Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc

Niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc

Co to jest niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc i jakie są jego przyczyny?

Niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc jest rodzajem śródmiąższowego zapalenia płuc, drugim co do częstości po śródmiąższowym zapaleniu płuc.

Niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc może nie mieć uchwytnej przyczyny i jest wówczas nazywane idiopatycznym lub może występować w przebiegu chorób tkanki łącznej, alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych, w początkowym okresie zakażenia HIV, reakcji na leki lub powikłanie ostrego uszkodzenia płuc.

Jak często występuje niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc?

Częstość występowania jest oceniana na 3-20/100 000 osób, z czego 1/3 stanowią przypadki idiopatyczne, a pozostałe 2/3 to przypadki w przebiegu wyżej wymienionych chorób. Zdarza się, że niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc wyprzedza wystąpienie objawów choroby tkanki łącznej. Najczęściej stwierdza się je u osób w wieku 40-50 lat.

Jak się objawia niespecyficzne śródmiąższowe zapalenie płuc?

Objawy - podobnie jak w przypadku większości chorób śródmiąższowych płuc - są niespecyficzne. Występuje kaszel, duszność, początkowo w czasie wysiłku, potem także w spoczynku. Czasem mogą wystąpić stany podgorączkowe. U niewielkiej części chorych, wraz z postępem choroby obserwuje się palce pałeczkowate (rozdęty ostatni paliczek powodujący, że palce przybierają kształt „pałeczek dobosza”, a paznokcie kształt „szkiełek od zegarków”).

Co robić w przypadku wystąpienia objawów niespecyficznego śródmiąższowego zapalenia płuc?

W razie stwierdzenia u siebie niespecyficznych objawów ze strony układu oddechowego należy zgłosić się do lekarza POZ.

W jaki sposób lekarz ustala rozpoznanie niespecyficznego śródmiąższowego zapalenia płuc?

Lekarz najpierw zbiera dokładny wywiad, a następnie bada pacjenta. W dalszej kolejności zleca badania dodatkowe, w pierwszej kolejności RTG płuc. W przypadku obrazu płuc w RTG mogącego sugerować śródmiąższowe zapalenie płuc, lekarz zleca także tomografię komputerową wysokiej rozdzielczości klatki piersiowej.

Ponadto lekarz może zlecić badania czynnościowe płuc.

Ostateczne rozpoznanie ustala się na podstawie badania histopatologicznego wycinka płuca pobranego podczas operacji lub bronchofiberoskopii. U części chorych nie można wykonać biopsji płuca z powodu różnorakich przeciwwskazań. Wtedy rozważa się wykonanie mniej inwazyjnego badania, czyli płukania oskrzelowo-pęcherzykowego (BAL), które może mieć pewne znaczenie w potwierdzeniu rozpoznania i różnicowaniu niespecyficznego śródmiąższowego zapalenia płuc z innymi chorobami śródmiąższowymi.

Jakie są metody leczenia niespecyficznego śródmiąższowego zapalenia płuc?

W leczeniu śródmiąższowego zapalenia płuc stosuje się glikokortykosteroidy, czasem razem z lekami immunosupresyjnymi. W bardzo zaawansowanych przypadkach stosuje się leczenie objawowe, np. tlenoterapię domową.

Co trzeba robić po zakończeniu leczenia niespecyficznego śródmiąższowego zapalenia płuc?

Niezależnie od stosowanego leczenia chory do końca życia powinien zostać pod opieką specjalisty.

17.10.2016
Zobacz także

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Na co choruje system ochrony zdrowia

  • Pięć minut dla pacjenta
    Lekarze rodzinni mają na zbadanie jednego pacjenta średnio po kilka minut. Taka sytuacja rodzi frustracje po obu stronach – wśród chorych, bo chcieliby więcej uwagi, oraz wśród lekarzy, bo nie mogą jej pacjentom poświęcić.
  • Dlaczego pacjenci muszą czekać w kolejkach?
    Narodowy Fundusz Zdrowia wydaje rocznie na leczenie pacjentów ponad 60 mld zł. Ale ani te pieniądze, ani rozwiązania wprowadzane przez Ministerstwo Zdrowia – tzw. pakiet onkologiczny i pakiet kolejkowy – nie zmienią sytuacji. Dlaczego?

Polecają nas