Pytanie nadesłane do redakcji
Mam 16 lat, skończyłam gimnazjum z dobrą średnią, w domu też nie mam jakichś specjalnych problemów, ale chyba coraz częściej zaczynam myśleć o samobójstwie. Kiedyś się cięłam, sprawiało mi to przyjemność, teraz zaczęłam palić, picie alkoholu i chęć spróbowania różnych używek pomagają mi odreagować. Najbardziej jednak przerażają mnie myśli samobójcze i fakt, że byłoby to łatwe do zrobienia, np. przy użyciu żyletki podciąć sobie żyły, dla pewności tabletki popite alkoholem. Chciałam porozmawiać z psychologiem w szkole, ale boję się, że mógłby to powiedzieć rodzicom lub nauczycielom, w sumie teraz to i tak za późno, bo koniec roku i już go nie ma, a z rodzicami i przyjaciółmi nie chcę rozmawiać. Jak mogę pozbyć się tych myśli i czemu w ogóle się pojawiły?
Odpowiedziała
dr n. med. Joanna Borowiecka-Kluza
specjalista psychiatra
Centrum Dobrej Terapii MindArt
www.centrumdobrejterapii.pl
W przedstawionej sytuacji wskazana jest jak najszybsza konsultacja u lekarza psychiatry dzieci i młodzieży, celem pełnej oceny aktualnego stanu zdrowia psychicznego (i ewentualnie według dalszych zaleceń – zdrowia somatycznego). W trakcie takiego badania lekarz psychiatra zbada między innymi możliwe przyczyny tak przeżywanych uczuć, wyrażanych myśli i zachowań, początek ich występowania, związek z określonymi sytuacjami życiowymi, ewentualne towarzyszące im objawy, możliwy związek ze stosowanymi używkami. Po badaniu zaproponuje dalsze możliwości i sposoby pomocy konkretnej osobie, w przypadku młodzieży często jest to między innymi psychoedukacja i pomoc psychologiczna.
Przynajmniej pierwsza konsultacja osoby w wieku 16 lat powinna się odbyć także za osobistą zgodą rodziców. Na taką konsultację można się zgłosić do lekarza psychiatry dzieci i młodzieży w Poradni Zdrowia Psychicznego, czy w zależności od miejsca zamieszkania, różnych instytucji zajmujących się Zdrowiem Psychicznym Młodzieży. Można tez skorzystać z konsultacji psychiatrycznej i psychologicznej w Ośrodku Interwencji Kryzysowej.
