Blastomykoza (choroba Gilchrista) to rzadka choroba grzybicza, która zwykle powoduje zakażenie układu oddechowego. Występuje głównie w Ameryce Północnej. Do jej objawów należą: gorączka, kaszel, duszność, poty nocne, bóle mięśni i stawów, zmniejszenie masy ciała, osłabienie. W leczeniu stosuje się leki przeciwgrzybicze.
Co to jest blastomykoza?
Blastomykoza to zakażenie wywoływane przez grzyby z rodzaju Blastomyces. Blastomykoza jest rzadka, ale może mieć ciężki przebieg. Do zakażenia dochodzi przez wdychanie zarodników grzybów. Grzyby z rodzaju Blastomyces żyją w glebie.
Kto choruje na blastomykozę?
Na blastomykozę chorują zwykle osoby z upośledzonym funkcjonowaniem układu odpornościowego, choć mogą też zachorować osoby ogólnie zdrowe. U około połowy osób zakażonych nie rozwijają się objawy. Okres wylęgania choroby trwa od trzech tygodni do trzech miesięcy. Blastomykoza nie przenosi się między ludźmi.
Gdzie występuje blastomykoza?
Blastomykoza występuje głównie w Ameryce Północnej, najczęściej w dolinach rzek Ohio i Missisipi, w regionie Wielkich Jezior, rzeki Świętego Wawrzyńca oraz w zachodniej części Stanów Zjednoczonych. Rzadziej w innych częściach świata – Kanadzie, Indiach i Afryce. Blastomykoza nie występuje endemicznie w Polsce, pojedyncze przypadki dotyczą choroby zawleczonej.
Blastomykoza – objawy
Blastomykoza powoduje zwykle objawy zapalenia płuc. Osoby z upośledzonym działaniem układu odpornościowego są narażone na ciężki przebieg choroby.
Do objawów blastomykozy należą:
- gorączka
- kaszel
- duszność
- poty nocne
- bóle mięśni i stawów – pleców, klatki piersiowej lub żeber
- zmniejszenie masy ciała
- zmęczenie
- osłabienie.
Rzadko blastomykoza może się rozsiać do innych narządów i powodować zmiany skórne, takie jak grudki, pęcherze lub owrzodzenia, a także zapalenie stawów, układu moczowo-płciowego lub ośrodkowego układu nerwowego.
Guzkowe zmiany skórne na brzuchu u pacjenta z blastomikozą. Jedna ze zmian wykazuje pęcherzowe uwypuklenie, charakterystyczne dla skórnej postaci zakażenia wywołanego przez Blastomyces dermatitidis. Źródło: https://phil.cdc.gov/details.aspx?pid=492
Blastomykoza – diagnostyka
Blastomykoza nie powoduje specyficznych objawów, dlatego jej rozpoznanie wymaga potwierdzenia laboratoryjnego, czyli wyizolowania grzyba z pobranego materiału – np. popłuczyn oskrzelowych. Pomocne mogą być też badania obrazowe, takie jak RTG lub tomografia komputerowa płuc.
Jeśli w przebiegu choroby występują zmiany skórne lub narządowe, to konieczne może być wykonanie biopsji i zbadanie pobranych fragmentów tkanek pod mikroskopem.
Blastomykoza – leczenie
W leczeniu stosuje się leczenie przeciwgrzybicze – amfoterycynę B lub itrakonazol. Zwykle leczenie trwa od kilku miesięcy do roku.
