Wskazane dzienne spożycie (GDA)

Jak odczytywać informację GDA drukowaną na opakowaniach produktów żywnościowych?

Fot. pixabay.com

Jako konsumenci coraz częściej spoglądamy na etykiety produktów spożywczych. Chcemy wiedzieć, co i w jakich ilościach znajduje się w danym produkcie. Chcemy także unikać nadmiernego spożycia poszczególnych składników żywności, aby nasza całodzienna dieta była prawidłowo zbilansowana pod względem odżywczym i energetycznym.

Gąszcz informacji podanych na opakowaniu wcale tego nie ułatwia. Informacje drukowane są bardzo małymi literami – trudność z ich odczytaniem mają nawet osoby młode.

Coraz częściej jednak odnajdujemy na opakowaniach oznaczenie GDA, czyli wskazane dzienne spożycie (guideline daily amounts).

Wartość GDA podawana jest przez producenta dobrowolnie i powinna dotyczyć energii, a także czterech składników odżywczych, których wpływ jest szczególnie widoczny w przypadku ryzyka wystąpienia tzw. chorób dietozależnych: wartość tłuszczu ogółem, ilość nasyconych kwasów tłuszczowych, ilość cukrów prostych i ilość sodu (lub soli). Dodatkowo producent może umieścić informację o ilości węglowodanów ogółem, błonnika pokarmowego i białka.

Informacja GDA podawana jest w przeliczeniu na porcję produktu, dzięki czemu można w szybki i łatwy sposób zapoznać się z zawartością poszczególnych składników w ilości produktu przeznaczonej do jednorazowego spożycia.

Pamiętajmy o tym, że zalecenie GDA nie może być traktowane jako indywidualne zalecenie żywieniowe dla danej osoby. Wskazane dzienne spożycie zostało obliczone dla przeciętnej zdrowej dorosłej osoby o prawidłowej masie ciała i normalnym poziomie aktywności fizycznej. W przypadku kobiet wynosi ono 2000 kcal/d, a mężczyzn 2500 kcal/d.

Dla uproszczenia przyjęto, że wartości na opakowaniu odnoszą się do zaleceń dla kobiet. Jest też zrozumiale, że mężczyźni odnoszący się do tych wartości GDA na pewno nie przekroczą norm spożycia.