Pytanie nadesłane do redakcji
Dendriform pulmonary ossification, czyli skostnienie płuc stwierdzone po tomografii w wysokiej rozdzielczości. Jeśli można, poproszę o troszeczkę widomości - co to znaczy, co to jest, jakie jest postępowanie itp.
Odpowiedziała
lek. med. Iwona Witkiewicz
specjalista chorób płuc
Ordynator Oddziału Chorób Płuc i Gruźlicy Specjalistycznego Szpitala im. prof. A. Sokołowskiego w Szczecinie
Konsultant wojewódzki w dziedzinie chorób płuc i gruźlicy województwa zachodniopomorskiego
Dendriform pulmonary ossification (DPO), czyli dendrytyczne kostnienie płucne jest rzadką formą rozproszonego kostnienia płuc, które jest zwykle wykrywane zupełnie przypadkowo na RTG klatki piersiowej lub tomografii komputerowej klatki piersiowej (TK). Typ dendrytyczny kostnienia (nazwany ze względu na wygląd zwapnień przypominający rozgałęzienie dendrytyczne) może współistnieć z przewlekłymi zapaleniami, najczęściej ze śródmiąższowym zwłóknieniem płuc, amyloidozą, narażeniem na działanie azbestu, terapię busulfanem, i mukowiscydozą. Bardzo często jednak schorzenie to jest samoistne.
Przyczyny choroby nie są znane. Najczęściej spotykane jest u mężczyzn w piątej i szóstej dekadzie życia.
Dendrytyczne kostnienie płuc postępuje powoli. Na zdjęciach RTG widać obustronne zagęszczenia drobnoguzkowe z przewagą pól dolnych. Zdecydowanie lepszym narzędziem diagnostycznym niż RTG klatki piersiowej jest tomografia komputerowa (TK) , która jest w stanie ocenić również ewentualne choroby wpółistniejące (np. śródmiąższowe włóknienie płuc). Wygląd DPO jest dość charakterystyczny i w obrazach TK można je łatwo odróżnić od innych przyczyn rozproszonych zwapnień takich jak microlithiasis (kamica pęcherzykowa), które zazwyczaj prezentują niezliczoną ilość zwapniałych mikroguzków. Jednoznacznym potwierdzeniem rozpoznania klinicznego jest torakoskopowa biopsja płuca, czyli pobranie drogą operacyjną fragmentu płuca do badania histopatologicznego.
Dokładne rokowanie jest trudne do określenia, choroba jest bardzo rzadka (osobiście nie miałam jej przypadków w swoje praktyce klinicznej) jednak w większości przypadków opisanych w literaturze medycznej choroba wykazuje niewielką lub nawet żadną zmianę w czasie. Nie opisano nigdzie całkowitej regresji (ustąpienia) zmian.
Protokoły leczenia dla tej choroby nie są ustalone, zalecany jest jedynie ścisły nadzór radiologiczny oraz coroczna ocena czynności płuc (spirometria, bodypletyzmografia).
