Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Choroba Parkinsona – rokowanie

Pytanie nadesłane do redakcji

Moja ciocia (lat 59) od 3 lat choruje ponoć na chorobę Parkinsona. Zaczęło się to od zaburzeń w chodzeniu i spowolnieniem mowy (właśnie kończyła studia). Nie było mnie w kraju 2 lata i po przyjeździe załamałam się, widząc ją w jeszcze gorszym stanie. Ma pełno siniaków, bo nie może utrzymać równowagi, przewraca się, w dodatku brak zrozumiałego kontaktu słownego, mamrocze pod nosem, nie można jej w ogóle zrozumieć, oczy ma takie dziwne, chłodne, złe, Ale jest świadoma, rozumie co do niej powiedziałam, na polecenie zrobi grymas uśmiechu, ale na krótko, gdy złapałam ją za dłonie i poprosiłam, aby ścisnęła moje, to tak je ściskała, jakby chciała mi powiedzieć, że jest bezradna, coś chciała powiedzieć, ale nie potrafi. Mieszka i opiekuje się nią wujek, który chyba już się poddał, nie wiem czy to na pewno ta choroba (rozpoznana i leczona przez neurologa), ale nie ma żadnego rezultatu, a wręcz przeciwnie jest coraz gorzej. Jak im pomóc, gdzie się udać?

Odpowiedziała

dr n. med. Magdalena Boczarska-Jedynak
dyrektor ds. medycznych
Ośrodek Leczenia Choroby Parkinsona
Śląskie Centrum Opieki Długoterminowej i Rehabilitacji "Ad Finem", Czernichów

Choroba Parkinsona to przewlekłe, postępujące schorzenie objawiające się w początkowym okresie jednostronnymi zaburzeniami ruchowymi - spowolnieniem, drżeniem kończyn i sztywnością mięśni. Charakterystyczne jest to, że objawy pojawiają się po przeciwnej stronie ciała po dość długim okresie, nawet po kilku latach. Choroba ma przebieg wieloletni i ogólnie nie skraca życia człowieka, jednak znacząco wpływa na sprawność ruchową.

Zazwyczaj w początkowej fazie choroby Parkinsona nie występują upadki i istotne problemy z utrzymaniem równowagi. Nie powinny one występować w pierwszych 5 latach trwania schorzenia. Takie objawy są typowe już dla długotrwałej, zaawansowanej choroby Parkinsona.

W początkowej fazie tego schorzenia nie notuje się również istotnych problemów z mową. Owszem, mowa staje się cicha, czasem chory musi kilka razy powtórzyć to samo zdanie, aby być zrozumiałym, natomiast duże trudności z wypowiedzeniem słów pojawiają się znacznie później.

Istnieją jednak inne schorzenia, w których problemy z chodzeniem, upadki, trudności z utrzymaniem równowagi, zaburzenia mowy i połykania wysuwają się na plan pierwszy już w początkowych latach trwania choroby. Mowa tu o tzw. atypowych parkinsonizmach, m.in. o postępującym porażeniu ponadjądrowym (PSP). Choroba ta ma inny przebieg kliniczny, inną odpowiedź na farmakoterapię i inne rokowanie w porównaniu z chorobą Parkinsona.

Postawienie właściwej diagnozy możliwe jest w ośrodkach neurologicznych, które specjalizują się w leczeniu tzw. chorób pozapiramidowych, do których właśnie zaliczana jest choroba Parkinsona. Są to z reguły ośrodki kliniczne m.in. w Gdańsku, Łodzi, Warszawie, Katowicach i Krakowie.

Opieka nad chorym z zaawansowaną chorobą Parkinsona lub atypowym parkinsonizmem stanowić może dużą trudność dla opiekuna, a czasem może okazać się niemożliwa. Pomoc w opiece nad chorym, wskazówki co do postępowania niefarmakologicznego i wsparcie w opiece można uzyskać w działających w Polsce organizacjach skupiających pacjentów i opiekunów chorych z chorobą Parkinsona - Fundacjach na rzecz chorych z chorobą Parkinsona. Informacje dostępne są na licznych stronach internetowych.

Brakuje natomiast ośrodków specjalizujących się w kompleksowej terapii chorych z chorobą Parkinsona, gdzie również może być zapewniona opieka długoterminowa. Taki specjalistyczny ośrodek powstał niedawno w woj. śląskim w Czernichowie.

Data utworzenia: 25.02.2014
Choroba Parkinsona – rokowanieOceń:
(3.00/5 z 2 ocen)
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?