Scyntygrafia wentylacyjno-perfuzyjna jest badaniem płuc, które znajduje szczególne zastosowanie w diagnostyce nadciśnienia płucnego. Jest ono dwuetapowe i składa się z wykonania scyntygrafii wentylacyjnej a następnie perfuzyjnej. Badanie wentylacyjne pozwala zobrazować nieprawidłowości w regionalnej wentylacji miąższu płuc, podczas gdy badanie perfuzyjne pozwala dokładnie ocenić regionalne zaburzenia przepływu przez tkankę płucną.
W czasie części oceniającej wentylację pacjent proszony jest o wdychanie przez ustnik specjalnej mieszanki gazowej. Następnie za pomocą tzw. gammakamery sygnał promieniowania jest rejestrowany a następnie przetwarzany w komputerowy obraz. W części oceniającej perfuzję pacjentowi podawane są znakowane specjalnym radioizotopem albuminy (białka osoczowe). Następnie ponownie sygnał promieniowania z płuc jest rejestrowany przez gammakamerę i przetwarzany w komputerowy obraz. Całość obrazu wentylacyjnego i perfuzyjnego jest oceniania przez lekarza w celu wykrycia zaburzeń perfuzji oraz oceny, czy towarzyszą im zaburzenia wentylacji w tej części tkanki płucnej.
Badanie to nie wymaga szczególnego przygotowania.
