Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Koronawirus – poradnik dla pacjenta
(część I)

lek. Marzena Kościelna, lek. Magdalena Wiercińska

Co zrobić, jeśli podejrzewasz, że jesteś zakażony koronawirusem SARS-CoV-2?

(kliknij, by powiększyć)

Pobierz algorytm postępowania

Nie mam objawów, ale miałem kontakt z osobą zakażoną koronawirusem. Co powinienem zrobić?

Kontakt z osobą zakażoną koronawirusem oznacza, że mogłeś się zakazić. Ryzyko zakażenia zależy od rodzaju i czasu kontaktu – im bliższy i dłuższy kontakt, tym ryzyko jest większe. Największe ryzyko dotyczy bliskiego kontaktu, czyli np. rozmowy z małej odległości (poniżej 1m) bez maseczek oraz jeśli miałeś kontakt fizyczny z osobą zakażoną (np. przytulanie, pocałunek). Przeczytaj: Jaki kontakt jest związany z największym ryzykiem?

Postępowanie w przypadku kontaktu z koronawirusem zależy od odpowiedzi na pytania: czy mieszkasz z osobą, która zachorowała na COVID-19? Czy istnieje inny powód do kwarantanny (np. powróciłeś z zagranicy)?

1. Jeśli nie jesteś domownikiem osoby chorej na COVID-19, powinieneś skontaktować się z sanepidem. W takiej sytuacji sanepid może:
a) skierować na kwarantannę, która trwa 10 dni, licząc od dnia następnego po kontakcie z osobą chorą. Przeczytaj także: Wszystko, co powinieneś wiedzieć o kwarantannie, COVID-19: co powinniśmy wiedzieć o kwarantannie i izolacji?
Kwarantanna jest nakładana przez sanepid, nie przez lekarza, dlatego nie ma sensu kontaktować się z lekarzem jedynie z powodu kontaktu z osobą zakażoną koronawirusem, jeśli nie masz żadnych objawów. Lekarz nie może wypisać Ci zwolnienia lekarskiego, jeśli nie masz objawów. Jeśli nie możesz pracować z domu, podstawą do wypłaty świadczeń będzie sam fakt objęcia kwarantanną lub oświadczenie o objęciu kwarantanną Ciebie/Twojego dziecka/ lub innego członka rodziny, który wymagał Twojej opieki. Informacje na temat świadczeń dla osób objętych kwarantanną: Dokumentowanie kwarantanny i izolacji do wypłaty świadczeń w razie choroby i opieki.
b) nałożyć nadzór epidemiologiczny, który trwa 14 dni. Przez ten czas należy przejść na pracę zdalną w domu, zawiesić życie towarzyskie, ograniczyć do minimum wyjścia. Dwa razy dziennie mierzyć sobie temperaturę, kontrolować swój stan zdrowia.

2. Jeśli jesteś domownikiem, czyli mieszkasz razem z osobą chora na COVID-19 i sam dotąd nie chorowałeś na tę chorobę (tzn. nie jesteś tzw. ozdrowieńcem), masz obowiązek poddać się kwarantannie nawet mimo tego, że nie otrzymasz formalnie takiej decyzji sanepidu. W przypadku domowników osoby chorej na COVID-19 kwarantanna jest nakładana automatycznie (tj. wynika bezpośrednio z przepisów prawa). Kwarantanna trwa cały czas izolacji chorego domownika + dodatkowe 7 dni. Jeśli w domu rozchorują się kolejne osoby, kwarantanna dla osób bez objawów ulega przedłużeniu i trwa do momentu izolacji ostatniego chorego domownika + 7 dni, natomiast ozdrowieńcy po ukończeniu swojej izolacji nie podlegają już kwarantannie i mogą wychodzić z domu. (daty izolacji chorych domowników można sprawdzić na Internetowym Koncie Pacjenta, p. pacjent.gov.pl).

3. Jeśli powróciłeś z zagranicy z wybranych krajów (p. Koronawirus – wjazd do Polski) masz obowiązek poddać się kwarantannie, która trwa 10 dni od dnia następującego po dniu w którym przekroczyłeś granicę Rzeczpospolitej Polskiej, mimo braku decyzji w tej sprawie sanepidu. Więcej, p. Wszystko, co powinieneś wiedzieć o kwarantannie

Kwarantanną nie są obejmowani tzw. ozdrowieńcy, czyli osoby, które były hospitalizowane, lub zakończyły swoją izolację z powodu COVID-19 (oznacza to, że jeśli przebywałeś na izolacji z powodu swojej choroby, a po kilku dniach rozchorował się Twój domownik, nie przedłuża to Twojej izolacji, jak to mam miejsce w przypadku bezobjawowych domowników). Aktualnie (5.11.2020) kwarantanną nie są też obejmowani domownicy osoby w kwarantannie (uwaga, nie mylić z izolacją, p. niżej). Istnieją też wyjątki od kwarantanny dla osób wykonujących zawód medyczny p. Wszystko, co powinieneś wiedzieć o kwarantannie

Jeśli sanepid nałożył na Ciebie kwarantannę, lub poddajesz się jej automatycznie z powodu choroby np. domownika, jak najszybciej poinformuj o tym swojego pracodawcę. W takim przypadku nie zgłaszaj się do lekarza po zwolnienie, gdyż nie można go wypisać osobie zdrowej. Podstawą do wypłaty świadczeń będzie sama kwarantanna (jeśli jest nałożona przez sanepid i jest widoczna w PUE pracodawcy) lub Twoje oświadczenie o konieczności poddania się kwarantannie. Analogicznie, jeśli kwarantannie podlega Twoje dziecko, lub członek rodziny, który wymaga Twojej opieki, podstawą do wypłaty zasiłku opiekuńczego jest również oświadczenie o konieczności opieki nad dzieckiem lub członkiem rodziny z powodu ich kwarantanny. W takiej sytuacji nie zgłaszaj się do lekarza POZ po opiekę nad dzieckiem, tylko skontaktuj się z pracodawcą i uzupełnij odpowiedni formularz. O szczegóły możesz dopytać ZUS (tel. 22 560 16 00). Szczegóły: Dokumentowanie kwarantanny i izolacji do wypłaty świadczeń w razie choroby i opieki.

Nadal możesz zgłosić swój kontakt z chorym na COVID-19 do sanepidu przez formularz online, przez Internetowe Konto Pacjenta chorego domownika (pacjent.gov.pl) lub infolinię (Ogólnopolska Infolinia Centrum Kontaktu: tel. 22 25 00 115).

Oprócz opisanych powyżej sytuacji, kwarantanna jest również nakładana na osoby, którym lekarz zleci test w kierunku koronawirusa. Ta sytuacja dotyczy jednak osób objawowych i opisano ją w osobnym artykule, p. Koronawirus – poradnik dla pacjenta (część II)

Jeśli w trakcie kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego wystąpią u ciebie objawy, skontaktuj się ze swoim lekarzem POZ. W takiej sytuacji nie dzwoń do sanepidu – oceną stanu zdrowia zajmują się lekarze. Przeczytaj drugą część poradnika – dla osób z objawami.

UWAGA:

Jeśli w trakcie kwarantanny lub nadzoru epidemiologicznego wystąpią u ciebie gwałtowne objawy, takie jak zaburzenia świadomości, silna duszność, ból w klatce piersiowej – zadzwoń pod numer 999 lub 112 i postępuj według instrukcji dyspozytora pogotowia ratunkowego.

Częste pytania:

1. Dobrze się czuję i uważam, że skoro jestem młody i rzadko choruję, nie ma ryzyka, że zachoruję na COVID-19. Dlaczego muszę się izolować?

COVID-19 jest chorobą zakaźną, która wprawdzie u większości osób przebiega łagodnie lub bez objawów, ale może być śmiertelnie groźna dla niektórych osób (zwłaszcza osób w starszym wieku, z chorobami przewlekłymi, osłabioną odpornością). Dlatego osoby zakażone SARS-CoV-2 podlegają obowiązkowi izolacji od innych osób, tak aby inni nie mogli się od nich zakazić. Nawet, jeśli masz dobrą odporność i rozwinie się u ciebie zakażenie bezobjawowe, wciąż możesz zakazić innych. A zakażone przez ciebie osoby mogą mieć ciężki przebieg choroby lub umrzeć z powodu COVID-19. Na pewno to rozumiesz i nie chcesz świadomie ryzykować życiem innych osób. Pamiętaj, że nie wiesz wszystkiego o osobach, z którymi masz kontakt – o ich sytuacji zdrowotnej i osobistej. Nawet młode osoby, „wyglądające na zdrowe” mogą być w grupie ryzyka ciężkiego przebiegu COVID-19. Wiele osób (nawet jeśli są młode i zdrowe) boi się zachorowania i nie chce się narażać lub ma pod opieką osoby bliskie, o które się boi. Możesz inaczej oceniać ich sytuację, ale pamiętaj, że wszyscy mają prawo do własnej oceny ryzyka i ochrony swojego zdrowia.

2. Jak się zachowywać na kwarantannie, co muszę wiedzieć, co z moimi bliskimi?

Informacje o tym, jak postępować na kwarantannie znajdziesz tu: COVID-19: co powinniśmy wiedzieć o kwarantannie i izolacji?
Gdy sanepid jest już powiadomiony o twoim kontakcie z osobą zakażoną, albo gdy jesteś domownikiem osoby chorej na COVID-19, możesz otrzymać SMS z zaleceniem zainstalowania na telefonie specjalnej aplikacji. W aplikacji tej można zgłosić swoich bliskich (p. Krótsza kwarantanna).

Przepisy w Polsce w sprawie tego, kto podlega kwarantannie stale się zmieniają. Uwaga. Aktualnie w Polsce możesz być poddany kwarantannie lub izolacji. „Kwarantanna” dotyczy osób, u których zakażenie koronawirusem może się rozwinąć lub jest podejrzewane, a „izolacja” – osób u których już rozpoznano zakażenie (czyli uzyskały pozytywny wynik testu w kierunku koronawirusa).

Aktualnie (stan prawny na 5.11 2020) możesz podlegać kwarantannie najczęściej:

  • jeśli zostałeś skierowany na test z powodu podejrzenia zakażenia koronawirusem (kwarantanna trwa do dnia następującego po uzyskaniu ujemnego wyniku lub 10 dni jeśli test nie zostanie wykonany, w przypadku pozytywnego wyniku jest zamieniana na izolację),
  • jeśli otrzymałeś taką decyzję sanepidu (np. z powodu kontaktu z osobą zakażoną w pracy, powróciłeś z zagranicy, kwarantanna trwa wówczas 10 dni od dnia następującego po dniu kontaktu lub dacie powrotu z zagranicy),
  • jeśli jesteś domownikiem osoby chorej na COVID-19, która przebywa w domu (podlegasz obowiązkowi kwarantanny automatycznie, na podstawie prawnego obowiązku [mimo, że sanepid nie wyda takiej decyzji] i trwa ona do końca izolacji ostatniego chorego w domu + 7 dodatkowych dni)

W czasie trwania pandemii w Polsce początkowo, w przypadku kwarantanny jednej osoby w domu, wszyscy domownicy musieli również poddać się kwarantannie razem z nią. Obecnie (stan prawny na 5.11 2020 r.) kwarantanna wszystkich domowników dotyczy tylko sytuacji, gdy u jednego z domowników stwierdzono pozytywny wynik testu w kierunku koronawirusa (tzn. jeden z domowników jest zakażony wirusem SARS-CoV-2/ma COVID-19 i przebywa w domu, a pozostali domownicy dotąd nie chorowali). Natomiast jeśli w domu nikt nie jest chory, ale jedna osoba jest objęta kwarantanną (np. nałożoną przez sanepid, albo przez system teleinformatyczny z powodu zleconego testu), tylko ta osoba musi zostać w domu i nie może się z nikim spotykać.

Takie postępowanie wynika z przepisów prawa, ale należy podkreślić, że z medycznego punktu widzenia osoby w kwarantannie mogą być zakażone koronawirusem i zakaźne dla domowników nawet wówczas, gdy nie rozwiną objawów, lub zanim je rozwiną. Domownicy z kolei również mogą zakazić się i przenieść wirusa innym osobom, nawet, jeśli nie rozwiną się u nich objawy.

Dlatego nawet jeśli jesteś jedyną osobą objęta kwarantanną w domu, bardzo ważne jest prawidłowe przestrzeganie jej zasad. Postaraj się unikać kontaktu z domownikami (np. spędzaj czas, śpij i jedz w osobnym pokoju) i dbaj o ogólne zasady higieny (myj często ręce, nie dotykaj klamek, włączników światła), gdy przebywasz w jednym pokoju z domownikami staraj się, żeby kontakt trwał jak najkrócej, utrzymuj dystans i załóż maseczkę. Rozsądne jest również, aby Twoi domownicy, również zachowywali szczególną ostrożność, w miarę możliwości przeszli na pracę/naukę zdalną oraz unikali spotkań z innymi osobami, a w przypadku wychodzenia z domu – sumiennie stosowali się do ogólnych zasad profilaktyki (p. Jak uniknąć zakażenia koronawirusem (SARS-CoV-2)?). Jeśli w trakcie kwarantanny u Ciebie lub jednego z domowników wystąpią objawy – koniecznie skontaktujcie się z lekarzem POZ.

Z uwagi na fakt, że w przypadku choroby członka rodziny kwarantanna dla bezobjawowych domowników może trwać niekiedy dość długo, zwłaszcza jeśli kolejne osoby w domu zachorują, niektóre rodziny decydują się na rozdzielenie na ten czas. Jedną z możliwości jest skierowanie osoby chorej do izolatorium (skierowanie wystawia lekarz POZ), co do zasady jest to jednak opcja dla szczególnych sytuacji, tj. np. gdy w domu przebywa osoba, dla której zachorowanie na COVID-19 byłoby szczególnie niebezpieczne. Druga możliwość jest czasem rozważana przez rodziny, które dysponują np. wolnym mieszkaniem/domem, w którym osoba chora lub cześć bezobjawowych domowników może zamieszkać. Ale uwaga. W takim przypadku warunkiem jest rozdzielenie się jeszcze zanim zostaniecie objęci kwarantanną/izolacją (gdyż od momentu jej rozpoczęcia nie można zmieniać miejsca pobytu), że do miejsca odosobnienia możecie przemieścić się własnym samochodem, bez narażania na zakażenie innych osób, a w mieszkaniu/domu, do którego się przenosicie w tym czasie nikt inny nie będzie przebywał. W takiej sytuacji co do zasady kwarantanna jest liczona od dnia następującego po dniu ostatniego kontaktu z chorym i trwa 10 dni, jednak osoby które się zdecydują na taki krok, powinny skontaktować się z sanepidem, aby ustalić, w jaki sposób powinny udokumentować swoją kwarantannę, oraz w jakiej formie zostanie nałożona (Ogólnopolska Infolinia Centrum Kontaktu: tel. 22 25 00 115).

Pamiętaj, że jeśli są ważne powody, dla których nie możesz odbywać kwarantanny w domu (np. brak odpowiednich warunków, ciężko chory domownik), sanepid może skierować Cię do izolatorium (p. Co to jest izolatorium?).

3. Kiedy mogą wystąpić objawy i jakie objawy świadczą o infekcji?

Okres wylęgania w przypadku SARS-CoV-2 wynosi ok. 2–14 dni po kontakcie. Najczęściej objawy rozwijają się w ciągu 4–5 dni, a u 97,5% osób zakażenie rozwinie się do 12. dnia. Chociaż nie wiadomo jeszcze wszystkiego o COVID-19, aktualnie dane wskazują, że zakaźność, czyli zdolność do zakażenia innych osób, występuje zwykle 1–3 dni przed wystąpieniem objawów i jest największa przez kilku dni po ich wystąpieniu. Obecnie przyjmuje się, że zakaźność istotnie się zmniejsza ok. 24 h po ustąpieniu objawów i większość osób prawdopodobnie nie zakaża po ok. 10–13 dniach od początku zachorowania. U osób z chorobą o ciężkim przebiegu lub z obniżoną odpornością zakaźność może utrzymywać się nawet do 20 dni lub dłużej. Osoby bezobjawowo zakażone mogą być zakaźne dla otoczenia, choć prawdopodobnie zakaźność ta trwa krócej niż u osób, u których wystąpiły objawy.
Objawy COVID 19 (p. Objawy zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2) nie są charakterystyczne, ale najczęściej wymienia się: kaszel, gorączkę, duszność, nagłą utratę węchu lub smaku, bóle mięśni, ból gardła, katar, nudności i wymioty, biegunkę, rzadziej zdarzają się też inne objawy, jak wysypka. Objawy mogą być różnie nasilone – od bardzo łagodnych do bardzo ciężkich. Nie zawsze występują też wszystkie. Zdarza się, zwłaszcza u młodych kobiet, że jedynym objawem jest utrata węchu. Dlatego należy przyjąć, że po kontakcie z osobą zakażoną każdy objaw nowej infekcji może być objawem COVID-19 i w przypadku jakichkolwiek objawów po kontakcie z osobą zakażoną należy skontaktować się z lekarzem, aby wspólnie rozważyć wskazania do wykonania testu. Lekarz może również podjąć decyzję o zleceniu testu u osoby, która nie przypomina sobie, aby miała kontakt z osobą zakażoną, jeśli inne dane wskazują na podejrzenie zakażenia.

UWAGA:

Zawsze, jeśli w trakcie kwarantanny, nadzoru epidemiologicznego lub izolacji wystąpią u ciebie gwałtowne objawy, takie jak zaburzenia świadomości, silna duszność, ból w klatce piersiowej – zadzwoń pod numer 999 lub 112 i postępuj według instrukcji dyspozytora.

4. Jestem na kwarantannie i wystąpiły u mnie objawy. Co teraz?

Przede wszystkim zachowaj spokój. Pamiętaj, że zdecydowana większość przypadków COVID-19 przebiega łagodnie. Zmierz temperaturę, (ew. jeśli masz w domu ciśnieniomierz i pulsoksymetr – także ciśnienie i saturację [czyli wysycenie krwi tlenem]), zastanów się, jakie masz objawy i od kiedy występują. Jeśli jesteś bardzo zdenerwowany, zapisz sobie na kartce wszystko, co chcesz powiedzieć i o co zapytać. Następnie zadzwoń do swojego POZ i poproś o teleporadę u lekarza. Oczekując na kontakt z lekarzem, możesz samodzielnie zastosować leczenie objawowe, takie jak zazwyczaj stosujesz w chorobach z podobnymi objawami (np. paracetamol w razie gorączki, tabletkę na ból gardła, wodę morską do nosa - p. Grypa i przeziębienie). Postaraj się unikać kontaktu z domownikami (np. połóż się w osobnym pokoju) i dbaj o ogólne zasady higieny (myj często ręce, nie dotykaj klamek, włączników światła), gdy przebywasz w jednym pokoju z domownikami staraj się, żeby kontakt trwał jak najkrócej i załóż maseczkę.
Gdy lekarz POZ zleci Ci wykonanie testu możesz opuścić kwarantannę w tym celu, aby go wykonać. Kwarantannę możesz też opuścić, jeśli konieczne jest zgłoszenie się do szpitala. W sytuacji, kiedy objawy są bardzo nasilone (silna duszność, zaburzenia świadomości, inne objawy wskazujące na zagrożenie życia) – zadzwoń pod numer 999 i postępuj według instrukcji dyspozytora.

5. Jestem na kwarantannie, lekarz zalecił mi zgłoszenie się do przychodni lub zlecił test. Co teraz?

W trakcie kwarantanny nie wolno ci opuszczać miejsca, w którym ją odbywasz, ani przyjmować gości. Istnieją jednak wyjątki w odniesieniu do dwóch sytuacji: zgłoszenia się na test w kierunku koronawirusa oraz konieczności hospitalizacji. Kwarantannę można opuścić, jeśli konieczne jest zgłoszenie się do szpitala lub izolatorium (wolno się tam zgłosić wyłącznie własnym samochodem, w uzasadnionych przypadkach karetką lub specjalnym „transportem covidowym", który umawia lekarz). Jeśli lekarz zaleci wykonanie testu w kierunku SARS-CoV-2 w mobilnym punkcie wymazowym, możesz wyjątkowo opuścić miejsce kwarantanny – w takiej sytuacji wolno ci jednak pojechać własnym samochodem (ewentualnie pójść pieszo, jeśli mieszkasz niedaleko i mobilny punkt na to pozwala) wyłącznie do punktu wymazowego i od razu po wykonaniu testu musisz wrócić do domu. Jeśli konieczne jest, np. badanie przez lekarza POZ lub wykonanie badań laboratoryjnych (badań innych niż RT-PCR w kierunku SARS-CoV-2) – rozwiązania w różnych miejscach w Polsce mogą być rożne w zależności od lokalnych ustaleń. Na przykład być może będziesz musiał skontaktować się z sanepidem w celu uzyskania przepustki z kwarantanny. Jeśli nie możesz zgłosić się do przychodni lub punktu wymazowego (np. z powodu znacznej niepełnosprawności, braku samochodu) – omów z lekarzem rodzinnym inne niż wymieniono opcje postępowania.

6. Jestem w kwarantannie, nic mi nie dolega, ale objawy wystąpiły u kogoś z moich domowników, co robić?

Należy skontaktować się z lekarzem POZ tego domownika. Postępowanie będzie podobne, jak opisano w pytaniu 4. Więcej p. Koronawirus – poradnik dla pacjenta (część II)

7. Skończyłem kwarantannę, nie wystąpiły u mnie objawy, czy powinienem mieć wykonany test?

Na początku pandemii w Polsce rzeczywiście było takie zalecenie, dlatego mogłeś/łaś słyszeć od znajomych, że wykonywali test po skończeniu kwarantanny. Jednak przepisy te uległy zmianie we wrześniu 2020 r. i zgodnie z aktualną strategią MZ (listopad 2020) nie wykonuje się badań u osób bez objawów, nawet w przypadku kontaktu z potwierdzonym przypadkiem COVID-19. Lekarze mogą zlecać badania jedynie u osób z objawami. W ściśle określonych w rozporządzeniu MZ przypadkach, sanepid prowadzi badania wszystkich pacjentów: przed wyjazdem do sanatorium, przed skierowaniem do ZOL, DPS oraz hospicjum. Niekiedy badania takie wykonują również szpitale przed planowymi przyjęciami. Zasady te mogą ulec w przyszłości zmianie, ale na razie, po ukończeniu kwarantanny nie prowadzi się rutynowo testów i osobę, która ukończyła 10-dniową kwarantannę i nie wystąpiły u niej objawy uważa się za zdrową.
Należy jednak mieć na uwadze dwie sprawy. Po pierwsze, choć jest to mało prawdopodobne, bardzo rzadko może się zdarzyć, że objawy rozwiną się krótko po ukończeniu kwarantanny. W takiej sytuacji należy skontaktować się ze swoim lekarzem POZ (p. Objawy zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2). Ponadto, wśród osób bez objawów, które ukończyły kwarantannę, znajdować się będą zarówno te, które są całkowicie zdrowe, jak i osoby zakażone bezobjawowo, które teoretycznie mogą być jeszcze zakaźne dla otoczenia. Dlatego po ukończeniu kwarantanny szczególnie pamiętaj o zalecanych środkach ostrożności. Noś maseczkę zgodnie z zaleceniami, utrzymuj dystans społeczny, dbaj o higienę rąk, a także o higienę podczas kaszlu i kichania. Rozsądne może być również, aby bezpośrednio po kwarantannie powstrzymać się jeszcze przez klika dni od bliskich i intensywnych kontaktów społecznych (p. Jak uniknąć zakażenia koronawirusem (SARS-CoV-2)?).
W szczególnych sytuacjach, np. jeśli wykonujesz zawód medyczny albo opiekujesz się osobami, dla których z racji wieku lub chorób przewlekłych COVID-19 byłby niebezpieczną chorobą, rozważ swoje możliwości – badanie w kierunku koronawirusa po kwarantannie niefinansowane ze środków publicznych (np. w razie takiej możliwości finansowane przez pracodawcę lub w ramach dodatkowego ubezpieczenia) lub ewentualną decyzję o powstrzymaniu się od kontaktu z osobami narażonymi na zakażenie jeszcze przez jakiś czas.

8. Skończyłem kwarantannę. Rozumiem, że nie mogę mieć testu genetycznego na NFZ, ale mam taką możliwość, żeby wykonać wymaz lub badanie przeciwciał (serologiczne) na koszt pracodawcy lub własny, czy to mi coś da?

Obecnie wiele laboratoriów oferuje wykonanie badań komercyjnych, ale nieraz reklamuje promocje na te testy, wśród których znajdują się, oprócz badań o udowodnionym znaczeniu (jak badanie RT-PCR), również badania, których wyniki nie pozwalają w tym momencie na wyciągnięcie żadnych wniosków (warto zauważyć, że na razie wśród takich badań znajdują się także testy oceniające obecność przeciwciał, czyli serologiczne, p. Diagnostyka laboratoryjna COVID-19) lub ich wyniki są częściej błędne niż prawdziwe. Zatem większość tych badań nie będzie pomocna i nie zwiększy twojej wiedzy o stanie zdrowia, a ich dodatnie wyniki mogą być źródłem komplikacji natury organizacyjno-społecznej (np. mimo braku choroby ze względu na nieprawidłowy wynik mało wiarygodnego testu możesz mieć trudności z powrotem do pracy). Dlatego zawsze, zanim wykonasz jakiekolwiek inne badanie niż PCR, zastanów się, co zrobisz, jeśli wynik wyjdzie dodatni. Zanim podejmiesz taką decyzję, najlepiej skonsultuj się z lekarzem.
Aktualnie w Polsce jedynym testem, który warto rozważyć na zakończenie kwarantanny (uwaga: kwarantanny, ale nie izolacji [izolacja dotyczy osób z rozpoznaniem COVID]!) jest badanie RT-PCR (wymaz z nosogardła lub gardła). Badanie to u osób bezobjawowych po ukończeniu kwarantanny rzeczywiście może być przydatne w niektórych przypadkach, ponieważ pozwala odpowiedzieć na pytanie, czy osoba jest zdrowa, czy zakażona bezobjawowo. Ta informacja może być szczególnie ważna, np. dla osób pracujących w zawodzie medycznym lub opiekujących się chorymi. Jak wspomniano w pyt. 3, istnieje możliwość, że po kontakcie z koronawirusem, w trakcie kwarantanny rozwinie się zakażenie bezobjawowe (gdyż okres wylęgania jest różnie długi, szacuje się że wynosi 2–14 dni, a kwarantanna trwa krócej – 10 dni), a osoba zakażona bezobjawowo (nie wiedząc o tym) po kwarantannie teoretycznie może być jeszcze przez kilka dni zakaźna dla otoczenia. Wprawdzie dane wskazują, że taka zakaźność jest prawdopodobnie mała, trwa krócej niż u osób z objawami, a stosowanie środków ochrony osobistej istotnie ją ogranicza, jednak na obecnym etapie wiedzy trudno jednoznacznie wykluczyć jej znaczenie.

Pamiętaj!

Postępując odpowiedzialnie chronisz siebie, bliskich i otoczenie.

05.11.2020

Zachorowania w Polsce - aktualne dane

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Poradnik świadomego pacjenta

  • Wyjątkowe sytuacje. Towarzyszenie osobie chorej na COVID-19
    Czy szpital może odmówić zgody na towarzyszenie hospitalizowanemu dziecku? Jak uzyskać zgodę na towarzyszenie osobie, która umiera w szpitalu z powodu COVID-19?
    Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.
  • Wyjątkowe sytuacje. Kiedy chorujesz na COVID-19
    Czy chory na COVID-19 może wyjść ze szpitala na własne żądanie? Jak zapewnić sobie prawo do niezastosowania intubacji. Na pytania dotyczące pobytu w szpitalu podczas pandemii koronawirusa odpowiada Rzecznik Praw Pacjenta, Bartłomiej Łukasz Chmielowiec.