
Fot. pixabay.com
Do takich wniosków doszli naukowcy z Uniwersytetu w Kopenhadze w Danii, Kolegium Uniwersyteckiego w Londynie (University College London), Uniwersytetu Paryskiego (Sorbona), Francuskiego Narodowego Instytutu Zdrowia i Badań Medycznych (INSERM) oraz Uniwersytetu w Groningen w Holandii. Ich badanie objęło łącznie ponad 205 tys. osób z Danii, Francji, Wielkiej Brytanii i Holandii. Zebrano w nim dane dotyczące zdrowia psychicznego ludzi podczas pierwszego lockdownu w krajach Europy (od marca do lipca 2020 r.).
We wszystkich czterech krajach najwyższy poziom lęku oraz odczuwanej samotności stwierdzano w marciu i na początku kwietnia, czyli w pierwszej fazie lockdownu. Blisko 40 proc. badanych (z wyjątkiem Holandii, gdzie odsetek był wyraźnie niższy) obawiało się, że poważnie zachoruje. Jeszcze więcej osób obawiało się, że zachorują ich bliscy – od 90 proc. we Francji do 27 proc. w Holandii. Tylko mniej niż 5 proc. badanych nie zgłaszało żadnych lęków i obaw w związku z pandemią.
Najwyższy odsetek osób silnie odczuwających samotność odnotowano wśród młodych ludzi poniżej 30. roku życia – blisko 25 proc. w Danii, nieco ponad 16 proc. we Francji, blisko 32 proc. w Wielkiej Brytanii i nieco ponad 13 proc. w Holandii oraz wśród osób cierpiących wcześniej na choroby psychiczne – odpowiednio nieco ponad 25 proc., niemal 21 proc., ponad 45 proc. i nieco ponad 27 proc.
W miarę łagodzenia obostrzeń poziom lęków i odczuwanej samotności malał.
Jak podkreśla współautor pracy prof. Tibor V. Varga z Uniwersytetu w Kopenhadze, stres psychiczny jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju zaburzeń psychicznych. Dlatego tak istotna jest ocena poziomu stresu psychicznego podczas lockdownu. Może to przyczynić się do opracowania metod interwencji, które pomogą zapobiegać jego długofalowym skutkom.
„Zdrowie psychiczne okazało się być równoległym problemem w trakcie tej pandemii. I choć musimy oczywiście powstrzymać rozprzestrzenianie się wirusa i radzić sobie z nagłymi sytuacjami kryzysowymi, to musimy też zwracać uwagę na potencjalne następstwa natury psychiatrycznej” - skomentowała prof. Naja Hulvej Rod z Uniwersytetu w Kopenhadze.
Naukowcy oceniają, że grupy wytypowane, jako szczególnie zagrożone negatywnymi konsekwencjami natury psychicznej powinny być monitorowane w przyszłości.
Więcej - na stronie publikacji: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S266677622030020X?via%3Dihub
