Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Niedożywienie u chorych na POChP

Niedożywienie u chorych na POChP

U chorych na POChP problemem może być zarówno otyłość, jak i niedożywienie. Niedożywienie występuje znacznie częściej u chorych na zaawansowaną POChP.

Ocenę masy ciała umożliwia wskaźnik BMI, który obliczamy dzieląc masę ciała (w kilogramach) przez wzrost (w metrach) podniesiony do kwadratu, wg wzoru:

BMI = waga/wzrost2

Na przykład u osoby o wzroście 180 cm i wadze 70 kg BMI = 70/1,82 = 70/3,24 = 21,6 kg/m2

Niedożywienie rozpoznajemy, gdy BMI <18,5 km/m2

W badaniach laboratoryjnych często stwierdza się również zmniejszone stężenie białka i albumin, niedokrwistość i zmniejszoną liczbę limfocytów (jeden z rodzajów białych krwinek). Badania te nie mają jednak istotnego znaczenia dla rozpoznawania niedożywienia.

Przyczyny niedożywienia u chorych na POChP:

  • problemy z uzębieniem, brak lub niewłaściwa jakość protez
  • duszność utrudniająca spożywanie posiłków
  • duszność wysiłkowa utrudniająca zakupy i przygotowanie jedzenia
  • wzmożony katabolizm, szczególnie w okresach zaostrzeń choroby.

Szkodliwe efekty niedożywienia może nasilać hipoksemia (niedotlenienie) i ogólnoustrojowy proces zapalny. Do utraty masy mięśniowej przyczynia się brak ruchu oraz długotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów doustnych.

Potencjalne konsekwencje niedożywienia to:

  • zmniejszenie odporności, częstsze zakażenia wirusowe i bakteryjne, większa częstotliwość i ciężkość zaostrzeń POChP
  • zmniejszenie siły mięśni, w tym mięśni oddechowych, prowadzące do zmniejszenia wydolności fizycznej oraz pogorszenia wydolności oddechowej
  • u niedożywionych chorych na POChP tempo pogarszania się czynności płuc, a więc progresji choroby jest większe.

Postępowanie w przypadku niedożywienia:

  • właściwe leczenie POChP – zmniejszenie nasilenia duszności wskutek leczenia farmakologicznego i niekiedy również przewlekłej tlenoterapii ułatwia przygotowywanie i spożywanie posiłków (ułatwieniem bywa stosowanie wąsów tlenowych podczas posiłku).
  • kontrola stanu uzębienia, w razie potrzeby zastosowanie protez
  • właściwa dieta – posiłki powinny być urozmaicone, o wystarczającej zawartości kalorii; w razie nasilonej duszności, utrudniającej jedzenie wskazane jest spożywanie częstych, małych posiłków o dużej zawartości kalorii - dla ustalenie optymalnej diety wskazana może być konsultacja z dietetykiem
  • w razie potrzeby stosowanie suplementów diety np. preparatów typu Fresubin, Nutridrink, Nutrini, ProSure, Supportan lub podobnych
  • rehabilitacja - ćwiczenia fizyczne nie tylko poprawiają wydolność chorego, wykazano, że wpływaja również korzystnie na apetyt.

19.05.2011
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?