Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Uczulenie na węgorza

Prof. dr hab. med. Edward Rudzki
Alergeny, Medycyna Praktyczna, Kraków 2009
Uczulenie na węgorza
sxc.hu

Węgorz jest jedną z wielu ryb, które silnie uczulają. Nadwrażliwość ta w porównaniu z  alergią na inne pokarmy ma kilka osobliwości.

Badając chorych z zespołem astma-świerzbiączka (uchodzą oni za silnie nadwrażliwych, a stężenie całkowitych IgE jest u nich szczególnie duże), spostrzeżono, że na odległość (a więc w charakterze alergenów wziewnych lub powietrzopochodnych - zobacz: Alergeny wziewne) ryby uczulają częściej od innych artykułów spożywczych, w tym także jaj kurzych. Poza tym spożywanie ryb lub inny kontakt z nimi stosunkowo często wywołuje wstrząs anafilaktyczny, choć w tym wypadku znacznie bardziej niebezpieczne są orzechy, a zwłaszcza orzeszki ziemne.

Alergia na ryby – wprawdzie także rzadko, ale częściej niż nadwrażliwość na inne pokarmy – wywołuje astmę; różnica ta jest tylko ilościowa, a nie jakościowa.

Zgodnie z obserwacjami poczynionymi w Hiszpanii początek astmy wywołanej nadwrażliwością na ryby (w tym wypadku różnic między gatunkami nie uchwycono) powstaje przeciętnie w 32. miesiącu życia.

Zwykle astma jest u takich chorych jedną z kilku chorób atopowych i współistnieje najczęściej z atopowym zapaleniem skóry, a rzadziej z alergicznym nieżytem nosa (zobacz: Atopowe zapalenie skóry, Alergiczny nieżyt nosa). U 30 dzieci z astmą uczulonych na kilka gatunków ryb i pozostających na diecie bezrybnej w ciągu 7-letniej obserwacji odnotowano 2 lub 3 epizody niewielkiego upośledzenia przepływu powietrza w drogach oddechowych (w połowie przypadków polegające jedynie na obecności świstów) wywołane skrytymi źródłami alergenu, głównie podczas pobytu w kuchni czy w sklepie spożywczym.

Alergia na ryby jest stosunkowo częsta u chorych na AZS, ale tylko wyjątkowo odgrywa dużą rolę w mechanizmie tej choroby. Natomiast w pokrzywce ryby nieraz bywają jedynym alergenem wywołującym zmiany chorobowe.

Śledź i węgorz należą do ryb stosunkowo często powodujących tzw. białkowe zapalenie skóry (protein dermatitis). Osobliwością uczulenia na ryby jest to, że niekiedy bywa ono także przyczyną zespołu alergii jamy ustnej (oral allergy syndrome – OAS), zazwyczaj wywoływanego przez warzywa i/lub owoce. Należy pamiętać, że – zwłaszcza u dorosłych – dodatnie wyniki RAST lub prób punktowych z węgorzem lub innymi rybami często nie są trafne, tj. nie dowodzą roli alergenu w patogenezie obserwowanych zmian chorobowych.

08.11.2012

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta