Pytanie nadesłane do redakcji
Moja mama złamała nogę, przeszła przy tym zator płucny, zawsze leczyła się na żylaki. Obecnie przebywa w szpitalu na rehabilitacji. U lekarza jakiej specjalności powinna kontynuować leczenie?
Odpowiedziała
dr n. med. Magdalena Celińska-Lowenhoff
specjalista chorób wewnętrznych i immunologii klinicznej
Oddział Kliniczny Kliniki Alergii i Immunologii Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie
Po przebyciu epizodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, który był sprowokowany urazem i najprawdopodobniej unieruchomieniem złamanej kończyny mama wymaga co najmniej trzymiesięcznego leczenia przeciwzakrzepowego. W pewnych okolicznościach wskazane jest dłuższe leczenie. Zakładam, że takie leczenie otrzymuje. Powinna znaleźć się pod opieką specjalisty pulmonologa, ponieważ po kilku miesiącach leczenia przeciwzakrzepowego należy wykonać kontrolne badanie tomografii komputerowej w algorytmie zatorowości płucnej oceniające skuteczność tego leczenia. W około 4% przypadków skrzepliny nie ulegają rozpuszczeniu mimo właściwego leczenia, co jest przyczyną rozwoju przewlekłego zakrzepowo-zatorowego nadciśnienia płucnego. Dlatego też warto wykonać dodatkowo kontrolne badanie echokardiograficzne. W związku z faktem, iż zatorowość płucna jest zazwyczaj powikłaniem zakrzepicy żył głębokich kończyn dolnych, a mama dodatkowo ma żylaki kończyn dolnych, powinna również być pod opieką chirurga naczyniowego lub angiologa. Lekarz tej specjalności wykona badanie ultrasonograficzne żył kończyn dolnych i zaleci dalsze postępowanie, obejmujące zazwyczaj stosowanie pończoch/podkolanówek o stopniowanym ucisku, ewentualnie leczenie zabiegowe żylaków.
Z opisu nie wynika, czy mama po złamaniu kończyny otrzymywała profilaktykę przeciwzakrzepową w postaci zastrzyków heparyny drobnocząsteczkowej. Jeżeli tak, a mimo to doszło do wystąpienia zatorowości płucnej, należy również zastanowić się nad konsultacją w Poradni Zaburzeń Krzepnięcia Krwi i wykonaniem badań w poszukiwaniu dodatkowych czynników ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, tzw. trombofilii.
