Zakrzepica żylna polega na tworzeniu się zakrzepów krwi w żyłach nóg.
Najczęściej rozpoczyna się ona w żyłach znajdujących się w mięśniach łydek i, stamtąd, przechodząc do coraz większych żył, może wędrować ku górze do żył znajdujących się na udzie, a niekiedy nawet w miednicy i jamie brzusznej. W rzadkich przypadkach fragmenty skrzepów mogą się odrywać i przemieszczać z prądem krwi w kierunku serca i płuc, stając się przyczyną zatorowości płucnej. Zatorowość płucna często przebiega bezobjawowowo i chory dowiaduje się o niej „przy okazji” innych badań.
Jeśli zakrzep jest dostatecznie duży, po dotarciu do płuc może spowodować zaczopowanie, czyli zator tętnicy płucnej lub jej rozgałęzień (zatorowość płucną). Jeśli zatkane naczynie ma dużą średnicę, jego zamknięcie powoduje zawał i obumarcie dużego fragmentu płuca, co może być przyczyną poważnych objawów chorobowych, takich jak:
- gwałtowna duszność
- silne bóle w klatce piersiowej
- kaszel z krwiopluciem
- a w cięższych stanach – wstrząs ze spadkiem ciśnienia tętniczego i utratą przytomności.
Uwaga! Ciężka zatorowość stanowi zagrożenie życia chorego.
Ryc. 1. Zakrzepica najczęściej rozpoczyna się w żyłach znajdujących się w mięśniach łydek. Przechodząc stamtąd do coraz większych żył, może wędrować ku górze do żył znajdujących się na udzie, a niekiedy nawet w miednicy i jamie brzusznej
