Crohnax - czopki

Substancją czynną preparatu jest mesalazyna (inna nazwa to kwas aminosalicylowy), pochodna kwasu salicylowego. Lek o działaniu przeciwzapalnym, stosowany w leczeniu chorób zapalnych jelit. Mesalazyna hamuje aktywność cyklooksygenaz i lipooksygenaz, tj. enzymów biorących udział w syntezie prostaglandyn i leukotrienów. Prostaglandyny i leukotrieny odgrywają znaczącą rolę w rozwoju stanu zapalnego. Mesalazyna zapobiega także syntezie innych mediatorów stanu zapalnego oraz ogranicza szkodliwe działanie powstających wolnych rodników.

Po podaniu doodbytniczym wywiera miejscowe działanie przeciwzapalne na błonę śluzową jelita i tkankę podśluzówkową. Zakres działania obejmuje wyłącznie odbytnicę. Po podaniu doodbytniczym wchłonięciu ulega średnio 10–30% dawki. Metabolizowana w ścianie jelit i w wątrobie do nieaktywnej acetylomesalazyny. Mesalazyna i jej metabolity wydalane są przede wszystkim z moczem. Mesalazyna i jej metabolity przenikają przez łożysko i do pokarmu kobiecego.

Preparat jest wskazany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ze zmianami zlokalizowanymi w odbytnicy.

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu, jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na kwas salicylowy i jego pochodne.

Nie stosować, jeżeli występują:

• ciężkie zaburzenia czynności nerek i/lub wątroby

• zaburzenia krzepnięcia

• czynna choroba wrzodowa żołądka i/lub dwunastnicy.

Nie stosować u dzieci do 12. roku życia.

Nie stosować w okresie 6 tygodni po szczepieniu przeciwko ospie wietrznej.

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzanie określonych badań kontrolnych.

W okresie leczenia mogą wystąpić ciężkie zaburzenia hematologiczne, z objawami takimi jak: niewyjaśnione krwawienia, siniaki, niedokrwistość, plamica, gorączka i ból gardła. Może także rozwinąć się niewydolność nerek i wątroby. Dlatego, przed rozpoczęciem leczenia oraz w okresie stosowania preparatu wskazane jest wykonanie badań diagnostycznych, takich jak: pełna morfologia krwi z rozmazem, stężenie kreatyniny we krwi, oznaczenie aktywności enzymów wątrobowych, a także badanie moczu. Lekarz określi, jak często należy wykonywać badania kontrolne. W razie wystąpienia niepokojących objawów, należy natychmiast wykonać ww. badania.

Należy zachować ostrożność, jeżeli preparat stosowany jest u osób z zaburzeniami czynności wątroby, z chorobami płuc lub u chorych na astmę oskrzelową. Chorzy z wymienionych grup powinni pozostawać pod uważną kontrolą lekarską w okresie leczenia.

Nie należy stosować preparatu u osób z zaburzeniami czynności nerek. Wystąpienie zaburzeń czynności nerek w okresie leczenia może świadczyć o toksycznym działaniu mesalazyny na nerki (działanie nefrotoksyczne). Jeżeli równolegle stosowane są inne leki o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym, konieczna jest zwiększona częstość kontroli czynności nerek.

Należy zachować ostrożność u chorych z nadwrażliwością na sulfasalazynę, a leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza. U tych chorych istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej na salicylany. W przypadku wystąpienia objawów, takich jak: ostry ból brzucha, skurcze żołądka i jelit, krwawa biegunka, gorączka, silny ból głowy lub wysypka, należy natychmiast przerwać stosowanie preparatu i skonsultować się z lekarzem.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?

Nie stwierdzono wpływu preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń/maszyn.

Preparat ma postać czopków do stosowania doodbytniczego. Nie przekraczaj zaleconych dawek, ponieważ nie zwiększy to skuteczności działania leku, a może zaszkodzić Twojemu zdrowiu i życiu. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu, skonsultuj się z lekarzem.

Dorośli:

W zaostrzeniach wrzodziejącego zapalenia odbytnicy: 1–2 g na dobę w 1–3 dawkach podzielonych.

Faza remisji, zapobieganie nawrotom: 250–500 mg na dobę w 1–2 dawkach podzielonych.

Dzieci po 12. roku życia:

Zwykle 500 mg 1 raz na dobę, wieczorem lub 1 g na dobę w 2 dawkach podzielonych.

Czas trwania leczenia określi lekarz; ostre stany wymagają zwykle stosowania preparatu przez 8–12 tygodni.

Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania preparatu w tej grupie wiekowej.

Nie należy stosować u osób z zaburzeniami czynności nerek.

Sposób stosowania:

Przed zastosowaniem preparatu zalecane jest wypróżnienie. Jeżeli preparat stosowany jest 2 razy na dobę, należy przyjmować go rano i wieczorem; w przypadku stosowania 1 raz na dobę, należy stosować czopek wieczorem, przed snem.

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!

Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub w okresie karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek.

Mesalazyna przenika przez barierę łożyskową i do mleka kobiety karmiącej piersią. Nie ma wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania preparatu w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.

Stosowanie preparatu w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią jest dopuszczone wyłącznie w sytuacji, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne i gdy w ocenie lekarza oczekiwane korzyści wyraźnie przeważają nad możliwym ryzykiem. Tylko lekarz może ocenić stosunek korzyści do ryzyka w Twoim przypadku!

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji preparatu z innymi lekami.

Wiadomo, że możliwe jest wystąpienie interakcji mesalazyny:

• z glikokortykosteroidami; możliwe nasilenie działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego

• z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i z azatiopryną; ryzyko nasilenia toksycznego działania na nerki

• z lekami przeciwcukrzycowymi z grupy pochodnych sulfonylomocznika; możliwe nasilenie działania zmniejszającego stężenie glukozy we krwi

• z metotreksatem; działanie toksyczne metotreksatu może ulec nasileniu

• z probenecydem, sulfinpirazonem, furosemidem, spironolaktonem oraz ryfampicyną; działanie wymienionych leków może ulec osłabieniu

• z merkaptopuryną lub azatiopryną; może wystąpić nasilenie zahamowania czynności szpiku kostnego.

Interakcje mesalazyny z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi z grupy pochodnych kumaryny (np. warfaryna) nie zostały w pełni wyjaśnione, dlatego w przypadku konieczności równoległego stosowania tych leków, należy zachować ostrożność.

Jak każdy lek, również Crohnax może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych.

Często: bóle i zawroty głowy, ból brzucha, wzdęcia, nudności i wymioty, biegunka, pokrzywka, wysypka rumieniowa.

Rzadko: zapalenie osierdzia, zapalenie mięśnia sercowego, zwiększenie aktywności amylazy, zapalenie trzustki.

Bardzo rzadko: zaburzenia hematologiczne (agranulocytoza, małopłytkowość, leukopenia, neutropenia, eozynofilia, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna), neuropatia obwodowa, reakcje alergiczne ze strony układu oddechowego (duszność, kaszel, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, eozynofilowe zapalenie płuc, nacieki płucne, zapalenie płuc), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, zapalenie wątroby, marskość wątroby, niewydolność wątroby, bóle mięśni i stawów, objawy podobne do tocznia rumieniowatego, śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek, zespół nerczycowy, wyłysienie (odwracalne) i ciężkie reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy i zespół Stevensa i Johnsona.

Sporadycznie reakcje nadwrażliwości, takie jak gorączka polekowa i odbarwienie moczu.

Po podaniu doodbytniczym mogą również wystąpić reakcje miejscowe, np. świąd odbytu, dyskomfort, parcie na stolec.