Wysiłek fizyczny u pacjentów dializowanych - zalecenia

Pytanie nadesłane do redakcji

Od mojego lekarza usłyszałem, że nie mogę kontynuować ćwiczeń na siłowni, co dla mnie jest lekkim ciosem. Jestem osobą dializowaną i przeszkodą jest przetoka służąca do dializ. Aktualnie dializa odbywa się przez cewnik czasowy, jestem niecałe 3 tygodnie po zabiegu przetoki. Jeden lekarz prowadzący stwierdził, że mogę zacząć ćwiczyć po około 8 tygodniach od wykonania przetoki, drugi zaś dziś stwierdził, że może to spowodować, że przetoka przestanie działać. Nie znam u siebie lekarza sportowego, a z dobrego źródła (zawodowy kulturysta) mam informację, że nie ma w pobliżu dobrego lekarza o tej specjalności. Czy mogliby się Państwo odnieść do mojego przypadku? Byłbym bardzo wdzięczny. Nie chciałbym rezygnować z czegoś, co było przez długi okres częścią mojego życia. Pozdrawiam serdecznie.

Odpowiedział

dr n. med. Robert Drabczyk
specjalista chorób wewnętrznych
nefrolog
Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

Leczenie nerkozastępcze hemodializami ma na celu utrzymanie pacjentów w jak najlepszym stanie zdrowia przy możliwie najmniejszych ograniczeniach. Nie zapewnia ono jednak stanu zdrowia i konieczne są pewne ograniczenia związane z istniejącymi chorobami oraz technikami dializy. Ćwiczenia fizyczne są zdecydowanie zalecane u pacjentów dializowanych. Najlepszą ich postacią są ćwiczenia tlenowe, takie jak spacery, bieganie, pływanie, jazda na rowerze. Należy je wykonywać regularnie i jak najczęściej. Ich największą korzyścią jest zmniejszanie ryzyka powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego. Wykonywanie ćwiczeń siłowych, zwłaszcza w natężeniu służącym rozbudowie mięśni, nie daje takiej korzyści, jak ćwiczenia tlenowe. Co najmniej połowa czasu poświęcanego na ćwiczenia fizyczne powinna przypadać na te o charakterze tlenowym.

W okresie, gdy dostępem naczyniowym jest czasowy cewnik naczyniowy, należy unikać wszelkich zachowań zwiększających ryzyko powikłań infekcyjnych, w tym ćwiczeń na siłowni. Po wytworzeniu przetoki istnieją dwa ważne okresy: gojenie oraz wykształcanie przetoki. W okresie gojenia nie wolno obciążać kończyny z przetoką. Okres wykształcania to następne tygodnie wykonywania ćwiczeń, których efektem ma być poszerzenie żył oraz pogrubienie ich ściany, co pozwoli na wielokrotne wkłuwanie igieł dializacyjnych. W tym okresie kończynę z przetoką można obciążać w ograniczonym zakresie. U osób z wykształconą przetoką typowo zaleca się, aby maksymalne obciążenie kończyny nie przekraczało 1,0-1,2 kg. Intensywna praca mięśni oraz ich rozbudowa mogą prowadzić do zaburzeń przepływu krwi przez naczynia krwionośne przetoki, co zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń jej czynności, a nawet jej utraty.

16.11.2012
Inne pytania
  • Bóle pochodzenia nerkowego
  • Bóle nerek podczas ciąży
  • Cewnik typu JJ
  • Dializa – od czego zależy jej częstotliwość?
  • Nietrzymanie moczu – przyczyny
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Flebolog - czym się zajmuje, jakie choroby leczy?
    Flebolog to lekarz zajmujący się diagnostyką i leczeniem chorób żył. Zajmuje się m.in. żylakami, pajączkami naczyniowymi, zakrzepicą żył głębokich, obrzękami i przewlekłą niewydolnością żylną. Flebologia w Polsce nie jest osobną specjalizacją.
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.