Czy przy bielactwie może piec skóra?

Pytanie nadesłane do redakcji

Czy przy bielactwie może piec skóra?

Odpowiedziała

dr med. Jolanta Maciejewska
Katedra i Klinika Dermatologii, Chorób Przenoszonych Drogą Płciową i Immunodermatologii
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Collegium Medicum im. L. Rydygiera w Bydgoszczy

Częstość występowania bielactwa to 1:100-1:200, ale obserwuje się znaczne różnice w poszczególnych grupach etnicznych. Choroba rozpoczyna się zazwyczaj między 10. a 30. rokiem życia. Ponad 50% pacjentów podaje, że bielactwo wystąpiło u nich przed 20. rokiem życia. Choroba występuje równie często u mężczyzn, jak u kobiet.

Bielactwo to zazwyczaj liczne, ostro odgraniczone odbarwione plamy z przebarwieniami na obwodzie. Umiejscowienie zmian może być rozmaite, dotyczyć może twarzy (szczególnie wokół ust i oczu), szyi, wyprostnej powierzchni kończyn, grzbietów rąk i narządów płciowych, dołów pachowych i wokół naturalnych otworów.

Przyczyn bielactwa nabytego może być wiele. Zaliczamy tutaj czynniki: genetyczne, biochemiczne, autoimmunologiczne oraz niedobory w układzie czynnika wzrostu melanocytów. Wiele chorób może wiązać się z bielactwem. Najczęściej są to zaburzenia ze strony gruczołu tarczycowego (zarówno nadczynność, jak i niedoczynność). Do innych chorób, które mogą współistnieć z bielactwem należy zaliczyć niedokrwistość złośliwą, toczeń rumieniowaty układowy, twardzinę układową, miastenię, chorobę Crohna, zespół Sjögrena czy łysienie plackowate. Ponadto u chorych z bielactwem można zaobserwować znamiona Suttona. Przebieg bielactwa jest nieprzewidywalny. W części przypadków przez wiele lat ma przebieg stacjonarny (głównie w bielactwie segmentowym), w innych przypadkach dochodzi do szybkiego szerzenia się plam i pojawiania się nowych, o innej lokalizacji.

W przypadku bielactwa, skóra raczej nie powinna piec, dlatego proponuję zgłosić się do specjalisty-dermatologa, który dokładnie po przeprowadzeniu wywiadu, ocenie zmian skórnych ustali przyczynę pieczenia skóry.

Piśmiennictwo:

Braun-Falco O., Burgdorf W.H.C., Plewing G., Wolff H.H., Landthaler M.: Dermatologia. Wydanie II polskie po redakcją W. Glińskiego. Wydawnictwo Czelej, Lublin 2011.
Szepietowski J., Reich A.: Leczenie chorób skóry i chorób przenoszonych drogą płciową. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008.

25.02.2013
Wybrane treści dla Ciebie
Inne pytania
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.