Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Skręcenie stawu skokowego

dr hab. n. med. Jerzy Sułko
Klinika Chirurgii, Oddział Ortopedyczny, Instytut Pediatrii, CM UJ w Krakowie
Skręcenie stawu skokowego
Fot. pixabay.com

Urazy można podzielić zasadniczo na urazy tkanek miękkich i urazy kości.

Według ciężkości uszkodzenia dzielimy je na skręcenia, zwichnięcia, złamania.

Do skręcenia dochodzi w momencie nieprawidłowego przeniesienia siły działającej na staw. Ta siła jest tak duża, że torebka stawowa i więzadła stawowe ulegają rozciągnięciu, czasami do ich częściowego przerwania, ale powierzchnie stawowe nie ulegają całkowitemu przemieszczeniu względem siebie. Jeśli siła urazu jest jeszcze większa, to nastąpi całkowite uszkodzenie tkanek miękkich (torebki stawowej, więzadeł) i dochodzi do przemieszczenia powierzchni stawowych (końców kości) względem siebie, a wtedy mówimy o zwichnięciu.

Skręcenie oznacza zatem uraz tkanek miękkich obejmujący więzadła i torebkę stawową. Może dotyczyć każdego stawu, ale zwykle występuje w stawie skokowym. Skręcenie stawu skokowego powstaje w wyniku nagłego zagięcia stopy do wewnątrz. Najczęściej następuje to podczas upadku ze schodów, ześlizgnięcia się stopy z krawężnika lub kiedy stopa wpadnie w zagłębienie w ziemi. Nagłe i silne skręcenie stopy do środka powoduje rozciągniecie więzadeł po stronie bocznej stawu skokowego, w okolicy kostki bocznej.

Klasyfikacja skręceń stawu skokowego obejmuje trzy stopnie: od rozciągnięcia więzadeł – stopień pierwszy, poprzez częściowe ich rozerwanie, aż do całkowitego rozerwania – trzeci stopień.

Objawy skręcenia to ból po stronie bocznej stawu skokowego, czyli w okolicy kostki bocznej, obrzęk tej okolicy, możliwe jest także wystąpienie krwiaka, który ujawnia się w postaci zasinienia tkanki podskórnej. Przy całkowitym rozerwaniu więzadeł może dojść do niestabilności stawu skokowego, ale raczej takie rozpoznanie ustala się po ustąpieniu fazy ostrej, kiedy u pacjenta występują nawracające dolegliwości i problemy.

W diagnostyce tego typu urazu konieczne jest wykonanie RTG, celem wykluczenia potencjalnych złamań. Inne badania są możliwe, ale wykonuje się je w celach dalszej i poszerzonej diagnostyki możliwych innych uszkodzeń.

Leczenie polega na unieruchomieniu gipsowym, leczeniu czynnościowym i operacjach naprawczych. Zastosowaniu opatrunku gipsowego zmniejsza na pewno dolegliwości bólowe, a „spokój” w okolicy uszkodzenia pozwala na gojenie tkanek miękkich.

Leczenie czynnościowe polega na odciążeniu kończyny i zastosowaniu zasady RICE:

  • Rest –odpoczynek, czyli odciążenie kończyny bądź odciążenie poprzez zastosowanie kul łokciowych
  • Ice – lód, a zatem chłodzenie; stosowane w ostrej fazie przez pierwsze 2 dni
  • Compression – ucisk; poprzez zastosowanie opaski elastycznej, ortezy lub stabilizatora
  • Elevation – uniesienie kończyny zmniejszające obrzęk.

Zalecane są też leki niesteroidowe przeciwzapalne, działające też przeciwbólowo. Leczenie operacyjne polega na rekonstrukcji uszkodzonych całkowicie więzadeł. Dopiero przy przewlekłych dolegliwościach i potwierdzeniu w badaniach obrazowych (USG, MRI) uszkodzenia więzadeł, wskazane jest leczenie operacyjne. Zazwyczaj przeprowadzane jest w trybie odroczonym.

Data utworzenia: 02.06.2017
Skręcenie stawu skokowegoOceń:
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?