Kreatynina jako wyznacznik niewydolności nerek

Pytanie nadesłane do redakcji

Jakie mogą być skutki wysokiej kreatyniny u osoby mającej 1 nerkę, chorującej na ostrą niewydolność nerki, czekającej na przeszczep?

Odpowiedział

dr n. med. Robert Drabczyk
specjalista chorób wewnętrznych
nefrolog
Oddział Nefrologii i Stacja Dializ
Szpital Wojewódzki, Bielsko-Biała

Kreatynina jest substancją powstającą w wyniku przemiany materii, głównie w mięśniach szkieletowych. Jej stężenie oznacza się we krwi i moczu. Ze względu na sposób wydalania przez nerki (jest tylko przesączana w kłębuszkach nerkowych) służy do oceny wielkości przesączania kłębuszkowego (tzw. GFR), które jest jednym z najważniejszych wskaźników czynności nerek. Zwiększone stężenie kreatyniny w surowicy krwi (tzn. wynik powyżej górnej granicy normy) świadczy o pogorszeniu czynności nerek. Może ono mieć charakter ostry i przejściowy i wtedy mówimy, że wystąpiła ostra niewydolność nerek lub może być trwałe, zwykle postępujące, jak w przypadku przewlekłej niewydolności nerek.

Zwiększone stężenie kreatyniny nie wiąże się z istotnymi zagrożeniami, gdyż nie jest substancją toksyczną. Jednak wskazuje na nieprawidłową czynność nerek, która w zależności od nasilenia, prowadzi do istotnych zagrożeń oraz powikłań ostrych i przewlekłych. Gdy wystąpią wskazania (co oznacza obecność poważnych i groźnych zaburzeń metabolicznych) u pacjentów z niewydolnością nerek, rozpoczyna się leczenie nerkozastępcze (dializy lub przeszczepienie nerki).

Posiadanie tylko jednej nerki nie wiąże się z większymi zagrożeniami niż w przypadku dwóch nerek. Znaczenie ma jedynie stopień niewydolności, który określa się na podstawie istniejących zaburzeń metabolicznych oraz powikłań niewydolności nerek.