Pytanie nadesłane do redakcji
Od około roku choruję na wrzodziejące zapalenie jelita grubego stosowałam czopki Salofalk 500, a teraz czopki Pentasa 1 g. Czy któryś z tych leków może uszkadzać wątrobę? Od jakiegoś czasu pobolewa mnie wątroba, a wartość ALT jest podwyższone, wynosi 72 U/l. Jak często powinnam robić badania?
Odpowiedź
Przyczyn zwiększenia aktywności aminotransferazy alaninowej (ALT) jest wiele. Izolowane oznaczenie tylko tego enzymu niewiele mówi (ale często jest to badanie przesiewowe, na podstawie którego zapada decyzja, czy należy rozszerzać diagnostykę). Ogólnie mówiąc, konieczne jest sprawdzenie jak zachowują się inne markery uszkodzenia wątroby (np. AST, enzymy cholestatyczne, bilirubina), pewne konfiguracje odchyleń w badaniach laboratoryjnych są typowe dla niektórych jednostek chorobowych.
Więcej na temat markerów uszkodzenia wątroby:
- Podwyższone wartości prób wątrobowych
- Zwiększenie wartości wskaźników wątrobowych - czy to przez leki?
- W jakim celu wykonuje się badanie ALT i AST w surowicy krwi?
Możliwe przyczyny uszkodzenia wątroby to stłuszczenie wątroby (niealkoholowe lub alkoholowe), zakażenia wirusowe, działanie leków, choroby immunologiczne wątroby, uszkodzenie wątroby wtórnie do chorób dróg żółciowych, zaburzenia metaboliczne.
W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego część pacjentów może mieć odchylenia w badaniach laboratoryjnych, a u ok. 10% chorych stwierdza się stłuszczenie wątroby.
Czopki Salofalk i Pentasa zawierają mesalazynę. Według informacji producentów także mesalazyna może powodować uszkodzenie wątroby, jednak takie działanie niepożądane jest bardzo rzadkie.
Wskazane jest rozszerzenie diagnostyki o inne badania laboratoryjne i/lub obrazowe.
Co do badań kontrolnych – częstość badań laboratoryjnych ustalana jest indywidualnie, w zależności od objawów, stosowanego leczenia i stanu zdrowia pacjenta.
Systematyczne kontrole, nawet w przypadku remisji, pozwalają na uchwycenie rozpoczynającego się zaostrzenia i powikłań tej przewlekłej choroby.
Proszę się skontaktować z prowadzącym gastroenterologiem w celu ustalenia dalszego postępowania.
Piśmiennictwo:
Indeks Leków Medycyny Praktycznej, strona internetowaPorro G.B., Cremer M., Kreis G. i wsp.; Gastroeneterologia t. II. Czelej, Lublin 2003
Interna Szczeklika, Medycyna Praktyczna, Kraków 2024