Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej jest wywołane innymi przyczynami niż rzeżączka. Jest to choroba przenoszona drogą płciową. Do objawów należą przede wszystkim ból podczas oddawnia moczu, częste i naglące parcie na pęcherz, swędzenie okolicy cewki moczowej. W leczeniu stosuje się antybiotyki. Konieczne jest także leczenie partnerów seksualnych.
Co to jest nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej?
Zapalenie cewki moczowej jest najczęściej spowodowane zakażeniem, sporadycznie urazem (np. wielokrotnym cewnikowaniem pęcherza). Wyróżnia się zapalenie cewki moczowej rzeżączkowe i nierzeżączkowe. Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej to stan zapalny cewki moczowej wywołany przez drobnoustroje inne niż bakteria odpowiedzialna za rzeżączkę (Neisseria gonorrhoeae). Jest to jedna z najczęstszych chorób przenoszonych drogą płciową, szczególnie u młodych, aktywnych seksualnie osób.
Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej jest częstsze niż rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej.
Jakie są przyczyny nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej?
Najczęstszą przyczyną nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej są:
- Chlamydia trachomatis – najczęściej
- Ureaplasma urealyticum
- Mycoplasma genitalium (zob. Mykoplazma: przyczyny, objawy i leczenie mykoplazmozy)
- Trichomonas vaginalis (zob. Rzęsistkowica)
U części pacjentów nie udaje się wykryć żadnego czynnika zakaźnego.
Jak dochodzi do nierzeżączkowegom zapalenia cewki moczowej?
Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej jest chorobą przenoszoną droga płciową, czyli kontaktów seksualnych, a także przez kontakt z wydzieliną z cewki moczowej osoby zakażonej.
Jak często występuje nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej?
Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej jest stosunkowo częstą chorobą. Najczęściej występuje u młodych mężczyzn.
Nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej – objawy
Objawy zapalenia cewki moczowej występują zwykle po upływie 4–14 dni od kontaktu z zakażonym partnerem i obejmują:
- ból podczas oddawania moczu zlokalizowany w okolicy ujścia cewki moczowej, najsilniejszy rano
- niekiedy swędzenie zewnętrznego ujścia cewki moczowej między oddawaniem moczu
- częste oddawanie moczu (częstomocz) i naglące parcie na mocz, jeśli współistnieje zapalenie pęcherza moczowego lub gruczołu krokowego
- ropny wyciek z cewki, niekiedy podbarwiony krwią, często stwierdzany dopiero po masowaniu cewki moczowej
- u kobiet zwiększenie ilości wydzieliny z pochwy lub upławy.
Nie występują ogólne objawy zakażenia, czyli np. gorączka, złe samopoczucie.
Kiedy należy się zgłosić do lekarza?
W przypadku zauważenia jakichkolwiek objawów związanych z oddawaniem moczu, takich jak ból, częste parcie na mocz lub parcie naglące, należy się zgłosić do lekarza. Podobnie, po kontakcie seksualnym z osobą chorą na nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej.
Jak lekarz stawia diagnozę?
Najpierw lekarz zbierze wywiad i zbada pacjenta. Następnie wykona wymaz z cewki moczowej, aby ustalić, jaki drobnoustrój jest odpowiedzialny za chorobę. U wszystkich osób wyklucza się zakażenie dwoinką rzeżączki i inne choroby przenoszone drogą płciową.
Jak się leczy nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej?
Ponieważ nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej jest spowodowane zwykle zakażeniem bakteryjnym, w leczeniu stosuje się antybiotykoterapię – doksycyklinę, azytromycynę, ceftriakson. Podczas leczenia należy się powstrzymać od kontaktów seksualnych.
Leczenie partnera seksualnego
Wszyscy partnerzy seksualni osoby z nierzeżączkowym zapaleniem cewki moczowej zagrożeni zakażeniem powinni zostać przebadani i poddani leczeniu.
Powikłania nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej
Zakażenie C. trachomatis może przebiegać bezobjawowo nawet u 50% kobiet i z czasem prowadzić do zapalenia narządów miednicy mniejszej i jego następstw – niepłodności, ciąży pozamacicznej, przewlekłego bólu. U mężczyzn może być przyczyną zwężenia cewki moczowej, zapalenia gruczołu krokowego, zapalenia najądrza i niepłodności.
Czy możliwe jest całkowite wyleczenie choroby?
Tak, prawidłowe leczenie zwykle kończy się wyzdrowieniem. Choroba jednak może nawracać, np. jeśli partner seksualny nie został odpowiednio przeleczony i zakazi ponownie daną osobę.
Jak zapobiegać nierzeżączkowemu zapaleniu cewki moczowej?
Profilaktyka polega na unikaniu czynników ryzyka. Jak w przypadku każdej choroby przenoszonej drogą płciową czynniki ryzyka zachorowania to:
- wielu partnerów seksualnych
- niestosowanie prezerwatyw
- współistnienie innych chorób przenoszonych drogą płciową.
