Doxorubicin-Ebewe (doksorubicyna) - koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

Jest to antybiotyk przeciwnowotworowy stosowany w chemioterapii nowotworów.

Preparat zawiera substancję doksorubicyna

Lek dostępny na receptę

Nazwa preparatu Postać; dawka; opakowanie Producent Cena 100% Cena po refundacji
Doxorubicin-Ebewe
koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 2 mg/ml (10 mg/5 ml); 1 fiol. 5 ml
Ebewe Pharma
b/d
Doxorubicin-Ebewe
koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 2 mg/ml (100 mg/50 ml); 1 fiol. 50 ml
Ebewe Pharma
b/d
Doxorubicin-Ebewe
koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 2 mg/ml (200 mg/100 ml); 1 fiol. 100 ml
Ebewe Pharma
b/d
Doxorubicin-Ebewe
koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji; 2 mg/ml (50 mg/25 ml); 1 fiol. 25 ml
Ebewe Pharma
b/d

Uwaga: ceny leków refundowanych są zgodne z przepisami obowiązującymi od 1 lipca 2021 r.

Co zawiera i jak działa Doxorubicin-Ebewe?

Substancją czynną preparatu jest doksorubicyna, antybiotyk z grupy antracyklin o działaniu cytotoksycznym (toksycznym dla komórek). Działanie doksorubicyny polega na tworzeniu trwałych kompleksów z cząsteczkami kwasu nukleinowego DNA oraz z enzymami odpowiedzialnymi za prawidłową strukturę DNA co prowadzi do fragmentacji kwasu nukleinowego, uniemożliwia jego replikację oraz transkrypcję i w konsekwencji doprowadza do śmierci komórki. Działanie dotyczy szczególnie komórek szybko dzielących się, w tym komórek nowotworowych. Doksorubicyna jest szeroko stosowana w chemioterapii nowotworów.

Kiedy stosować Doxorubicin-Ebewe?

Preparat jest wskazany w leczeniu następujących typów nowotworów:
• mięsaki tkanek miękkich i pochodzące z tkanki kostnej
• ziarnica złośliwa
chłoniaki nieziarnicze
• ostra białaczka limfoblastyczna
ostra białaczka szpikowa
rak tarczycy
rak piersi
rak jajnika
• rak pęcherza moczowego
• rak drobnokomórkowy płuc
• nerwiak zarodkowy współczulny (neuroblastoma).
• szpiczak mnogi
rak endometrium
rak szyjki macicy
• guz Wiliamsa
• guzów głowy i szyi
rak żołądka
• rak trzustki
• rak gruczołu krokowego
• rak jądra
• rak wątroby.

Kiedy nie stosować tego preparatu?

Niestety, nawet jeżeli istnieją wskazania do stosowania preparatu, nie zawsze można go stosować. Nie możesz stosować preparatu jeżeli jesteś uczulony (wykazujesz nadwrażliwość) na którykolwiek składnik preparatu lub na inne preparaty o podobnej budowie chemicznej. Stosowanie preparatu jest przeciwwskazane u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią. Nie możesz także stosować preparatu jeżeli rozpoznano u Ciebie:
• zahamowanie czynności szpiku kostnego
• istniejącą wcześniej niewydolność serca
• ciężką niewydolność serca
• owrzodzenie błony śluzowej policzków (lub poprzedzające owrzodzenie uczucie palenia błony śluzowej policzków),
a także, jeżeli otrzymałeś uprzednio maksymalną dawkę skumulowaną doksorubicyny lub daunorubicyny lub innych antracyklin.
Preparatu nie należy stosować dopęcherzowo w leczeniu raka pęcherza moczowego u osób ze zwężeniem cewki moczowej, u których wprowadzenie cewnika jest niemożliwe, a także u osób z inwazyjnymi guzami, które naciekają ścianę pęcherza moczowego, z zakażeniem dróg moczowych albo ze stanami zapalnymi pęcherza moczowego.
Doksorubicyny nie należy podawać domięśniowo lub podskórnie.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Doxorubicin-Ebewe?

Niektóre choroby i inne okoliczności mogą stanowić przeciwwskazanie do stosowania lub wskazanie do zmiany dawkowania preparatu. W pewnych sytuacjach może okazać się konieczne przeprowadzenie określonych badań kontrolnych. Leczenie może być prowadzane wyłącznie pod nadzorem lekarza onkologa, posiadającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii przeciwnowotworowej. Zaleca się leczenie w szpitalu, przynajmniej w początkowym okresie, ponieważ konieczna jest ścisła obserwacja i kontrolne badania laboratoryjne. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz zaleci przeprowadzenie testów czynnościowych serca i wątroby oraz badania hematologiczne.
Podanie preparatu często powoduje wystąpienie nudności, wymiotów i zapalenia błon śluzowych o bardzo ciężkim przebiegu wymagające odpowiedniego leczenia. Aby zapobiegać nudnościom i wymiotom oraz łagodzić je lekarz może zalecić profilaktyczne przyjęcie preparatów przeciwwymiotnych.
Jeżeli w trakcie podawania (wlew dożylny) leku nastąpi wynaczynienie, objawiające się bólem i uczuciem palenia w miejscu podania, personel medyczny natychmiastowo zakończy wlew i usunie z tanki wynaczyniony roztwór leku. Po podaniu leku należy zwrócić uwagę czy nie nastąpiło wynaczynienie wokół żyły, które może spowodować miejscową martwicę i zakrzepowe zapalenie żyły.
Stosowanie preparatu związane jest z ryzykiem wystąpienia zależnego od dawki skumulowanej działania kardiotoksycznego (częstoskurcz, zmiany w zapisie EKG, kardiomiopatia, niewydolność serca). Nie należy przekraczać dawki skumulowanej 450–550 mg/m2 powierzchni ciała. Objawy zaburzeń czynności serca mogą wystąpić nagle, po wielu miesiącach lub latach od zakończenia stosowania preparatu. Ryzyko to jest większe u osób poddawanych napromienianiu śródpiersia lub osierdzia, przyjmujących inne antybiotyki antracyklinowe i/lub antracenodiony, u osób z chorobą serca w wywiadzie, w podeszłym wieku (powyżej 70 roku życia) oraz u dzieci do 15 roku życia.
Podczas podawania doksorubicyny lub w ciągu kilku godzin po podaniu leku mogą wystąpić ostre ciężkie zaburzenia rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami układu sercowo naczyniowego (niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, kardiomiopatia, zapalenie osierdzia, zaburzenia rytmu serca oraz u osób, które otrzymały leki o działaniu kardiotoksycznym (np. cyklofosfamid). Przed rozpoczęciem leczenia, w jego trakcie i po zakończeniu leczenia lekarz zaleci regularne wykonywanie EKG (lub echokardiografii czy scyntygrafii) w celu monitorowania czynności serca. Niektóre ze zmian w zapisie EKG lub w wynikach echokardiografii mogą wymagać zaprzestania stosowania doksorubicyny.
Podczas leczenia lekarz zaleci regularne badania hematologiczne ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia zahamowania czynności szpiku kostnego. Istniej duże ryzyko leukopenii i neutropenii (odpowiednio, zmniejszenie liczby krwinek białych [leukocytów] i granulocytów obojętnochłonnych [neutrofilów] w morfologii krwi) oraz mniejsze ryzyko małopłytkowości (zmniejszenie liczby płytek krwi) i niedokrwistości. Zwykle wartości wyników badań morfologii krwi osiągają minimum (nadir) po 10–14 dniach od podania leku i powracają do wartości prawidłowych w ciągu 3 tygodni od podania leku. Wyniki badań hematologicznych niekiedy mogą wymagać opóźnienia rozpoczęcia (lub kontynuowania) leczenia preparatem i mogą być wskazaniem do zmniejszenia dawki lub do zaprzestania stosowania preparatu. Ciężkie zahamowanie czynności szpiku kostnego może prowadzić do krwotoku, zakażeń, sepsy, wstrząsu septycznego, niedotlenienia tkanek i zgonu.
Stosowanie chemioterapii wiąże się z ryzykiem hiperurykemii (zwiększenie stężenia kwasu moczowego we krwi) i wystąpienia napadu dny moczanowej lub nefropatii. Lekarz zaleci monitorowanie stężenia kwasu moczowego we krwi. Należy spożywać odpowiednie ilości płynów, co najmniej 3 litry/m2 powierzchni ciała na dobę.
Zaburzenia czynności wątroby lub jej niewydolność mogą nasilać ogólne toksyczne działanie leku. Lekarz zaleci monitorowanie czynności wątroby przed i w okresie leczenia preparatem (aktywność enzymów AST, ALT, fosfatazy zasadowej, stężenie bilirubiny).
Osoby leczone preparatem (zarówno mężczyźni jak i kobiety) powinny bezwzględnie skonsultować się z lekarzem w sprawie stosowania skutecznej antykoncepcji aby zapobiec ciąży w okresie leczenia oraz co najmniej przez 3 miesiące po jego zakończeniu.
Preparat może powodować czerwone zabarwienie moczu, szczególnie po pierwszym podaniu leku. Nie wymaga to specjalnego postępowania.

Czy ten preparat ma wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów?
Działania niepożądane występujące po zastosowaniu preparatu (senność, nudności, wymioty) mogą upośledzać sprawność ośrodkowego układu nerwowego i narządów zmysłów i mogą zmniejszać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych. Osoby te powinny unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Dawkowanie preparatu Doxorubicin-Ebewe

Preparat ma postać koncentratu do przygotowania roztworu do infuzji. Przygotowany roztwór podawany jest we wlewie dożylnym (wraz z chlorkiem sodu i glukozą) lub we wstrzyknięciu dożylnym trwającym 2–5 minut. Preparat może być podawany tylko przez kwalifikowany personel medyczny. Jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania preparatu skonsultuj się z lekarzem. Lekarz dobierze dawkowanie indywidualnie w zależności od wskazania, oczekiwanego rezultatu, sytuacji klinicznej, oraz od tego czy preparat stosowany będzie w monoterapii czy jako składnik chemioterapii wielolekowej:
Dorośli:
W monoterapii zwykle stosuje się jeden z dwóch poniższych schematów dawkowania:
–60–75 mg/m2 powierzchni ciała w pojedynczym wlewie dożylnym, co 3 tygodnie
–20 mg/m2 powierzchni ciała/dobę dożylnie przez 3 kolejne dni, co 3 tygodnie.
Maksymalna dawka skumulowana wynosi 550 mg/m2 powierzchni ciała.
W chemioterapii wielolekowej dawka musi zostać zmniejszona. Maksymalna dawka skumulowana w przypadku stosowania napromieniania śródpiersia, występowania choroby serca lub stosowania innych leków onkologicznych o działaniu kardiotoksycznym wynosi 450 mg/m2 powierzchni ciała.
U osób z zaburzeniami czynności wątroby lekarz zmniejszy odpowiednio dawkę w zależności od stężenia bilirubiny we krwi (zwykle 2–4 razy). U osób z zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania zwykle nie jest konieczna.
U osób szczególnie narażonych na kardiotoksyczne działanie preparatu zwykle korzystniejsze jest podawanie preparatu we postaci 24–godzinnego wlewu dożylnego, a nie w postaci wstrzyknięcia. Nie należy przekraczać dawki skumulowanej (w ciągu życia pacjenta) 450–550 mg/m2 powierzchni ciała. W przypadku występowania choroby serca, lub wcześniejszej radioterapii serca lub śródpiersia nie należy maksymalna dawka skumulowana wynosi 400 mg/m2 powierzchni ciała.
W przypadku chemioterapii wielolekowej, ze względu na działanie addycyjne leków może wystąpić silniejsze zahamowanie czynności szpiku kostnego.
Dzieci:
U dzieci ryzyko działania kardiotoksycznego (szczególnie opóźnionego) jest większe i dlatego należy stosować mniejsze dawki. Lekarz dobierze odpowiednie dawki i zaleci kontrolne badania czynności serca. Minimalne parametry hematologiczne występuję zwykle u dzieci po 10–14 dniach od rozpoczęcia leczenia, a poprawa tych parametrów następuje szybciej niż u dorosłych.
Powierzchowny rak pęcherza moczowego i rak pęcherza in situ:
–50 mg w 50 ml roztworu fizjologicznego do wnętrza pęcherza moczowego za pośrednictwem jałowego cewnika. Początkowo 1 raz na tydzień, później 1 raz na miesiąc. Czas leczenia 6–12 miesięcy. Nie obowiązują tu zalecenia dotyczące maksymalnej skumulowanej dawki dożylnej.

Czy można stosować Doxorubicin-Ebewe w okresie ciąży i karmienia piersią?

W okresie ciąży nie stosuj żadnego leku bez konsultacji z lekarzem!
Bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w okresie ciąży lub karmienia piersią skonsultować się z lekarzem i wyjaśnić ponad wszelką wątpliwość potencjalne zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku. Jeżeli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę poinformuj o tym lekarza przepisującego receptę na ten lek. Zobacz też ostrzeżenia zawarte w akapicie „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując preparat?".
Preparat jest przeciwwskazany zarówno w okresie ciąży jak i w okresie karmienia piersią.

Czy mogę stosować równolegle inne preparaty?

Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również o tych, które są wydawane bez recepty.
Równoległe stosowanie leków cytotoksycznych, przeciwnowotworowych, mielosupresyjnych lub napromieniania nasila kardiotoksyczne i hamujące czynność szpiku kostnego działanie doksorubicyny. Doksorubicyna nasila działanie radioterapii i może spowodować wystąpienie ciężkich objawów dotyczących napromienianego obszaru, nawet gdy jest stosowana po dłuższym czasie od zakończenia radioterapii. Doksorubicyna może nasilać toksyczne działanie leków stosowanych w leczeniu nowotworów (streptozocyna, metotreksat, cyklofosfamid). Równoległe stosowanie leków o działaniu toksycznym dla wątroby (np. metotreksat) może nasilać toksyczne działanie doksorubicyny.
Werapamil (i inne leki z grupy antagonistów wapnia) może nasilać cytotoksyczne działanie preparatu. Doksorubicyna może spowodować zaostrzenie krwotocznego zapalenia pęcherza moczowego, spowodowanego cyklofosfamidem.
Równoległe stosowanie z cyklosporyną może powodować zwiększenie stężenia obu leków we krwi i mieć niekorzystny wpływ na układ immunologiczny oraz nasilać toksyczne działanie leku na szpik kostny.
Cymetydyna i ranitydyna (inhibitory cytochromu P450) mogą zmniejszać metabolizm i nasilać toksyczne działanie leku, a ryfampicyna i barbiturany mogą pobudzać metabolizm doksorubicyny i zmniejszać jej skuteczność.

Jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Jak każdy lek, również Doxorubicin-Ebewe może powodować działania niepożądane, chociaż nie wystąpią one u wszystkich chorych stosujących ten preparat. Pamiętaj, że oczekiwane korzyści ze stosowania leku są z reguły większe, niż szkody wynikające z pojawienia się działań niepożądanych. Działania niepożądane zależą od dawki i mogą nasilać się wraz z dawką skumulowaną. W przypadku leczenia nowotworów łagodnych i złośliwych (łącznie z torbielami i polipami) doksorubicyną w skojarzeniu z innymi lekami, które uszkadzają DNA zwiększa się ryzyko wystąpienia białaczki wtórnej.
Bardzo często możliwe zahamowanie czynności szpiku kostnego obejmujące (w większości przemijające) zaburzenia hematologiczne: niedokrwistość, małopłytkowość, leukopenię (zmniejszenie liczby leukocytów w morfologii krwi). Często występuje działanie kardiotoksyczne preparatu: zaburzenia rytmu serca, zmiany w zapisie EKG, kardiomiopatia, nieodwracalna zastoinowa niewydolność serca. Działania kardiotoksyczne mogą wystąpić bezpośrednio po przyjęciu preparatu lub z opóźnieniem, po kilku miesiącach i latach od zakończenia leczenia. Bardzo często, zwykle po 5–10 dniach od przyjęcia leku: nudności, wymioty, zapalenie błon śluzowych (uczucie palenia, owrzodzenie), biegunka. Możliwe: odwracalne zaburzenia czynności wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych AST, ALT), odwracalne łysienie, oddzielenie paznokci od łożyska, zapalenie spojówek, łzawienie, zakrzepowe zapalenie żył, skórne reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka, odczyn w miejscu podania), a także, sporadycznie możliwe niebezpieczne reakcje anafilaktyczne (obrzęk naczynioruchowy mogący utrudniać oddychanie, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny). Doksorubicyna nasila reakcję tkanek na napromienianie; po pewnym czasie możliwe reakcje wtórne (tzw. reakcje przypomnienia). Po podaniu dopęcherzowym możliwy: krwiomocz, podrażnienia, bolesne oddawanie moczu, częstomocz, krwotoczne zapalenine pęcherza moczowego. Doksorubicyna powoduje czerwone zabarwienie moczu.

Inne preparaty na rynku polskim zawierające doksorubicyna

Adriblastina PFS (roztwór do wstrzykiwań) Caelyx pegylated liposomal (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) Doxorubicinum Accord (koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji) Myocet liposomal (proszek i rozpuszczalnik do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji)

Przychodnie i gabinety lekarskie w pobliżu

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Covid - aktualne dane
Doradca Medyczny
  • Czy mój problem wymaga pilnej interwencji lekarskiej?
  • Czy i kiedy powinienem zgłosić się do lekarza?
  • Dokąd mam się udać?

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Wyjątkowe sytuacje. Towarzyszenie osobie chorej na COVID-19
    Czy szpital może odmówić zgody na towarzyszenie hospitalizowanemu dziecku? Jak uzyskać zgodę na towarzyszenie osobie, która umiera w szpitalu z powodu COVID-19?
    Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.
  • Wyjątkowe sytuacje. Kiedy chorujesz na COVID-19
    Czy chory na COVID-19 może wyjść ze szpitala na własne żądanie? Jak zapewnić sobie prawo do niezastosowania intubacji. Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.