×
COVID-19: wiarygodne źródło wiedzy

Kobalt i nikiel – jak ograniczyć obecność tych metali w organizmie?

Pytanie nadesłane do redakcji

Kobalt i nikiel - jak ograniczyć te związki w organizmie?

Odpowiedział

dr med. Ernest Kuchar
Klinika Pediatrii i Chorób Zakaźnych
Uniwersytet Medyczny we Wrocławiu

Kobalt i nikiel należą do „metali ciężkich” Kobalt i nikiel zalicza się też do mikroelementów, gdyż wchodzą w skład przynajmniej kilku enzymów. Na przykład kobalt wchodzi w skład kobalaminy (wit. B12). Zapotrzebowanie dobowe na te pierwiastki jest bardzo małe. Zapotrzebowanie dobowe na nikiel wynosi około 0,3 mg, a na kobalt jeszcze mniej (ułamki miligrama). W większych ilościach zarówno kobalt, jak i  nikiel są toksyczne i rakotwórcze.

Kobalt
Kobalt jest wykorzystywany w przemyśle, głównie do produkcji wysokogatunkowej stali i pigmentów. Kobalt dostaje się do organizmu przede wszystkim w postaci dymów i pyłu (w postaci metalicznej i tlenków kobaltu) przez drogi oddechowe, ponadto po spożyciu drogą pokarmową oraz przez skórę i błony śluzowe (np. spojówki). Głównym źródłem kobaltu w ustroju jest powietrze zanieczyszczone podczas obróbki twardych metali, np. szlifowania twardych stopów, produkcji narzędzi metalowych i wytopie stali stopowych. Na kobalt są narażone osoby zatrudnione w hutnictwie i przy obróbce metali, w drukarniach i wytwarzaniu ceramiki, (barwniki kobaltowe) i produkcji farb. Po wchłonięciu kobalt jest wydalany z kałem i moczem. Okres półtrwania w organizmie wynosi średnio kilka dni.

Nikiel
Nikiel jest wszędobylskim metalem występującym w glebie, wodzie i atmosferze. Naturalnym źródłem pyłu metalicznego w atmosferze są meteoryty. Ponadto nikiel dostaje się do środowiska przy produkcji przemysłowej – np. wytwarzaniu stali nierdzewnej i galwanizacji (niklowaniu). Do ustroju odstaje się głównie drogą oddechową. Następnie mniej więcej połowa jest połykana w postaci wydzieliny dróg oddechowych, 1 jest wydychana i 1 odkłada się w miąższu płucnym. Nikiel jest wydalany z moczem oraz kałem. Okres półtrwania w ustroju wynosi około 20–34 godzin.

Jak ograniczyć obecność tych metali w organizmie? Podstawowe znaczenie ma unikanie narażeń, zatem unikanie pracy na stanowiskach, gdzie do chodzi do ekspozycji (obróbka metali, hutnictwo, produkcja barwników i farb) oraz zamieszkiwania w pobliżu wspomnianych zakładów przemysłowych. Ponadto ekspozycję ograniczy mycie rąk, warzyw i owoców przed jedzeniem (usuwanie pyłów zawierających metale) i przebywanie w czystym środowisku. Przy zmniejszeniu dowozu metale zgromadzone w ustroju zostaną wydalone. Uspokoję Pana/ Panią, że w Polsce, w praktyce nie spotykamy się z zatruciami niklem i kobaltem z wyjątkiem narażeń zawodowych.


12.03.2013
Wybrane treści dla Ciebie:
Zbiórka dla szpitali w Ukrainie!
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 12 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Wyjątkowe sytuacje. Towarzyszenie osobie chorej na COVID-19
    Czy szpital może odmówić zgody na towarzyszenie hospitalizowanemu dziecku? Jak uzyskać zgodę na towarzyszenie osobie, która umiera w szpitalu z powodu COVID-19?
    Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.
  • Wyjątkowe sytuacje. Kiedy chorujesz na COVID-19
    Czy chory na COVID-19 może wyjść ze szpitala na własne żądanie? Jak zapewnić sobie prawo do niezastosowania intubacji. Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.