Czy dziecko z alergią na miód naturalny może jeść miód sztuczny?

dr n. med. Grażyna Durska
Zakład Medycyny Rodzinnej
Pomorski Uniwersytet Medyczny w Szczecinie
Poradnia Alergologiczna "Podgórna" w Szczecinie

Pytanie nadesłane do redakcji

Czy dziecko z alergią pokarmową, np. na miód naturalny może jeść miód sztuczny? Dziękuję i pozdrawiam

Odpowiedź

W przypadku uczulenia na miód naturalny można jeść „miód sztuczny”, chociaż poza ewentualnymi walorami smakowymi i dostarczaniem kalorii nie ma on żadnego korzystnego znaczenia dla organizmu ludzkiego.

Miód sztuczny jest wytworem człowieka, składa się z przetworzonej sacharozy (cukier z buraka cukrowego) lub syropu skrobiowego oraz z substancji zapachowych. 100 g sztucznego miodu dostarcza 300 kcal.

W niektórych państwach, np. w Rosji można kupić sztuczny miód arbuzowy, dyniowy, daktylowy, morelowy. Wymienione „miody” uzyskuje się z odpowiednio zagęszczonego soku z owoców.

W odróżnieniu od „sztucznych miodów” miód naturalny jest wytwarzany przez pszczoły i niektóre owady błonkoskrzydłe. Powstaje z przetworzenia nektaru kwiatowego roślin oraz niektórych wydzielin (miody spadziowe) znajdujących się na liściach drzew.

W zależności od składu miody naturalne dzielą się na miody: nektarowe (kwiatowe), spadziowe i mieszane.

Do głównych składników miodów naturalnych należą:

  • węglowodany: glukoza ok. 34%, fruktoza ok. 39%, maltoza ok. 7,3%
  • kwasy organiczne: jabłkowy, cytrynowy
  • olejki eteryczne pochodzące z nektaru (jest ich ok. 50)
  • białka, głównie są to enzymy pochodzące z gruczołów ślinowych pszczół, najważniejsze to: inwertaza, α-amylaza, β-amylaza, oksydaza glukozy
  • mikroelementy: potas, fosfor, magnez, żelazo, mangan, kobalt, miedź
  • witaminy: A, B1, B2, B6, B12, kwas foliowy, kwas pantotenowy
  • ziarna pyłków roślin.

Podobnie jak w przypadku „miodu sztucznego” 100 g miodu naturalnego dostarcza 300 kcal.

Miody naturalne poza walorami smakowymi i dostarczaniem niektórych witamin i innych substancji odżywczych znajdują zastosowanie w medycynie naturalnej, m.in. w leczeniu infekcji dróg oddechowych.

Piśmiennictwo:

Kędzia B., Hołderna-Kędzia E.: Alergenne działanie miodu pszczelego. Acta Agrobot. 2006, 5;263.
Kędzia B., Hołderna-Kędzia E.: Miód. Skład i właściwości biologiczne. Przedsiębiorstwo Wydawnicze Rzeczpospolita SA, Warszawa 2008.
Kohlmünzer S.: Farmakognozja: podręcznik dla studentów farmacji. Wydawnictwo Lekarskie PZWL,Warszawa 2003: 669.
Stojko A.: Leczenie produktami pszczelimi (apiterapia). [W:] Janicki K., Rewerski W. (red.): Medycyna naturalna. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006: 105–113.
24.01.2013
Zobacz także
Inne pytania
Serwis tematyczny zawiera
publikacje wyspecjalizowane
w tematyce opieki nad dziećmi
kierowane do osób zainteresowanych
tymi zagadnieniami
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta
  • Ginekolog – czym się zajmuje, jakie choroby leczy
    Ginekolog to lekarz zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem chorób żeńskiego układu rozrodczego. Opiekuje się pacjentkami w każdym wieku – przeprowadza regularne badania kontrolne, pomaga w doborze metod antykoncepcji, diagnozuje przyczyny zaburzeń miesiączkowania oraz niepłodności, rozpoznaje i leczy choroby nowotworowe żeńskiego układu rozrodczego. Dba również o prawidłowy przebieg ciąży, porodu i połogu.
  • Psychiatra – czym się zajmuje, kiedy szukać pomocy
    Psychiatra to lekarz, który zajmuje się badaniem, diagnostyką i leczeniem zaburzeń i chorób psychicznych. Objawy, które sugerują konieczność konsultacji z psychiatrą to m.in. zaburzenia nastroju, lęk, zaburzenia snu, uzależnienia, przewlekłe uczucie zmęczenia. Wizyta u psychiatry nie wymaga skierowania.