Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Encorton (prednizon) - tabletki

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Encorton tabletki; 1 mg; 20 tabl. Adamed 8.32 8.32
7.14
Encorton tabletki; 10 mg; 20 tabl. Adamed 20.34 11.70
8.50
Encorton tabletki; 20 mg; 20 tabl. Adamed 27.95 8.54
4.27
Encorton tabletki; 5 mg; 100 tabl. Adamed 29.60 5.33
0.00
Encorton tabletki; 5 mg; 20 tabl. Adamed 12.09 9.37
6.17

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 listopada 2019 r.

Preparat zawiera substancję: prednizon

Lek dostępny na receptę

Co to jest Encorton?

Lek hormonalny do stosowania ogólnego zawierający glikokortykosteroid.

Co zawiera i jak działa Encorton?

Substancją czynną preparatu jest prednizon, syntetyczny glikokortykosteroid, związek nieaktywny farmakologicznie, metabolizowany w wątrobie do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Prednizolon jest glikokortykosteroidem o silnym działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym. Podobnie jak inne leki z tej grupy powoduje zmniejszenie objawów, nie wpływając na ich przyczynę. Główny mechanizm działania prednizolonu w komórce docelowej polega na hamowaniu lub pobudzaniu ekspresji genów, których produkty białkowe odgrywają istotną rolę w procesach zapalnych i immunologicznych. W działaniu wszystkich glikokortykosteroidów pośredniczą specyficzne receptory. Receptory te znajdują się w cytoplazmie komórki docelowej i po związaniu ze steroidem regulują ekspresję odpowiednich genów, prowadząc w efekcie do osłabienia odpowiedzi zapalnej i immunologicznej. Kortykosteroidy mogą też działać w inny sposób, nie wpływając na ekspresję genów. Jednak mechanizm takiego ich działania jest ciągle mało poznany.
Stosowany ogólnie prednizolon hamuje wytwarzanie hormonów sterydowych kory nadnerczy, a stosowany długotrwale może powodować zaniki kory nadnerczy. Po długotrwałym stosowaniu dużych dawek powrót czynności kory nadnerczy jest powolny (wymaga około roku) a w niektórych przypadkach nie następuje. Glikokortykosteroidy, w tym prednizolon, wykazują wielokierunkowe działanie, uczestniczą w metabolizmie węglowodanów, wapnia, witaminy D, białek i lipidów, wpływają na zwiększenie stężenia glukozy we krwi, na zwiększenie oporności na insulinę, zmniejszenie gęstości mineralnej kości, zanik mięśni, zaburzenia gospodarki lipidowej, nadciśnienie tętnicze oraz zmiany zachowania i nastroju, mogą hamować wzrost u dzieci i młodzieży. Prednizolon wpływa na zatrzymanie wody i sodu w organizmie.
Prednizon i prednizolon przenikają przez łożysko; do mleka kobiecego wydziela się mniej niż 1% dawki prednizonu i prednizolonu.

Kiedy stosować Encorton?

Wskazania do stosowania preparatu obejmują:
Choroby endokrynologiczne: niewydolność kory nadnerczy pierwotna (choroba Addisona) i wtórna, wrodzona hiperplazja nadnerczy, hiperkalcemia związana z chorobą nowotworową, nieropne zapalenie tarczycy.
Choroby alergiczne o ciężkim przebiegu oporne na inne metody leczenia: kontaktowe zapalenie skóry, atopowe zapalenie skóry (AZS), choroba posurowicza, reakcje nadwrażliwości na leki, całoroczny lub sezonowy alergiczny nieżyt nosa.
Kolagenozy: ostre reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie skórno-mięśniowe, toczeń rumieniowaty układowy.
Choroby skóry i błon śluzowych: złuszczające zapalenie skóry, opryszczkowe pęcherzowe zapalenie skóry, ciężkie łojotokowe zapalenie skóry, ciężki rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa i Johnsona, ziarniniak grzybiasty, pęcherzyca, ciężka łuszczyca.
Choroby przewodu pokarmowego w okresach zaostrzenia: wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniowskiego i Crohna.
Choroby układu krwiotwórczego: niedokrwistość hemolityczna nabyta (autoimmunologiczna), niedokrwistość aplastyczna wrodzona, niedokrwistość wskutek wybiórczej hipoplazji układu czerwonokrwinkowego, małopłytkowość wtórna u dorosłych, idiopatyczna plamica małopłytkowa (choroba Werlhofa) u dorosłych.
Nowotwory (jako leczenie paliatywne, w skojarzeniu z odpowiednim leczeniem przeciwnowotworowym): białaczka i chłoniaki u dorosłych, ostra białaczka u dzieci.
Zespół nerczycowy, w celu wywołania diurezy lub uzyskania remisji w przypadku białkomoczu w zespole nerczycowym idiopatycznym bez mocznicy albo w celu poprawy czynności nerek u chorych z toczniem rumieniowatym. W idiopatycznym zespole nerczycowym długotrwałe leczenie może być konieczne w celu zapobieżenia częstym nawrotom.
Choroby neurologiczne: stwardnienie rozsiane w okresach zaostrzenia.
Choroby oka (ciężkie ostre oraz przewlekłe procesy alergiczne i zapalne): zapalenie tęczówki, zapalenie tęczówki i ciała rzęskowego, zapalenie naczyniówki i siatkówki, rozlane zapalenie tylnego odcinka błony naczyniowej oka, zapalenie nerwu wzrokowego, współczulne zapalenie naczyniówki, zapalenie przedniego odcinka oka, alergiczne zapalenie spojówek, zapalenie rogówki (niezwiązane z zakażeniem wirusem opryszczki lub zakażeniem grzybiczym), alergiczne brzeżne owrzodzenie rogówki.
Choroby układu oddechowego: beryloza, zespół Löfflera, zachłystowe zapalenie płuc, objawowa sarkoidoza, piorunująca lub rozsiana gruźlica płuc (z jednoczesnym leczeniem przeciwgruźliczym), astma oskrzelowa.
Choroby reumatyczne, jako leczenie wspomagające w stanach zaostrzenia: zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, łuszczycowe zapalenie stawów, reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), młodzieńcze RZS (w przypadkach opornych na inne metody leczenia.
Inne niereumatyczne stany zapalne układu kostno-stawowego: ostre i podostre zapalenie kaletki, ostre dnawe zapalenie stawów, ostre nieswoiste zapalenie pochewki ścięgna, pourazowe zapalenie kości i stawów, zapalenie błony maziowej u chorych z zapaleniem kości i stawów, zapalenie nadkłykcia.
Gruźlicze zapalenie opon mózgowych z blokiem podpajęczynówkowym (jednocześnie z leczeniem przeciwgruźliczym).
Włośnica z zajęciem mięśnia sercowego lub układu nerwowego.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu.
Nie stosować w przypadku układowych zakażeń grzybiczych (ryzyko nasilenia zakażenia).
Nie należy karmić piersią jeżeli konieczne jest stosowanie dawek większych niż 5 mg na dobę.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Encorton?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.
Długotrwałe ogólne stosowanie kortykosteroidów hamuje naturalne wytwarzanie hormonów sterydowych przez korę nadnerczy. Niedoczynność kory nadnerczy może utrzymywać się przez szereg miesięcy po zakończeniu leczenia. Jeżeli stosujesz lub stosowałeś leki sterydowe a jesteś szczególnie narażony na stres, wystąpił uraz lub planujesz zabieg chirurgiczny poinformuj o tym lekarza, który może ocenić stopień niewydolności kory nadnerczy i zalecić Ci dodatkowo doustne kortykosteroidy.
Nie wolno nagle przerywać stosowania preparatu. Jeżeli planowane jest zakończenie leczenia długotrwałego, należy dawkę zmniejszać stopniowo, ściśle według zaleceń lekarza. Zbyt szybkie zmniejszenie stosowanej dawki może spowodować wystąpienie objawów niewydolności kory nadnerczy. Przywrócenie prawidłowej czynności nadnerczy po zaprzestaniu leczenia steroidami doustnymi może być długotrwałe a ryzyko zaburzenia czynności nadnerczy utrzymuje się przed dłuższy okres. Nagłe przerwanie leczenia może powodować wystąpienie takich objawów, jak zmęczenie, bóle głowy, mięśni i stawów, złe samopoczucie czy gorączka, nawet gdy nie stwierdza się niewydolności kory nadnerczy.
Kortykosteroidy mogą zaostrzać istniejące zakażenia, maskować objawy zakażeń i zwiększać podatność na zakażenia (zmniejszać odporność). W okresie stosowania kortykosteroidów należy szczególnie unikać kontaktu z chorymi na ospę wietrzną lub odrę, ponieważ w przypadku zakażenia tymi chorobami, ich przebieg jest znacznie cięższy, niekiedy może prowadzić do zgonu.
Preparat może ujawnić utajoną pełzakowicę (inaczej amebozę). U osób, które przebywały w krajach tropikalnych lub z biegunką o nieustalonej przyczynie, należy wykluczyć zakażenie pełzakiem czerwonki przed rozpoczęciem stosowania preparatu.
W okresie stosowania glikokortykosteroidów nie należy przyjmować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje, ze względu na ryzyko zachorowania. Stosowanie glikokortykosteroidów może zmniejszać skuteczność szczepionek inaktywowanych.
U chorych z czynną gruźlicą stosowanie preparatu jest ograniczone wyłącznie do przypadków gruźlicy rozsianej lub o przebiegu piorunującym i tylko pod warunkiem jednoczesnego stosowania leczenia przeciwgruźliczego. Chorzy z gruźlicą utajoną lub dodatnią próbą tuberkulinową powinni pozostawać pod szczególną obserwacją, pod kątem rozwoju gruźlicy, a jeżeli kortykosteroidy stosowane są długotrwale lekarz może zalecić im profilaktyczne przyjmowanie leków przeciwgruźliczych.
U chorych z zaburzeniami czynności wątroby lub niedoczynnością tarczycy działanie preparatu i jego działania niepożądane mogą ulec nasileniu; w tej grupie osób wymagane jest dostosowanie dawkowania przez lekarza.
U chorych na oczną postać półpaśca stosowanie preparatu wiąże się z ryzykiem wystąpienia perforacji rogówki. Lekarz zaleci odpowiednie dostosowanie dawkowania.
Stosowanie glikokortykosteroidów może prowadzić do wystąpienia lub nasilenia wcześniej istniejących zaburzeń psychicznych (w tym zmiany nastroju, depresja lub euforia, zaburzenia snu, psychozy).
Glikokortykosteroidy mogą powodować zaostrzenie przebiegu niektórych chorób. Dlatego przed zastosowaniem preparatu powinieneś skonsultować się z lekarzem jeżeli podejrzewasz lub zdiagnozowano u Ciebie:
· choroby układu pokarmowego, takie jak choroba wrzodowa, zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, odcinkowe zapalenie jelita krętego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zapalenie uchyłka jelita lub wykonano zespolenia jelitowe (zwiększone ryzyko krwawienia i perforacji)
· ropnie lub zakażenia ropne
· nadczynność lub niedoczynność tarczycy
· niewydolność nerek
· nadciśnienie tętnicze
· zastoinową niewydolność serca lub inne choroby serca, a także jeżeli jesteś po zawale serca
· osteoporozę
· miastenię
· cukrzycę (także, jeżeli chorobę stwierdzono u innych członków rodziny)
· zapalenie trzustki
· zaburzenia czynności wątroby
· jaskrę
· zaburzenia psychiczne
· czynniki ryzyka wystąpienia zakrzepicy
· zaburzenia krzepnięcia krwi
· zakażenia grzybicze lub wirusowe
· zaburzenia stężenia i metabolizmu lipidów i białek.
We wszystkich powyższych przypadkach lekarz zaleci wykonanie odpowiednich badań i zachowanie wymaganych środków ostrożności.
Długotrwałe stosowanie preparatu może powodować: zaćmę, jaskrę, uszkodzenie nerwów wzrokowych, zwiększenie ciśnienia tętniczego, zatrzymanie wody i sodu, zwiększone wydalanie potasu i wapnia. Konieczne może być ograniczenie sodu w diecie oraz suplementacja potasu. Podczas leczenia długotrwałego należy okresowo wykonywać badania okulistyczne, badania kału na obecność krwi utajonej, kontrolować stężenie elektrolitów i glukozy we krwi oraz czynność nadnerczy.
Stosowanie glikokortykosteroidów może zmniejszać lub maskować objawy istotne dla właściwego rozpoznania chorób, w tym np. ból czy objawy zapalenia otrzewnej w przypadku perforacji przewodu pokarmowego.
Stosowanie kortykosteroidów u dzieci i młodzieży może powodować spowolnienie wzrostu. Jeżeli lekarz uzna stosowanie kortykosteroidów za konieczne, w tej grupie wiekowej należy ograniczyć leczenie do dawki minimalnej stosowanej przez możliwie jak najkrótszy czas i obserwować dzieci pod kątem wystąpienia zaburzeń wzrostu i rozwoju.
Kortykosteroidy mogą wpływać na liczbę i ruchliwość plemników.
Stosowanie glikokortykosteroidów może wpływać na działanie leków przeciwzakrzepowych (zwiększone ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego, zwiększone ryzyko owrzodzeń żołądka i/lub dwunastnicy). Konieczne jest monitorowanie parametrów charakteryzujących proces krzepnięcia krwi, w tym czasu protrombinowego.
Należy zachować ostrożność u chorych z niedoborem protrombiny podczas stosowania kwasu acetylosalicylowego z prednizolonem. W okresie stosowania preparatu należy unikać przyjmowania salicylanów i niesteroidowych leków przeciwzapalnych, ponieważ glikokortykosteroidy zwiększają ryzyko wystąpienia owrzodzeń błony śluzowej przewodu pokarmowego, związane z działaniem tych leków.
U osób w podeszłym wieku należy zachować ostrożność ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych kortykosteroidów w tej grupie wiekowej.
Informacje dodatkowe o pozostałych składnikach preparatu:
· preparat zawiera laktozę; osoby z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy–galaktozy, nie powinny stosować tego preparatu.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Stosowanie preparatu może powodować działania niepożądane (takie jak np. zawroty i bóle głowy, niewyraźne lub podwójne widzenie, drgawki, zaburzenia psychiczne), które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Dawkowanie preparatu Encorton

Preparat ma postać tabletek. Przeznaczony jest do stosowania doustnego. Nie przekraczaj zaleconych dawek ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem.
Lekarz indywidualnie dostosuje dawkowanie. Po uzyskaniu pożądanego efektu zaleci stopniowe zmniejszenie dawkowania do najmniejszej skutecznej dawki. Tabletki należy przyjmować doustnie, w trakcie posiłku. Tabletek nie należy dzielić. Zwykle zaleca się przyjmowanie leku 1 raz na dobę, rano. Niekiedy konieczne jest przyjmowanie leku kilka razy na dobę. Nie wolno nagle przerywać leczenia. Jeżeli planowane jest zaprzestanie stosowania preparatu dawkę należy zmniejszać stopniowo, ściśle według zaleceń lekarza.
Dorośli i młodzież: zwykle 5–60 mg 1 raz na dobę lub w dawkach podzielonych. Maksymalnie 250 mg na dobę.
Dzieci: zwykle 2 mg/kg masy ciała 1 raz na dobę lub w 3–4 dawkach podzielonych (co 6–8 godzin).
Stwardnienie rozsiane w okresach zaostrzenia:
Dorośli: 200 mg na dobę przez 7 dni, a następnie 80 mg co 2. dzień przez 1 miesiąc.
Zespół nerczycowy:
Dzieci od 18. miesiąca życia–4. roku życia: początkowo 7–10 mg 4 razy na dobę. Dzieci 4.–10. roku życia: początkowo 15 mg 4 razy na dobę. Dzieci po 10. roku życia: początkowo 20 mg 4 razy na dobę.
Ostre reumatyczne zapalenie mięśnia sercowego, białaczka i chłoniaki:
Dzieci: przez pierwsze 2–3 tygodnie 0,5 mg/kg masy ciała lub 15 mg/m2 powierzchni ciała 4 razy na dobę, następnie 0,375 mg/kg masy ciała lub 11,25 mg/m2 powierzchni ciała 4 razy na dobę przez 4–6 tygodni.
Gruźlica (z jednoczesnym leczeniem przeciwgruźliczym):
Dzieci: 0,5 mg/kg masy ciała lub 15 mg/m2 powierzchni ciała 4 razy na dobę przez 2 miesiące.

Czy można stosować Encorton w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.
Prednizon i jego czynny metabolit prednizolon przenika przez łożysko. U kobiet w ciąży stosowanie kortykosteroidów jest ograniczone jedynie do przypadków, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku!
Nie należy karmić piersią jeżeli konieczne jest stosowanie dawek większych niż 5 mg na dobę. Jeżeli stosowane są mniejsze dawki decyzję o kontynuowaniu bądź zaprzestaniu karmienia piersią podejmie lekarz.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty. W szczególności poinformuj lekarza jeżeli stosujesz:
· salicylany i inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (równoległe stosowanie kortykosteroidów zwiększa ryzyko owrzodzeń żołądka i/lub dwunastnicy i wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego; należy unikać równoległego stosowania tych leków)
· amfoterycynę B (ryzyko ciężkiej hipokaliemii, rozrostu mięśnia sercowego, zastoinowej niewydolności serca)
· leki moczopędne, leki przeczyszczające (ryzyko nasilenia niedoboru potasu i hipokaliemii)
· paracetamol (możliwe zwiększenie stężenia sodu we krwi, obrzęki, zwiększone wydalanie wapnia, osteoporoza, nasilenie toksycznego działania paracetamolu na wątrobę)
· steroidy, androgeny (możliwe obrzęki, trądzik)
· leki cholinolityczne, głównie atropina (zwiększenie ciśnienia śródgałkowego)
· leki przeciwzakrzepowe (glikokortykosteroidy mogą wpływać na działanie leków przeciwzakrzepowych i zwiększać ryzyko krwawienia z przewodu pokarmowego; konieczne jest monitorowanie parametrów charakteryzujących proces krzepnięcia krwi, w tym czasu protrombinowego)
· trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (leki te nie powinny być stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych wywołanych przez prednizon, ponieważ mogą je dodatkowo nasilić)
· insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe (preparat może osłabiać hipoglikemizujące działanie tych leków, co może wymagać dostosowania ich dawkowania)
· hormony tarczycy lub leki stosowane w leczeniu nadczynności tarczycy (konieczne może być dostosowanie ich dawkowania lub zaprzestanie ich stosowania)
· asparaginazę (możliwe zwiększenie stężenia glukozy we krwi)
· środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny (możliwe nasilenie działania prednizonu ale także możliwe osłabienie jego działania immunosupresyjnego)
· glikozydy naparstnicy np. digoksynę (zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca i hipokaliemii)
· leki indukujące enzymy mikrosomalne (ryzyko osłabienia działania preparatu)
· efedrynę (konieczne może być dostosowanie dawkowania prednizonu)
· kwas foliowy (zwiększone zapotrzebowanie na kwas foliowy)
· leki immunosupresyjne, np. cyklosporynę (możliwe nasilenie immunosupresji i zwiększone ryzyko wystąpienia zakażeń, rozwoju chłoniaków i chorób limfoproliferacyjnych)
· izoniazyd (konieczne może być dostosowanie dawkowania izoniazydu)
· meksyletynę (możliwe zmniejszenie stężenia meksyletyny we krwi)
· mitotan (zwykle konieczne dostosowanie dawkowania preparatu)
· leki zwiotczające, leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (możliwe nasilenie porażenia mięśni i depresji oddechowej)
· sód (możliwe obrzęki, zwiększenie ciśnienia tętniczego)
· potas (glikokortykosteroidy powodują zmniejszenie stężenia potasu, niekiedy konieczna suplementacja potasu)
· inne postaci kortykosteroidów (preparaty wziewne stosowane w leczeniu astmy, maści, kremy) lub inne leki sterydowe.
W okresie stosowania glikokortykosteroidów nie należy przyjmować szczepionek zawierających żywe drobnoustroje, ze względu na ryzyko zachorowania. Stosowanie glikokortykosteroidów może zmniejszać skuteczność szczepionek inaktywowanych.
Stosowanie glikokortykosteroidów ma wpływ na wyniki niektórych badań diagnostycznych.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Encorton może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.
Krótkotrwałe stosowanie preparatu rzadko powoduje działania niepożądane. Leczenie długotrwałe sprzyja wystąpieniu działań niepożądanych kortykosteroidów, które mogą obejmować: zahamowanie czynności kory nadnerczy, zanik kory nadnerczy (stres, w tym spowodowany zakażeniem lub zabiegiem chirurgicznym może spowodować ciężkie działania niepożądane a nawet zgon, jeżeli stężenie hormonów sterydowych nie zostanie zwiększone w celu opanowania stresu), zespół Cushinga, księżycowata twarz (twarz „księżyca w pełni”), spowolnienie wzrostu u dzieci i młodzieży, zmniejszenie gęstości kości, osteoporoza, zmniejszona tolerancja węglowodanów, hiperglikemia, ujawnienie cukrzycy, zwiększenie masy ciała, nadciśnienie tętnicze, zwiększenie stężenia sodu we krwi, zatrzymanie wody, obrzęki, zastoinowa niewydolność serca, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia miesiączkowania, zaćma, jaskra, zwiększenie ciśnienia śródgałkowego, wytrzeszcz oczu, zaburzenia psychiczne i zmiany nastroju (w tym depresja lub euforia, majaczenie, zaburzenia snu, psychozy), drgawki, zawroty i bóle głowy, sporadycznie nadciśnienie wewnątrzczaszkowe (rzekomy guz mózgu), wybroczyny podskórne, plamica, ryzyko zakrzepicy, zmiany ilościowe krwinek białych, rozstępy skórne, trądzik, hirsutyzm, zmiany zanikowe skóry, zmiany barwnikowe skóry, zapalenie tkanki podskórnej, nasilone pocenie się, opóźnienie procesu gojenia się ran, osłabienie siły mięśniowej, miopatie, zanik i włóknienie mięśni, aseptyczne zapalenie kości, złamania kości długich. Mogą wystąpić reakcje alergiczne i anafilaktyczne, w tym ciężkie, niekiedy prowadzące do zgonu. Istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia krwawień z przewodu pokarmowego, owrzodzeń i perforacji zwłaszcza w przypadku współistnienia stanów zapalnych i chorób przewodu pokarmowego. Kortykosteroidy mogą zaostrzać istniejące zakażenia, maskować objawy zakażeń, zwiększać podatność na zakażenia.
Nagłe przerwanie leczenia może powodować wystąpienie takich objawów, jak zmęczenie, złe samopoczucie, bóle głowy, nudności, wymioty lub inne podobne objawy. W ciężkich przypadkach możliwe zaburzenia psychiczne i nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, rzadko zgon.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające prednizon

Rectodelt (czopki)

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.