Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Jak leczyć zapalenie żołądka?

Pytanie nadesłane do redakcji

Mam zapalenie żołądka – jakie jest dalsze postępowanie?

Odpowiedziała

lek. med. Magdalena Przybylska-Feluś
Oddział Kliniczny Kliniki Gastroenterologii i Hepatologii
Szpital Uniwersytecki w Krakowie

Zapalenie żołądka (gastritis) odnosi się do zmian w obrębie błony śluzowej żołądka. Podział w zależności od czasu trwania może być określany jako ostry lub przewlekły. Objawy obejmują dyskomfort, ból w nadbrzuszu, nudności i czasami wymioty.

Inny podział dzieli zapalenia żołądka na ostre, przewlekłe lub szczególne postacie.

Przyczyny prowadzące do zapalenia błony śluzowej to np.:

  • infekcja Helicobacter pylori
  • infekcje spowodowane patogenami innymi niż Helicobacter pylori
  • działanie substancji chemicznych (leki w tym niesteroidowe leki przeciwzapalne (popularne leki przeciwbólowe), inne leki, alkohol)
  • żółć, toksyny mocznicowe
  • czynniki autoimmunologiczne (np. autoimmunologiczne zapalenie żołądka)
  • czynniki stresowe (np. urazy, oparzenia, sepsa, hospitalizacja na oddziale intensywnej terapii)
  • rzadkie postacie związane z nagromadzeniem w obrębie błony śluzowej różnych typów komórek, jak np. zapalenie limfocytarne, eozynofilowe, ziarniniakowe nieinfekcyjne.

Infekcje wirusowe prowadzące do objawów z górnego odcinka przewodu pokarmowego (nudności, wymiotów, bólów w nadbrzuszu) także jest określane jako gastritis lub gastroenterolocolitis w przypadku współwystępowania z biegunkami.

Gastritis jest problemem wyleczalnym, ale należy liczyć się z ryzykiem nawrotów dolegliwości lub możliwością przewlekania się procesu zapalnego.

W przypadku krótkiego wywiadu wskazującego na infekcję wirusową stosuje się nawadnianie doustne, a gdy mamy do czynienia z dużym odwodnieniem lub brakiem możliwości nawadniania doustnego – nawadnianie dożylne. Ten typ gastritis z reguły nie wymaga badań endoskopowych. W przypadku objawów krwawienia z przewodu pokarmowego, jak np. wymioty przypominające fusy od kawy lub z domieszką krwi wymagają wykonania endoskopii.

Jeżeli objawy typowe (bez objawów alarmujących, jak np. utrata masy ciała, bóle nocne, objawy krwawienia z przewodu pokarmowego, dodatni wywiad rodzinny w kierunku chorób nowotworowych przewodu pokarmowego) występują u młodej osoby dopuszczalne jest włączenie empirycznego leczenia lekami zmniejszającymi wydzielanie żołądkowe (inhibitory pompy protonowej). W przypadku braku reakcji konieczne jest pogłębienie diagnostyki o badania endoskopowe.

U osób, u których podejrzewa się infekcję Helicobater pylori konieczne są badania potwierdzające obecność tej bakterii: test oddechowy, test na obecność antygenu w kale, test ureazowy czy ocenę mikroskopową (dwa ostatnie badania pobierane są w trakcie endoskopii). Testy serologiczne (badanie przeciwciał) nie są preferowane.

Ogólnie u osób z uporczywymi objawami, objawami alarmującymi, brakiem efektu empirycznego leczenia wskazane jest wykonanie badania endoskopowego, które pozwoli na ocenę makroskopową, pobranie wycinków do oceny mikroskopowej i testu urazowego.

Leczenie obejmuje usunięcie przyczyny powodującej zapalenie oraz stosowanie leków zmniejszających wydzielanie kwasu żołądkowego (z wyjątkiem niektórych postaci zapalenie żołądka) bądź leków tworzących na powierzchni błony śluzowej ochronną warstwę (film). Konieczne jest zaprzestanie palenia tytoniu, ograniczenie alkoholu oraz dieta lekkostrawna.

Jeżeli dolegliwość jest nowa – proszę skontaktować się z lekarzem rodzinnym lub internistą. W przypadku nawracających lub uporczywych dolegliwości oraz objawów alarmujących konieczny jest ponowny kontakt z prowadzącym lekarzem.

Piśmiennictwo:

Longmore M., Wilkinson I., Davidson E., Foulkes A., Mafi A.: Oxford Handbook of Clinical Medicine. Oxford University Press.
Szczeklik A. (red.): Choroby wewnętrzne t. I. Medycyna Praktyczna, Kraków 2007.

20.11.2012

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta