Objawy dyspepsji

Pytanie nadesłane do redakcji

Często mam dyspepsję. Kilkakrotnie wykonana w przeszłości gastroskopia nic nie wykazała: Błona śluzowa żołądka lekko zaczerwieniona, poza tym bez zmian, wynik badania hist-pat: Gastritis chronica non activa levis. Zapalenie (-/+), Hp – test ureazowy ujemny. Jeżeli teraz dyspepsja się nasiliła, to oznacza, że stan zapalny jest większy, czy nie ma takiej zależności?

Odpowiedziała

dr n. med. Anna Mokrowiecka
specjalista chorób wewnętrznych
Oddział Kliniczny Gastroenterologii Ogólnej i Onkologicznej
Uniwersytecki Szpital Kliniczny UM w Łodzi

Istnieje odrębna jednostka chorobowa, którą nazywamy dyspepsją czynnościową. Jest to nieorganiczna choroba przewlekła, bez żadnych uchwytnych zmian organicznych, metabolicznych czy układowych. Obejmuje ona dolegliwości tzw. dyspeptyczne, czyli np. ból i pieczenie w nadbrzuszu, uczucie pełności po posiłku, wczesną sytość, którym mogą towarzyszyć wzdęcia, odbijanie i nudności.

Diagnozę stawia się na podstawie dolegliwości zgłaszanych przez pacjenta. Przyczynami mogą być zaburzenia czynności ruchowej żołądka, wydzielania soku żołądkowego oraz czynniki psychosomatyczne (stresy, nerwice, depresja, czynniki emocjonalne). Patogeneza i postępowanie w dyspepsji to zagadnienia trudne i nie do końca poznane.

Objawy dyspepsji czynnościowej mogą się nasilać i łagodnieć. Wynik badania gastroskopowego jest najczęściej, tak jak w opisanym przypadku, prawidłowy. Najczęściej opis badania endoskopowego nie współgra z odczuwanymi dolegliwościami. Czyli najprawdopodobniej, powtarzając kolejny raz gastroskopię, nie wykazałaby ona jakichkolwiek zmian. Dlatego też powinno się zastosować leczenie inhibitorami pompy protonowej (IPP – popularne omeprazol, pantoprazol lub lansoprazol) 1–2 dawki standardowe przez 2–3 tygodnie i w razie poprawy kontynuować leczenie „na żądanie”. Oprócz IPP bywają skuteczne leki wpływające na motorykę żołądka (tzw. leki prokinetyczne), leki relaksujące dno żołądka oraz leki psychotropowe, psychoterapia.

Nie możemy jednak wykluczyć, że w tym przypadku nie zadziałał czynnik dodatkowy, np. zakażenie Helicobacter pylori, które mogło nałożyć się na objawy dyspepsji i nasilić dolegliwości. Dlatego też słuszne byłoby wykluczenie zakażenia metodami nieinwazyjnymi, jak test oddechowy i badanie antygenu H. pylori w stolcu, i leczenie aktywnego zakażenia.

01.10.2013
Zobacz także
  • Objawy dyspeptyczne
Wybrane treści dla Ciebie
Inne pytania
  • Przyczyny nawracających biegunek
  • Przyczyny gastropatii
  • Bóle pod żebrami
  • Helicobacter pylori – test
  • Przykry zapach z ust
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.