Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Alergia kontaktowa u kobiet

Pytanie nadesłane do redakcji:

Chciałabym się dowiedzieć, czym jest alergia kontaktowa u kobiet? Czym się objawia i co ją wywołuje.

Odpowiedziała:

dr n. med. Grażyna Durska
Zakład Medycyny Rodzinnej
Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
Poradnia alergologiczna "Podgórna" w Szczecinie

Alergia kontaktowa jest to stan przestrojenia układu immunologicznego. Przypuszczam, że pytanie dotyczy alergicznego wyprysku kontaktowego.
Jest to choroba skóry związana z reakcją alergiczną o typie opóźnionym. Częściej chorują osoby w wieku dojrzałym. Wśród chorych przeważają kobiety.
Objawy występują po kilku godzinach, niekiedy po kilku dniach od kontaktu z alergenem i są takie same u kobiet i u mężczyzn. Najczęściej są to zmiany skórne o różnym charakterze (grudka, rumień, obrzęk skóry, pęcherzyki, strupy). W stanach ostrych może występować sączenie związane z pękaniem pęcherzyków. W stanach przewlekłych skóra jest pogrubiała i sucha, może się złuszczać. Zmianom skórnym najczęściej towarzyszy świąd.

Lokalizacja zmian zależy od miejsca kontaktu skóry z alergenem. Najczęściej to: strona grzbietowa rąk, przedramiona, stopy, twarz, szyja, dekolt. Zmiany mogą być też wywołane przez kontakt skóry z alergenem znajdującym się w powietrzu pomieszczeń (np. formaldehyd). Częstość uczulenia na poszczególne alergeny związana jest z wykonywanym zawodem i zachowaniami zależnymi od płci (noszenie biżuterii, używanie kosmetyków, farbowanie włosów itp.). Najczęstszym alergenem odpowiedzialnym za wywoływanie alergicznego wyprysku kontaktowego u kobiet jest nikiel. Pierwiastek ten jest składnikiem wielu stopów metali. Objawy występują po kontakcie z biżuterią, metalowymi narzędziami, suwakami, napami, zatrzaskami, oprawkami okularów, telefonów komórkowych, bilonem (monety Euro zawierają 25% niklu). Nikiel zawarty jest także w niektórych stopach metali stosowanych w ortopedii i protetyce.
Do uczulenia najczęściej dochodzi w warunkach pozazawodowych. Do czynników uczulających występujących w biżuterii należy także złoto. Ryzyko uczulenia na metale zwiększa noszenie kolczyków.

Częstymi alergenami są składniki kosmetyków, np:

  • parafenylodiamina - składnik sztucznej henny, farb do włosów, futer, tkanin, skór
  • kalafonia - zawarta w tuszach do rzęs, pomadkach do ust, lakierach do włosów, cieniach do powiek, ale też w plastrach, tamponach higienicznych czy niektórych lekach
  • kosmetyki, środki zapachowe
  • środki konserwujące (np. kwas parahydroksybenzoesowy).

Poza wymienionymi alergenami istnieje ogromna liczba substancji mających potencjalne właściwości alergizujące. W diagnostyce alergicznego wyprysku kontaktowego stosuje się testy płatkowe. Podstawowy zestaw europejski składa się z około 25 alergenów, często niezbędne jest wykonanie testów z alergenami specyficznymi dla poszczególnych grup zawodowych.

Diagnostyka alergicznego wyprysku kontaktowego jest bardzo pracochłonna i trudna. Choroba wymaga różnicowania z wieloma jednostkami chorobowymi, w których występują podobne objawy chorobowe.

Piśmiennictwo:

Kieć-Świerczyńska M.: Alergia kontaktowa. Mediton 2005.
Rudzki E.: Alergeny. Medycyna Praktyczna 2008: 275-449.
Rudzki E.: Wyprysk kontaktowy alergiczny.[W:] Gliński W., Rudzki E. (red.): Alergologia dla lekarzy dermatologów. Czelej 2002: 478-483.
Śpiewak R.: Alergia kontaktowa i alergiczny wyprysk kontaktowy. [W:] Fal A.M. (red.): Alergia, choroby alergiczne, astma. Medycyna Praktyczna 2011: 371-391.

czytaj więcej »

14.03.2012
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?