Liszaj twardzinowy


specjalista dermatologii i wenerologii

Co to jest liszaj twardzinowy?

Liszaj twardzinowy (lichen sclerosus; dawniej określany jako liszaj twardzinowy i zanikowy) jest chorobą o nie w pełni poznanej etiologii. We krwi 75% kobiet z liszajem twardzinowym stwierdza się przeciwciała skierowane przeciwko białku macierzy zewnątrzkomórkowej typu I (ECM-1), co potwierdza podłoże autoimmunologiczne choroby. Pacjenci z liszajem twardzinowym są podatni na rozwój innych chorób o podłożu autoimmunologicznym, takich jak choroby tarczycy czy niedokrwistość złośliwa.

Jak często występuje liszaj twardzinowy?

Liszaj twardzinowy jest bardzo częstą chorobą u kobiet, obserwuje się dwa szczyty zachorowań, pomiędzy 5. a 6. dekadą życia oraz przed okresem dojrzewania.

Jakie są objawy liszaja twardzinowego?

W liszaju twardzinowym wykwitem skórnym jest porcelanowobiała zmiana grudkowa, zlewająca się w większe, lekko stwardniałe ogniska, z różnie nasiloną hiperkeratozą mieszkową. Zmiany mogą być umiejscowione na karku i plecach, ale najczęściej zajmują skórę i błony śluzowe narządów płciowych, gdzie często dominują zmiany zanikowe. U kobiet zmiany te mogą prowadzić do marskości sromu, u mężczyzn do stulejki lub zapalenia żołędzi.

Co robić w przypadku pojawienia się zmian wskazujących na liszaj twardzinowy?

W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na liszaj twardzinowy należy zgłosić się do dermatologa.

W jaki sposób lekarz rozpoznaje liszaj twardzinowy?

Lekarz ustala rozpoznanie liszaja twardzinowego na podstawie charakterystycznych zmian skórnych i typowego wyniku badania histopatologicznego wycinka zmienionego chorobowo.

Jakie są metody leczenia liszaja twardzinowego?

W większości przypadków liszaja twardzinowego wystarczające jest leczenie miejscowe. Zalecane jest stosowanie glikokortykosteroidów miejscowych o dużej sile działania. W terapii miejscowej pomocne są również inhibitory kalcyneuryny (takrolimus, pimekrolimus).

W leczeniu ogólnym wykorzystywana jest witamina E. W przypadku zmian bardzo rozległych lub pęcherzowych zaleca się stosowanie glikokortykosteroidów doustnie. Niekiedy stosuje się również PUVA, głównie u chorych ze zmianami zlokalizowanymi na tułowiu i kończynach.

W przypadkach zmian pęcherzowych na narządach płciowych stosowane jest chirurgiczne usunięcie zmiany, natomiast w sytuacji zajęcia napletka może być konieczne obrzezanie.

Co robić, by zmniejszyć ryzyko zachorowania na liszaj twardzinowy?

Brak działań profilaktycznych, które chroniłyby nas przed rozwojem liszaja twardzinowego. Osoby, u których rozpoznano liszaj twardzinowy, powinny regularnie zgłaszać się na wizyty kontrolne (co 3–6 mies.), ponieważ zmiany zlokalizowane na błonach śluzowych narządów płciowych mogą być punktem wyjścia nowotworów.

28.07.2017
Zobacz także
  • Liszaj lśniący
  • Liszaj prosty przewlekły
  • Liszajec zakaźny
Wybrane treści dla Ciebie
  • Przyłuszczyca plackowata
  • Świerzbiączka guzkowa
  • Piodermia zgorzelinowa
  • Łysienie bliznowaciejące
  • Choroba Sneddona i Wilkinsona
  • Hipermelanozy
  • Zespół Sweeta (ostra gorączkowa dermatoza neutrofilowa)
  • Zakażenie paznokci bakterią Pseudomonas aeruginosa
  • Wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  • Łuszczyca
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?
+48

w dni powszednie od 8.00 do 18.00
Cena konsultacji 29 zł

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.
Poradnik świadomego pacjenta