Nietolerancja laktozy i białek zwierzęcych

Pytanie nadesłane do redakcji

Czy produkty pozbawione laktozy są wskazane również dla dzieci z brakiem tolerancji białka zwierzęcego? Większość produktów zastępczych, np. sojowych lub ryżowych, nie zawiera laktozy. Czy to ma związek z alergią na białka zwierzęce? Czym się kierować przy wyborze produktów?

Odpowiedziała

dr med. Andrea Horvath
pediatra – gastrolog
Zespół Żywieniowy Kliniki Pediatrii WUM

Problem nietolerancji laktozy i problem nietolerancji białek zwierzęcych to dwa przeciwległe bieguny – łączy je wprawdzie wspólny mianownik „nietolerancji pokarmowej”, ale tu podobieństwa się kończą. Zarówno mechanizmy prowadzące do ich powstania, jak i większość objawów klinicznych oraz długofalowe konsekwencje wynikające z tych nietolerancji to zupełnie odrębne jednostki chorobowe.

Laktoza jest dwucukrem, który znajduje się zarówno w pokarmie kobiety, jak i mleku krowim. U bardzo małych dzieci, w pierwszych tygodniach po urodzeniu, przy nadmiernym obciążeniu jelit pokarmem – niedojrzałe jeszcze enzymy przewodu pokarmowego „nie radzą” sobie z rozłożeniem całego cukru zawartego w mleku – dochodzi do jego fermentacji w jelicie grubym, a następnie zwiększonej produkcji gazów, tendencji do kolek i wzdęć, obecności „strzelających” stolców. Objawy te bywają oczywiście powodem zatroskania wielu rodziców, ale na szczęście nie jest to zjawisko niebezpieczne dla dziecka i tylko w ekstremalnych przypadkach może skutkować słabszym przyrostem masy ciała. Przejściowa nietolerancja laktozy może wystąpić też u dzieci starszych, np. po infekcyjnej chorobie przewodu pokarmowego (zniszczone bowiem w trakcie biegunki kosmki jelitowe tracą enzym odpowiedzialny za „rozkładanie” laktozy), na szczęście jest to niezwykle rzadkie zjawisko, które mija wraz z regeneracją kosmków jelitowych. Przejściowo stosuje się wówczas preparaty bezlaktozowe.

Nietolerancja białek zwierzęcych, w tym białek mleka krowiego, to grupa objawów i zespołów klinicznych, u podstaw których leżą zawsze mechanizmy immunologiczne – jest to tzw. alergia na pokarm. Alergia na białka zwierzęce dotyczy głównie małych dzieci, bowiem większość pacjentów z upływem czasu „wyrasta” z tego typu alergii. Objawy bywają zróżnicowane i dotyczyć mogą każdego układu człowieka, od łagodnie wyrażonych zmian skórnych, po ciężkie atopowe zapalenie skóry, ciężką biegunkę z zahamowaniem przyrostu masy ciała i wzrostu, a nawet wstrząs anafilaktyczny. W tych przypadkach stosuje się zwykle specjalne preparaty mlekozastępcze, tzw. hydrolizaty, które pozbawione są zazwyczaj laktozy lub mają znacznie ograniczoną ilość tego cukru. Rzadko się zdarza, że w niezwykle zaawansowanych przypadkach alergicznego zapalenia jelit dochodzi do tak znacznego uszkodzenia kosmków, że wtórnie także może wystąpić przejściowa nietolerancja laktozy, stąd preparaty pozbawione zarówno „szkodliwych” białek, jak i cukru są znacznie lepiej tolerowane przez dziecko i szybciej dochodzi do regeneracji „uszkodzonego” jelita.

Liczba dostępnych na rynku preparatów bezlaktozowych jest niezwykle ograniczona, stąd przy konieczności wprowadzenia do karmienia dziecka produktu bezlaktozowego lekarze i rodzice sięgają zazwyczaj po hydrolizaty, mimo iż dziecko nie ma w rzeczywistości alergii na pokarm – to rodzi błędne przeświadczenie, że jeśli dziecko nie toleruje dwucukru, to na pewno ma także nietolerancję białek zwierzęcych.

U zdrowego dziecka nie ma konieczności stosowania preparatów bezlaktozowych, zatem zawsze o ich czasowym zastosowaniu powinien decydować lekarz.

25.10.2012
Zobacz także
  • Badania w kierunku nietolerancji laktozy
  • Wskazania do zastosowania bezlaktozowych preparatów mleka modyfikowanego u niemowląt
  • Diagnostyka przy nawracających biegunkach
  • Czy przy nietolerancji laktozy powinno się stosować dietę eliminacyjną?
Inne pytania
  • Półpłynne, pieniste stolce u niemowlęcia
  • Mokry wykrztuśny kaszel tylko w dzień u małego dziecka
  • Jak znaleźć przyczynę kaszlu u dziecka?
  • Zaczerwienione policzki u niemowlaka - czy to alergia pokarmowa?
  • Aktywność fizyczna po cięciu cesarskim
Serwis tematyczny zawiera
publikacje wyspecjalizowane
w tematyce opieki nad dziećmi
kierowane do osób zainteresowanych
tymi zagadnieniami
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.