Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Inhalator ciśnieniowy dozujący

dr med. Filip Mejza
Inhalator ciśnieniowy dozujący

Inhalatory ciśnieniowe dozujące (MDI – metered dose inhalers) zawierają pojemnik ze sprężonym gazem, który jest nośnikiem dla cząsteczek leku.

Dostępnych jest kilka rodzajów inhalatorów typu MDI, różnią się one szczegółami budowy. Z rynku wycofywane są stopniowo inhalatory zawierające jako gaz nośnikowy CFC (związki freonowe wpływające szkodliwie na warstwę ozonową atmosfery) - zastępuje się je inhalatorami zawierającymi HFA (tetrafluoroetan). Z punktu widzenia chorego ta zmiana nie ma istotnych konsekwencji, skuteczność leków rozkurczających oskrzela jest podobna (w przypadku zmiany inhalatora z glikokortykosteroidem konieczne jest dostosowanie dawki leku).

Po naciśnięciu przycisku (zwykle jest to górna część pojemnika z lekiem – patrz zdjęcia) dochodzi do uwolnienia dokładnie określonej porcji sprężonego gazu zawierającego lek. Do inhalacji nie potrzeba żadnego wysiłku ze strony chorego, ale konieczne jest skoordynowanie wyzwolenia dawki i rozpoczęcia wdechu, dlatego ważne jest nauczenie się prawidłowej techniki inhalacji (patrz zdjęcia).

KROK 1: Zdejmij zatyczkę zabezpieczającą ustnik inhalatora. Pamiętaj, że inhalatorem należy koniecznie wstrząsnąć przed użyciem.
KROK 2: Stań w pozycji wyprostowanej i wypuść powietrze, trzymając inhalator przygotowany do użycia.
KROK 3: Włóż inhalator do ust, szczelnie obejmując wargami jego ustnik.
KROK 4: W momencie rozpoczęcia wdechu naciśnij na zbiorniczek inhalatora wyzwalając dawkę leku. Musisz nauczyć się synchronizować wyzwolenie dawki z początkiem wdechu.
KROK 5: Wyjmij inhalator z ust. Wstrzymaj oddech na ok. 10 seekund, a następnie wykonaj spokojny wydech.
KROK 6: Zamknij zatyczkę zabezpieczającą ustnik.

Spejser (komora inhalacyjna)

Zastosowanie spejsera (komory inhalacyjnej) ułatwia przyjmowanie leku z inhalatorów ciśnieniowych (MDI), ponieważ chory nie musi koordynować wdechu z momentem wyzwolenia dawki leku. W przypadku inhalatorów zawierających CFC spejser dodatkowo poprawia dystrybucję leku w układzie oddechowym.

Spejser to plastikowy pojemnik, zwykle o kształcie walca lub cylindra, czasami składający się z dwóch połówek łączonych ze sobą na zatrzask. Z jednej strony znajduje się ustnik, z drugiej przyłącza się inhalator. Dawkę leku uwalnia się do komory inhalacyjnej. Po uwolnieniu pojedynczej dawki leku do komory, wykonujemy powolny, możliwie głęboki wdech i zatrzymujemy oddech na około 10 sekund. Jeżeli lekarz zalecił przyjęcie 2 lub więcej dawek, nie należy podawać dwóch dawek do komory inhalacyjnej - po przyjęciu pierwszej dawki trzeba odczekać chwilę i przyjąć w taki sam sposób kolejną. Jeżeli chory nie jest w stanie przyjmować leku w wyżej opisany sposób, alternatywą jest wykonanie co najmniej 5 normalnych wdechów z komory inhalacyjnej po uwolnieniu do niej leku.


Ryc. Inhalator ciśnieniowy dozujący: a - obudowa, b - pojemnik na lek, c - zastawka dozująca, d - dysza, e - ustnik, f - aerozol zawierający nośnik (gaz) i lek
27.03.2012

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?