Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Ziarnica weneryczna pachwin (LGV)

Ziarnica weneryczna pachwin (LGV)
Fot. pixabay.com

Ziarnica weneryczna pachwin jest chorobą wywołaną przez Chlamydia trachomatis. Wyróżniono kilkanaście typów serologicznych tego gatunku. Typy D-K wywołują chlamydiozę. Typy L1, L2 i L3 wywołują LGV.

Choroba występuje najczęściej endemicznie w rejonach podzwrotnikowych i zwrotnikowych globu. Objawy LGV występują znacznie częściej u mężczyzn. U kobiet ze względu na warunki anatomiczne przebieg jest często bezobjawowy. LGV przenosi się prawie wyłącznie w następstwie stosunku płciowego z osobą zarażoną.

Przebieg choroby jest kilkuetapowy. Początkowo, po okresie wylęgania od kilku do kilkunastu dni, w miejscu wniknięcia drobnoustroju do skóry powstaje niewielkie owrzodzenie. Zmiana goi się samoistnie, niezależnie od leczenia. U mężczyzn owrzodzenie powstaje na napletku, żołędzi, rowku zażołędnym, trzonie prącia, a u kobiet lokalizuje się na wargach sromowych, ścianie pochwy lub szyjce macicy. W przypadku kontaktów analnych owrzodzenie może powstać w okolicy odbytu, a u chorych uprawiających seks oralny w obrębie jamy ustnej lub gardła.

W drugim okresie choroby zmiany dotyczą lokalnych węzłów chłonnych. Najczęściej są to węzły pachwinowe. Dochodzi do ich powiększenia i bolesności. Ból może utrudniać poruszanie się. Z czasem dochodzi do przebicia skóry nad węzłami. Z węzłów wydobywa się żółtozielona wydzielina. W większości przypadków na tym etapie dochodzi do gojenia się zmian z pozostawieniem linijnych blizn w okolicach pachwinowych. Jednak w części przypadków obserwuje się trwałe następstwa przebytej choroby. Trzeci etap jest związany z powikłaniami. Uszkodzenie naczyń limfatycznych w okolicy zniszczonych węzłów chłonnych powoduje zaburzenia odpływu chłonki. Doprowadza to do rozwoju słoniowacizny narządów moczowo-płciowych – czyli zastoju chłonki z deformacją tych narządów.

Innym powikłaniem LGV jest wytwarzanie przetok, czyli dodatkowych nieprawidłowych kanałów, które mogą łączyć światło odbytnicy z kanałem pochwy lub z pęcherzem moczowym. Leczenie LGV polega na ogólnej antybiotykoterapii. Leczenie powinno obejmować również partnerów seksualnych.

20.03.2014

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?