Grzybica ucha zewnętrznego to zakażenie grzybicze, które powoduje swędzenie, czasem także ból przewodu słuchowego, niedosłuch, wydzielinę z ucha, uczucie pełności w uchu i szumy uszne. Leczenie polega na oczyszczaniu ucha i stosowaniu leków przeciwgrzybiczych do ucha, czyli do przewodu słuchowego.
Co to jest grzybica ucha?
Grzybica ucha (otomykoza), a dokładnie grzybicze zapalenie ucha zewnętrznego, to infekcja grzybicza, która obejmuje ucho zewnętrzne, czyli przewód słuchowy, błonę bębenkową, a czasem także małżowinę uszną. Zwykle zapalenie ucha zewnętrznego jest spowodowane przez bakterie, a grzyby odpowiadają jedynie za kilka procent przypadków tej choroby.
Grzybica ucha zewnętrznego częściej występuje u osób z obniżoną odpornością w wyniku, np. cukrzycy, przyjmowania glikokortykosteroidów, zakażenia HIV, chemioterapii lub nowotworów złośliwych. Może też być następstwem miejscowej antybiotykoterapii, czyli stosowania antybiotyków do przewodu słuchowego zewnętrznego.
Grzybami, które najczęściej odpowiadają za otomykozę są Candida i Aspergillus.
Grzybica ucha zewnętrznego – objawy
Typowe objawy grzybicy ucha zewnętrznego to ból ucha, wydzielina z ucha (zwykle biaława, miękka, gęsta lub z czarnymi kropkami), niedosłuch, uczucie pełności w uchu i szumy uszne.
Może Cię zainteresować:
Ponadto występuje bardzo uporczywy, głęboko zlokalizowany świąd skóry przewodu słuchowego. Otomykoza zwykle obejmuje jedno ucho.
Wyróżnia się różne stopnie nasilenia zapalenia ucha zewnętrznego:
- łagodne – swędzenie ucha, niewielkie dolegliwości bólowe, zaczerwienienie skóry przewodu bez obrzęku lub z niewielkim obrzękiem
- umiarkowane – nasilony ból, swędzenie, uczucie pełności, obrzęk powodujący znaczne zwężenie przewodu
- ciężkie – bardzo nasilony ból, całkowite zamknięcie przewodu w wyniku obrzęku oraz przez złuszczony nabłonek i wydzielinę, zmiany mogą przechodzić na małżowinę uszną, mogą występować powiększone węzły chłonne.
Objawy ogólne, takie jak gorączka i złe samopoczucie, sugerują przejście zakażenia poza przewód słuchowy.
Zwykle otomykoza ma łagodny przebieg, choć może nawracać, mieć przewlekły przebieg i staje się uciążliwa dla pacjenta.
Grzybica ucha zewnętrznego – rozpoznanie
Najpierw lekarz zbierze wywiad, a następnie zbada pacjenta. Wykona badanie uszu otoskopem, czyli małym urządzeniem, które umożliwia obejrzenie wnętrza przewodu słuchowego. Następnie pobierze wydzielinę na posiew i do badania mikrobiologicznego.
Grzybica ucha zewnętrznego – leczenie
Leczenie grzybicy ucha zewnętrznego polega na delikatnym oczyszczaniu przewodu słuchowego pod kontrolą mikroskopu oraz usunięcie zalegających złogów i wydzieliny. W przypadku znacznego obrzęku skóry przewodu konieczne może być założenie odpowiedniego opatrunku lub setonu nasączonego kroplami.
Konieczne jest także odstawienie miejscowych antybiotyków, jeśli je stosowano.
Lekarz zaleci także krople przeciwgrzybicze do uszu zawierające, np. flukonazol lub klotrimazol, czasem także kremy lub maść.
W ciężkich, nawracających lub rozległych zakażeniach stosuje się doustne leki przeciwgrzybicze, np. flukonazol lub itrakonazol.
Jak zapobiegać grzybicy ucha?
Należy unikać nadmiernych manipulacji w obrębie przewodu słuchowego (zbyt głębokiego wprowadzania patyczków do czyszczenia uszu, drapania) i przestrzegać zasad prawidłowej higieny uszu po korzystaniu z basenu, która obejmuje dokładne wysuszenie przewodu, w niektórych przypadkach profilaktyczne stosowanie kropli utrzymujących właściwe pH oraz zachowaniu fizjologicznej bariery ochronnej ucha zewnętrznego. Należy również unikać ekspozycji skóry przewodu na czynniki drażniące, różnego rodzaju parafarmaceutyki i kosmetyki. Należy także dbać o higienę zatyczek do uszu, aparatów słuchowych.
